Follow @pistosgr

Βρίσκεστε εδώ:

Λόγοι

  • Πίστη & Ἐλπίδα (ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ)

    Πίστη
    Πρίν ἀπ' ὁτιδήποτε ἄλλο πρέπει κανείς νά πιστέψει στό Θεό, «ὅτι ἐστι καί τοῖς ἐκζητοῦσιν αὐτόν μισθαποδότης γίνεται» (Ἑβρ. ια΄ 6). Ἡ πίστη, σύμφωνα μέ τή διδασκαλία τοῦ ἁγίου Ἀντιόχου, εἶναι ἡ ἀρχή τῆς ἕνωσής μας μέ τό Θεό. Αὐτός πού πιστεύει πραγματικά εἶναι μιά πέτρα στό ναό τοῦ Θεοῦ. Ἔχει προπαρασκευαστεῖ γιά τό οἰκοδόμημα τοῦ Θεοῦ καί Πατέρα, ἔχει ἀνυψωθεῖ στά ὕψη μέ τή δύναμη τοῦ Σταυροῦ καί μέ τή βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
    «Ἡ πίστις χωρίς τῶν ἔργων, νεκρά ἐστι» (Ἰακ. β΄ 26). Καί τά ἔργα τῆς πίστης εἶναι ἀγάπη, εἰρήνη, ὑπομονή, εὐσπλαχνία, ταπείνωση, ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί ζωή ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι. Μόνο μιά τέτοια πίστη μπορεῖ νά θεωρηθεῖ πραγματική. Δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει πραγματική πίστη χωρίς ἔργα.Ἕνας πού πιστεύει πραγματικά ὁπωσδήποτε θά ἔχει καί ἔργα. Ἄν δέ ζοῦμε κι ἐμεῖς μιά ζωή ὅμοια μέ τῶν πατέρων μας εἶναι γιατί μᾶς λείπει ἡ πίστη, ἡ ἀποφασιστικότητα νά τό κάνουμε.
    Ἄν ἤμαστε σταθερά ἀποφασισμένοι νά τούς μιμηθοῦμε, θά ζούσαμε ὅπως κι ἐκεῖνοι, γιατί ἡ χάρη πού δίνει ὁ Θεός στούς πιστούς πού Τόν ἀκολουθοῦν μέ ὅλη τους τήν καρδιά εἶναι πάντα ἡ ἴδια. «Ἰησοῦς Χριστός χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας» (Ἑβρ. ιγ΄ 8).
    Ἐλπίδα
    Ὅλοι ὅσοι ἔχουν σταθερή ἐλπίδα στό Θεό ἀνυψώνονται σ' Ἐκεῖνον καί φωτίζονται μέ τήν ἀκτινοβολία τοῦ αἰωνίου φωτός.
    Τό νά μή μεριμνᾶ ὁ ἄνθρωπος γιά τόν ἑαυτό του, γιά χάρη τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἀγαθῶν ἔργων, πιστεύοντας ὅτι ὁ Θεός θά τόν φροντίσει, σημαίνει ὅτι ἔχει ἐλπίδα ἀληθινή.Ὅταν ὅμως φροντίζει μόνος του γιά τίς ὑποθέσεις του καί προσεύχεται στό Θεό μόνο, ὅταν τόν περιβάλουν ἀναπόφευκτες δυστυχίες πού δέ βλέπει τρόπο νά τίς ἀποφύγει μέ τίς ἴδιες του τίς δυνάμεις καί τότε μόνο ἀρχίζει νά ἐλπίζει στή βοήθεια τοῦ Θεοῦ, σημαίνει ὅτι ἡ ἐλπίδα του εἶναι μάταιη καί ψευδής.
    Αὐτός πού ἔχει ἀληθινή ἐλπίδα ἀναζητᾶ τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ μόνο καί εἶναι ἀπόλυτα βέβαιος πώς ὁτιδήποτε τό ἐπίγειο τοῦ εἶναι ἀπαραίτητο γι' αὐτή τήν παροδική ζωή, ὁπωσδήποτε θά τοῦ δοθεῖ.
    Ἡ καρδιά δέν μπορεῖ νά εἶναι εἰρηνική μέχρι νά ἀποκτήσει αὐτή τήν ἐλπίδα. Ἡ ἐλπίδα χορηγεῖ εἰρήνη καί χαρά στήν καρδιά. Ἀναφορικά μέ αὐτή τήν ἐλπίδα τά πανσεβάσμια καί πανάγια χείλη τοῦ Σωτῆρος εἶπαν: «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καί πεφορτισμένοι, κἀγώ ἀναπαύσω ὑμᾶς» (Ματθ. ια΄ 28), δηλαδή, ἔχετε ἐλπίδα σέ μένα καί θά βρεῖτε ἀνάπαυση ἀπό τους κόπους καί τό φόβο σας.
    Στό Εὐαγγέλιο τοῦ εὐαγγελιστῆ Λουκᾶ ἀναφέρεται γιά τό Συμεών:
    «Καί ἦν αὐτῷ κεχρηματισμένον ὑπό τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου μή ἰδεῖν θάνατον πρίν ἤ ἴδῃ τόν Χριστόν Κυρίου» (Λουκ. β΄ 26). Καί ἡ ἐλπίδα αὐτή δέν τόν ἐγκατέλειψε, ἀλλά περίμενε τόν ἐπιθυμητό Σωτήρα τοῦ κόσμου καί, παίρνοντάς Τον μέ χαρά στά χέρια του, εἶπε: «Νῦν ἀπολύεις τόν δοῦλόν σου, Δέσποτα, κατά τό ρῆμα σου ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τό σωτήριόν σου» (Λουκ. β΄ 29-30).
     
    Πέτρου Μπότση
    ΑΠΟ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ
    «Φιλοκαλία τῶν Ρώσων νηπτικῶν», Α΄ τεῦχος:
    Διδαχές ὁσίου Σεραφείμ τοῦ Σάρωφ. Δ΄ Ἔκδοση,
    Ἀθήνα 1992 (σελ. 39-41).

Δημοφιλη αρθρα

Λογοι