Follow @pistosgr

Βρίσκεστε εδώ:

Μέγα Γεροντικόν

  • Περί διακρίσεως (Μέγα Γεροντικό Γ', Ι')

    2. Κάποιοι αδελφοί πήγαν στον αββά Αντώνιο να του αναφέρουν τα οράματα που έβλεπαν, και να πληροφορηθούν απ΄ αυτόν εάν πρόκειται για αληθινά οράματα ή τα δημιουργούν οι δαίμονες.
    Αυτοί είχαν ένα γαϊδουράκι που τους ψόφησε στον δρόμο.
    Μόλις έφθασαν στον Γέροντα, πρόλαβε και τους είπε:
    “Πώς ψόφησε το γαϊδουράκι στον δρόμο;”
    “Πού το ξέρεις, αββά;” τον ρώτησαν.
    Κι εκείνος τους είπε:
    “Οι δαίμονες μου το φανέρωσαν”.
    “Μα κι εμείς -είπαν- γι αυτό το θέμα ήρθαμε να σε ρωτήσουμε, γιατί βλέπουμε οράματα και πολλές φορές βγαίνουν αληθινά. Αλλά μη τυχόν πέφτουμε σε πλάνη;”
    Και ο Γέροντας παίρνοντας ως παράδειγμα αυτό που συνέβη με τον όνο, τους πληροφόρησε ότι προέρχονται από τους δαίμονες.

    5. Κάποιος αδελφός είπε στον αββά Αντώνιο:
    “Προσευχήσου για μένα”.
    Και ο Γέροντας του λέει:
    “Ούτε εγώ σε σπλαχνίζομαι ούτε ο Θεός, εάν συ ο ίδιος δεν σπεύσεις με ζήλο να ζητήσεις από τον Θεό”.

    6. Είπε επίσης ότι ο Θεός δεν επιτρέπει να ΄ρθουν οι μεγάλοι πειρασμοί στη γενιά αυτή όπως στις παλαιότερες, γιατί γνωρίζει ότι είναι αδύναμοι και
    δεν αντέχουν.

    7. Είπε ο αββάς Αντώνιος ότι θα΄ ρθει εποχή, πού οι άνθρωποι θα φέρονται όπως οι παράφρονες. Και όταν θα βλέπουν κάποιον πού δεν θα
    συμπεριφέρεται ως παράφρων, θα τα βάζουν μαζί του και θα του λένε:
    “Εσύ είσαι τρελός”, επειδή δεν είναι όμοιος μ΄ αυτούς.

    19. Είπε ο αββάς Αγάθων:
    “Εάν κάποιος μου είναι υπερβολικά αγαπητός αλλά καταλάβω ότι με παρασύρει σε κάποιο ελάττωμα, κόβω αμέσως τις σχέσεις μου μαζί του”.

    33. Είπε επίσης ο αββάς Δανιήλ:
    “Όσο ακμάζει το σώμα, τόσο η ψυχή αδυνατίζει, και όσο το σώμα αδυνατίζει, τόσο η ψυχή ακμάζει”.

    35. Ρωτήθηκε ο μακάριος Επιφάνιος εάν αρκεί ένας δίκαιος άνθρωπος για να κινήσει τον Θεό σε ευσπλαχνία, και είπε:
    “Ναι, γιατί ο ίδιος ο Θεός είπε: Ψάξτε να βρείτε έναν άνθρωπο ο οποίος να είναι στην πράξη δίκαιος και ευσεβής και θα φανώ σπλαχνικός για όλο το
    λαό”.

    40. Είπε ο αββάς Ησαϊας:
    “Η απλότητα και το να μην έχουμε περί πολλού τον εαυτό μας, καθαρίζει την καρδιά από την πονηρία”.

    47. Ο ίδιος είπε:
    “Καμιά αρετή δεν μπορεί να αναμετρηθεί με την αρετή, να μην εξουθενώνουμε τον άλλον”.

    50. Ρωτήθηκε από κάποιον η αμμάς Θεοδώρα σχετικά με τα ακούσματα που φθάνουν στ΄ αυτιά μας:
    “Πώς είναι δυνατόν -είπε- όταν γενικά τ΄ αυτιά μας δέχονται λόγια κοσμικών ανθρώπων ή οποιαδήποτε άλλα άσχετα, να παραμένουν προσανατολισμένα στον Θεό μόνο;”Και η αμμάς του λέει:
    “Όπως ακριβώς αν κάθεσαι σε τραπέζι όπου υπάρχουν πολλά φαγητά και τρως βέβαια, αλλά όχι με ευχαρίστηση, το ίδιο και όταν κοσμικά λόγια φθάνουν στ΄ αυτιά σου, την καρδιά σου να έχεις στραμμένη στον Θεό και μ΄ αυτή τη διάθεση δεν θ΄ ακούς με ευχαρίστηση και δεν παθαίνεις καμιά ζημιά”.

    64. Είπε ο αββάς Ιακώβ:
    “Δεν χρειάζονται τα λόγια μοναχά, γιατί πολλά λένε οι άνθρωποι τούτον τον καιρό, χρειάζονται έργα.
    Αυτό είναι το ζητούμενο και όχι τα λίγα τα άκαρπα”.

    78. Ρωτήθηκε ο αββάς Μιώς από έναν στρατιωτικό εάν ο Θεός δέχεται τον μετανοημένο.
    Κι εκείνος αφού τον κατήχησε λέγοντάς του πολλά, τον ρώτησε:
    “Πες μου, αγαπητέ, εάν σχισθεί η χλαίνη σου, την πετάς;”
    “Όχι, -είπε- τη ράβω πάλι και τη χρησιμοποιώ”.
    “Αν λοιπόν εσύ -του λέει ο Γέροντας- λυπάσαι το ρούχο σου, ο Θεός δεν θα λυπηθεί το δικό του πλάσμα;”

    83. Ένας αδελφός συμβουλεύθηκε τον αββά Ποιμένα:
    “Διέπραξα -είπε- μεγάλη αμαρτία και θέλω να μπω σε κανόνα μετανοίας για τρία χρόνια”.
    Και ο Γέροντας του λέει:
    “Πολύ είναι”.
    “Μήπως για ένα χρόνο;” ρωτάει ο αδελφός.
    “Πολύ είναι” απαντά πάλι ο Γέροντας.
    Αυτοί που βρίσκονταν εκεί είπαν:
    “Μέχρι σαράντα μέρες;”
    Και πάλι ο Γέροντας είπε:
    “Είναι πολύ”.
    Και πρόσθεσε:
    “Εγώ πιστεύω ότι εάν ο άνθρωπος μετανοήσει με όλη του την καρδιά και δεν συνεχίσει να κάνει την αμαρτία, και μέσα σε τρεις μέρες τον δέχεται ο
    Θεός”.

    96. Κάποιος αδελφός είπε στον αββά Ποιμένα:
    “Αν δω κάτι, το βλέπεις σωστό να μιλήσω γι αυτό;
    Ο Γέροντας του λέει:
    “Είναι γραμμένο ότι όποιος εκφράσει γνώμη, πριν του δώσουν τον λόγο, προδίδει αμυαλοσύνη και είναι ντροπή του.
    Αν σε ρωτήσουν, μίλησε, αλλιώς σώπαινε”.

    102.Κάποιος αδελφός ρώτησε τον αββά Ποιμένα:
    “Εάν βρεθεί ένας άνθρωπος να κάνει κάποια αμαρτία και μετανοήσει, θα τον συγχωρήσει ο Θεός;”
    Και ο Γέροντας του λέει:
    “Μα, ο Θεός που έδωσε εντολή στους ανθρώπους να κάνουν αυτό, πολύ περισσότερο δεν θα το κάνει ο ίδιος;
    Είναι γνωστό ότι στον Πέτρο έδωσε εντολή: Μέχρι εβδομήντα φορές το εφτά να συγχωρούμε”.

    111.Ρώτησε κάποιος αδελφός τον αββά Ποιμένα:
    “Τι είναι μετάνοια για την αμαρτία;”
    Και ο Γέροντας απάντησε:
    “Το να μην κάνει κανείς στο εξής την αμαρτία. Γι αυτό τον λόγο οι δίκαιοι ονομάσθηκαν άμεμπτοι, γιατί έπαυσαν να αμαρτάνουν και έγιναν
    δίκαιοι”.

    121.Άλλος αδελφός ρώτησε τον αββά Ποιμένα:
    “Είναι προτιμότερο το να μιλάει κανείς ή να σιωπά;”
    Ο Γέροντας είπε:
    “Εκείνος που μιλάει, επειδή το θέλει ο Θεός, καλά κάνει.
    Και εκείνος που σιωπά, γιατί το θέλει ο Θεός, επίσης καλά κάνει”.

    147.Είπε ο αββάς Παλλάδιος:
    “Η ψυχή που ασκείται κατά Θεόν πρέπει ή να μαθαίνει με εμπιστοσύνη ακούγοντας όσα δεν γνωρίζει, ή να διδάσκει με σαφήνεια όσα έμαθε με την
    πείρα. Αν κανένα από τα δυο δεν θέλει, δεν είναι στα καλά της. Γιατί είναι αρχή απομάκρυνσης από τον Θεό η χορτασιά της διδασκαλίας και η
    ανορεξία να ακούσει λόγο Θεού, για τον οποίο πάντοτε πεινάει η ψυχή του ανθρώπου που αγαπάει τον Θεό”.

    155.Κάποιος αδελφός ρώτησε τον αββά Σισόη:
    “Τι να κάνω, αββά, που έπεσα;”
    “Σήκω πάνω πάλι” απαντά ο Γέροντας.
    “Σηκώθηκα -του λέει ο αδελφός- και ξαναέπεσα”.
    “Σήκω ξανά και ξανά”, λέει ο Γέροντας.
    Και ρωτάει ο αδελφός:
    “Ως πότε;”
    “Έως ότου -αποκρίνεται ο Γέροντας- σε βρει η ώρα του θανάτου είτε στο καλό είτε στην πτώση.
    Γιατί σ΄ όποια κατάσταση βρεθεί ο άνθρωπος, σ΄ αυτήν και φεύγει”.

    159.Έλεγε κάποιος από τους Γέροντες:
    “Παρεκάλεσα τον αββά Σισόη να μου πει έναν λόγο, και μου είπε ότι όσα μπορεί ο άνθρωπος να τα αποφύγει και δεν λαμβάνει τα μέτρα του, είναι
    σαν να προκαλεί την αμαρτία”.

    173.Είπε ο αββάς Υπερέχιος:
    “Αληθινά σοφός είναι όχι αυτός πού διδάσκει με τα λόγια, αλλά εκείνος που παιδαγωγεί με το παράδειγμα”.

    189.Ρωτήθηκε Γέροντας:
    “Ποιο είναι το έργο του μοναχού;”
    Και απάντησε:
    “Η διάκριση”.

    192.Ρωτήθηκε Γέροντας:
    “Τι πρέπει να κάνει ο μοναχός;”
    Και είπε:
    “Να επιδιώκει κάθε τι το καλό και να απέχει από κάθε κακό”.

    196.Είπε Γέροντας:
    “Το να βιάζει κανείς σ΄ όλες τις περιπτώσεις τον εαυτό του, αυτός είναι ο δρόμος του Θεού”.

    197.Είπε Γέροντας:
    “Μην κάνεις τίποτε, προτού εξετάσει την καρδιά σου αν αυτό που θέλεις να κάνεις είναι σύμφωνο με το θέλημα του Θεού”.

    204.Είπε Γέροντας:
    “Να μη θέλεις ν΄ αποφεύγεις την καταφρόνια από μέρους των άλλων”.

    209.“Ο Θεός -είπε άλλος Γέροντας- ζητάει από τον άνθρωπο τούτα: Τον νού, τον λόγο και την πράξη”.

    212.Ο ίδιος είπε:
    “Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από τα εξής:
    - Να φοβάται την κρίση του Θεού,
    - να μισήσει την αμαρτία,
    - να αγαπήσει την αρετή και
    - να προσεύχεται στον Θεό αδιάλειπτα”.

    223.Είπε Γέροντας:
    “Οι Προφήτες έγραψαν τα βιβλία (της Γραφής). Ήρθαν κατόπιν οι Πατέρες και τα εφάρμοσαν. Οι μεταγενέστεροι τα αποστήθισαν.
    Ήρθε κι αυτή η γενεά, τα έγραψε και τα τοποθέτησε στα ράφια, όπου μένουν αχρησιμοποίητα”.

    260.Είπε Γέροντας:
    “Ο άνθρωπος που εκούσια προσφέρει τον εαυτό του σε θλίψη, πιστεύω ότι μεταξύ των μαρτύρων τον λογαριάζει ο Θεός.
    Γιατί τα δάκρυα του ανθρώπου αυτού υπολογίζονται ως αίμα”.

    302.Είπε Γέροντας:
    “Το ψέμα το εκπροσωπεί ο παλαιός άνθρωπος, ενώ, αντίθετα, την αλήθεια ο αναγεννημένος άνθρωπος”.

    303.Είπε επίσης:
    “Η ρίζα των καλών έργων είναι η αλήθεια. Το ψέμα είναι θάνατος”.


Δημοφιλη αρθρα

Λογοι