Follow @pistosgr

Βρίσκεστε εδώ:

Εφόδια

  • Εισαγωγή (Καινή Διαθήκη)

    Πρόλογος

    Η Καινή Διαθήκη αποτελεί το 2ο μέρος της Βίβλου, που είναι το ιερό βιβλίο του Χριστιανισμού. Το πρώτο μέρος της Βίβλου είναι γνωστό ως Παλαιά Διαθήκη, ή Εβραϊκή Βίβλος, τα βιβλία της οποίας είχαν γραφεί στα αρχαία εβραϊκά. Σε αντίθεση, η Καινή Διαθήκη γράφηκε στην ελληνική· πιο συγκεκριμένα, στην Κοινή Ελληνική (ή Ελληνιστική), τη “δημοτική” διάλεκτο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.

    Οι Χριστιανοί συγκέντρωσαν σταδιακά τα κείμενα αυτά σε ένα σώμα, μετά το θάνατο και την ανάσταση του Ιησού Χριστού, ώστε να ενισχυθεί το έργο της διάδοσης του μηνύματός του στον κόσμο. Επίσης, με το έργο αυτό θέλησαν να μεταδώσουν στις επόμενες γενιές χωρίς αλλοιώσεις, τις πληροφορίες για όσα είδαν και άκουσαν.

    Η Καινή Διαθήκη αρχίζει με τα τέσσερα ευαγγέλια, των Ματθαίου, Μάρκου, Λουκά, και Ιωάννη. Τα ευαγγέλια καταλαμβάνουν κάτι λιγότερο από το μισό της Κ.Δ., με εκείνα των Ματθαίου και Λουκά να είναι τα μεγαλύτερα. Ακολουθούνται από τις Πράξεις (των Αποστόλων, που πιθανώς συγγράφηκαν από τον Λουκά), όπου περιγράφονται κάποιες από τις ασχολίες των Αποστόλων του Χριστού μετά από τη σταύρωση του Χριστού· τις Επιστολές του Παύλου (επιστολές που έστειλε ο Απόστολος Παύλος προς διάφορους αποδέκτες στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία)·

    μερικές ακόμη επιστολές (των Ιακώβου, Πέτρου, Ιωάννη, και Ιούδα); και την Αποκάλυψη, που συνέγραψε ο Απόστολος Ιωάννης, γιος του Ζεβεδαίου (και συγγραφέας του 4ου ευαγγελίου), ενώ βρισκόταν στη νήσο Πάτμο.

    Η έκφραση «Καινή Διαθήκη», σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, προέρχεται από τον ίδιο τον Ιησού Χριστό, ο όποιος κατά τις διηγήσεις των ευαγγελιστών και την παράδοση που διασώζει ο Απ. Παύλος, τη βραδιά του μυστικού δείπνου είπε: «Τούτο γαρ εστί το αίμα μου το της καινής διαθήκης το περί πολλών εκχυνόμενον εις άφεσιν αμαρτιών» (Ματθ. 26, 28 | Μαρκ. 14, 24 | Λουκ. 22, 20 | Α΄ Κορ. 11, 25), δηλώνοντας έτσι μια νέα περίοδο της θείας οικονομίας.

     


        Δημοφιλη αρθρα

        Λογοι