Follow @pistosgr

Βρίσκεστε εδώ:

Αόρατος Πόλεμος

  • Περί της διόρθωσης των αισθήσεων μας (Κεφ. 22)

    ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΒ΄.

    Τα ίδια αισθητά πράγματα που είπαμε, μας χρησιμεύουν ως μέσα και όργανα, για να διορθώνουμε τις αισθήσεις μας, εάν περνάμε απο αυτά στη μελέτη του σαρκωθέντος Λόγου και στα μυστήρια της ζωής και του πάθους του

    Παραπάνω σου έδειξα, πως εμείς από τα αισθητά μπορούμε να ανεβάσουμε τον νου στη θεωρία του Θεού τώρα μάθε και άλλο τρόπο, για να ανεβάσης το νου σου στη μελέτη του σαρκωθέντος Λόγου, σκεπτόμενος τα αγιώτατα μυστήρια της ζωής και του πάθους του.

    Ολα τα αισθητά πράγματα του σύμπαντος κόσμου, μπορούν να βοηθήσουν σ’ αυτή την μελέτη και θεωρία, αν πρώτα συλλογισθής σ’ αυτά, όπως είπαμε παραπάνω, τον Κορυφαίο Θεό, ως μοναδική και πρώτη αιτία, που τους εδωσε όλο εκείνο το είναι, την δύναμι, την ωραιότητα και όλες τις άλλες τελειότητες που έχουν και αν μετά απο αυτά σκεφθής, πόσο μεγάλη και άπειρη στάθηκε η αγαθότητα αυτού του ίδιου του Θεού, ο οποίος όντας μοναδική αρχή και Κύριος κάθε δημιουργήματος, θέλησε να πέση τόσο χαμηλα, να γίνη άνθρωπος, να πάθη και να πεθάνη για τον άνθρωπον, επιτρέποντας στα ίδια έργα των χειρών του, να οπλισθούν εναντίον του για να τον σταυρώσουν.

    Λοιπόν οταν εσύ βλέπης ή άκούς ή πιάνης όπλα, σχοινιά, ξυλοδαρμούς, στύλους, αγκάθια, καρφιά, σφυριά και άλλα τέτοια, συλλογ ίσου με τον νου σου ότι όλα αυτά, στάθηκαν όργανα του πάθους του Κυρίου σου.

    Πάλι, όταν βλέπης ή κατοικής σε σπίτια φτωχικά, ας έρχεται στην ενθύμησί σου το σπήλαιο και η φάτνη του Δεσπότου σου. Αν δης να βρέχη, θυμήσου εκείνη την γεμάτη αίματα βροχή του ιδρώτα, που έσταζε στο κήπο από το ιερώτατο σώμα του γλυκύτατου μας Ίησού και κατάβρεξε την γή.

    Αν βλέπης την θάλασσα και τα καῒκια, θυμήσου, πως ο Θεός σου περπάτησε σωματικά πάνω σε αυτή, και πως στεκότανε μέσα στα πλοία και δίδασκε τους όχλους από αυτά. Οι πέτρες, που θα δης, θά σου θυμήσουν εκείνες τις πέτρες, που συντρίφθηκαν στον θάνατό του η γη θά σου θυμήση εκείνο το σεισμό, που έκανε τότε στο πάθος του.

    Ο ήλιος, θά σου θυμίση το σκοτάδι, που τον σκοτείνιασε τότε τα νερά θα σου θυμήσουν εκείνο το νερό, που έτρεξε από την αγία του πλευρά, όταν τον ετρύπησε ο στρατιώτης νεκρό στό σταυρό. Αν πίνης κρασί ή άλλο ποτό, θυμήσου το ξύδι και την χολή, που πότισαν τον Δεσπότη σου. Αν σε θέλγη η ευωδία των αρωμάτων, τρέξε νοερά στη δυσωδία, που ο Ιησούς αισθανόταν στο όρος του Γολγοθά, το οποίο ήταν τόπος της καταδίκης, στο οποίο αποκεφάλιζαν τους ανθρώπους και γι αυτό ήταν δύσοσμο και βρωμερό.42

    Οταν ντύνεσαι, θυμήσου, οτι ο αιώνιος Λόγος ντύθηκε σάρκα ανθρώπου για να ντύση εσένα από την θεότητά του. Οταν πάλι ξεντύνεσαι, σκέψου τον Χριστό σου, που έμεινε γυμνός για να μαστιγωθή και να καρφωθή στο σταυρό για λογαριασμό σου. Εάν σου φανή καμμία φωνή γλυκειά και νόστιμη, μετάθεσε την αγάπη στό Σωτήρα σου, στου οποίου τα χείλη ξεχύθηκε όλη η χάρι και νοστιμάδα, κατά το ψαλμικό «εξεχύθη χάρις εν χείλεσί σου» (Ψαλμ. 44,3) και από την γλυκύτητα της γλώσσης του κρεμόταν ο λαός, κατά τον Ευαγγελιστή Λουκά «ο λαός όλος όταν τον άκουγε κρεμόταν από τα χείλη του» (κεφ. 19,48). Εάν ακούσης ταραχές και φωνές του λαού, σκέψου εκείνες τις παράνομες φωνές των Ιουδαίων, «Άρον, Άρον, σταύρωσον αυτόν», που ακούστηκαν δυνατά στα θεϊκά αυτιά του. Αν δης κανένα όμορφο πρόσωπο, θυμήσου πως ο ωραιότατος Ίησούς Χριστός, πάνω απο όλους τους ανθρώπους, έγινε άμορφος, και ατιμασμένος, χωρίς καμία ομορφιά πάνω στο σταυρό για την αγάπη σου. Κάθε φορά, που θα κτυπήση το ρολόϊ, ας ερθη στο νου σου εκείνο το λυποθύμισμα της καρδιάς, που ένιωσε ο Ιησούς, όταν άρχισε στό κήπο να φοβάται την ώρα του πάθους και του θανάτου, που πλησίασε ή νόμισε πως ακούς εκείνους τους σκληρούς χτύπους που ακούγονταν από τα σφυριά, όταν τον κάρφωναν στο σταυρό. Και για να πώ απλά, σε κάθε λυπηρή αφορμή που θα σε βρή ή βρή άλλους, σκέψου πως δεν είναι μηδέν κάθε λύπη και δοκιμασία, κατ’ αναλογία και ομοιότητα των ανήκουστων δοκιμασιών, που καταπλήγωσαν και συνέτριψαν το σώμα και την ψυχή του Κυρίου σου.

     

    42 Για δύο λόγους ο λόφος του Γολγοθά ωνομάσθηκε Κρανίου τόπος, πρώτα και το πιό σημαντικό, γιατί κατά την γνώμη Βασιλείου, Χρυσοστόμου και Θεοφυλάκτου είναι η παράδοσις αυτή οτι, εκεί ήταν θαμμένο το σώμα του Αδάμ. Γι αυτό και ο μοναχός Επιφάνιος σε αυτό το σύγγραμμα σχετικά με την Συρία και την Ιερουσαλήμ λέει· «Υπό τον Γολγοθάν ναός (ήτοι οίκος) μικρός του Αδάμ εστί και εν αύτω ην η κάρα αυτού υπό το δείγμα του Γολγοθά» οπότε απο αυτό ονομάστηκε Κρανίου τόπος· η δεύτερη και πιό πρόχειρη αιτία είναι γιατί κατά την γνώμην του Κορεσσίου και άλλων ιστορικών, δεν έλειπαν απο εκεί πάντα κρανία σπαρμένα αυτών των κακούργων που απεκεφάλιζαν, απο τα οποία και ονομάστηκε Κρανίου τόπος.


Δημοφιλη αρθρα

Λογοι