Follow @pistosgr

Βρίσκεστε εδώ:

Εκκλησιαστικά

  • Η ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

    Ἰωάννη Β. Βελιτσιάνου Διδάκτωρ Θεολογίας Α.Π.Θ. Ἐπιστημονικὸς Συνεργάτης (Ι.Ε.Θ.Π.)

    Ὁ ὅρος αὐτοεκτίμηση, ἀναφέρεται στὴν ἀξιολόγηση τοῦ ἑαυτοῦ μας ποὺ πράττει καὶ διατηρεῖ ἕνα ἄτομο. Εἶναι τὸ σύνολο τῶν «πιστεύω», τῶν σκέψεων, τῶν ἀπόψεων, τῶν συναισθημάτων ἢ τῶν ἐντυπώσεων γιὰ τὸν ἑαυτό μας. Αὐθεντικότητα, κατανόηση, ὡριμότητα, ἀλήθεια, εἰλικρίνεια, ἀποδοχή, αὐταγάπη, ἁπλότητα, πληρότητα καὶ σοφία καρδιᾶς εἶναι οἱ λέξεις ποὺ ἐκφράζουν τὴν καλὴ γνώση τοῦ ἑαυτοῦ μας καὶ τὴν ἐκτίμηση γι’ αὐτὸ ποὺ εἴμαστε.

    Τὸ μοντέλο αὐτοεκτίμησης ἀρχίζει νὰ διαμορφώνεται ἀπὸ πολὺ νωρὶς καὶ διακρίνεται σὲ ὑγιὲς καὶ μὴ ὑγιές.

    Σημεῖα ὑγιοῦς αὐτοεκτίμησης

    Ἄνεση στὶς κοινωνικὲς σχέσεις. / Εὕρεση λύσεων. / Κυριαρχία εὐχαρίστησης, τόσο στὶς ὁμαδικὲς ὅσο καὶ στὶς ἀτομικὲς  δραστηριότητες. / Αἴσθημα αἰσιοδοξίας.

    Σημεῖα μὴ ὑγιοῦς αὐτοεκτίμησης

    Ἀδράνεια γιὰ δοκιμὴ  νέων πραγμάτων. / Ἀδυναμία διαχείρισης μίας ἀπογοήτευσης. / Ἄσκηση ἔντονης κριτικῆς τοῦ ἑαυτοῦ μας. / Διαμόρφωση τῆς προσωρινῆς ἀποτυχίας ὡς μόνιμη. / Κυριάρχηση τοῦ αἰσθήματος ἀποτυχίας.

    Χαρακτηριστικὰ παιδιῶν μὲ ὑψηλὴ αὐτοεκτίμηση

    Νὰ νιώθουν αὐτόνομα, ὄχι ἐξαρτημένα ἀπὸ τοὺς ἄλλους. / Νὰ παίρνουν ἀποφάσεις καὶ πρωτοβουλίες. / Νὰ μὴ διστάσουν νὰ  δοκιμάσουν νέες δραστηριότητες ἢ νὰ κάνουν ἀλλαγές. / Νὰ ἔχουν ἐμπιστοσύνη στὸν ἑαυτό τους καὶ νὰ μὴν ἀποθαρρύνονται εὔκολα. / Νὰ ἀναλαμβάνουν μόνο τὶς εὐθύνες ποὺ τὰ ἀναλογοῦν. / Νὰ ἀντιμετωπίζουν ἀποτελεσματικὰ τὴν ψυχολογικὴ πίεση τῆς καθημερινότητας. / Νὰ διαχειρίζονται  τὰ ἀρνητικὰ συναισθήματα (π.χ. ἄγχος, θυμός, στεναχώρια). / Νὰ λαμβάνουν, ἀλλὰ καὶ νὰ δίνουν θετικὰ συναισθήματα στοὺς συνανθρώπους.

    Χαρακτηριστικὰ παιδιῶν μὲ χαμηλὴ αὐτοεκτίμηση

    Ὅταν οἱ προκλήσεις ἀποτελοῦν πηγὴ ἄγχους καὶ ἀπογοήτευσης. / Νὰ δυσκολεύονται νὰ βροῦν λύσεις στὰ προβλήματα. / Νὰ κάνουν σκέψεις ἀρνητικῆς κριτικῆς. / Νὰ γίνονται παθητικοὶ δέκτες ἢ νὰ ἐμφανίζουν ἀπόσυρση ἢ κατάθλιψη. / Νὰ ἀναφέρονται συχνὰ στὸν ἑαυτό τους μὲ ἀρνητικοὺς χαρακτηρισμοὺς ἢ νὰ μειώνουν τὰ θετικὰ τοὺς στοιχεῖα. / Νὰ ἑστιάζουν στὴν ἀρνητικὴ διάθεση τῶν ἄλλων, ἀκόμα κι ἂν αὐτὴ δὲ σχετίζεται μὲ τὴ δική τους συμπεριφορά. / Νὰ μὴ δέχονται κριτικὴ (ἐποικοδομητική), ἐπειδὴ τοὺς δημιουργεῖ ἄγχος. / Νὰ ἀσκοῦν ὅμως σκληρὴ κριτικὴ στοὺς ἄλλους. / Νὰ ἔχουν δυσκολία στὴ δημιουργία φιλικῶν  σχέσεων. / Νὰ ἐπηρεάζονται πολὺ ἀπὸ τὰ ἀρνητικὰ σχόλια τῶν ἄλλων. / Νὰ στεναχωριοῦνται ἐπίσης ὑπερβολικὰ ἀπὸ τὶς ἀποτυχίες τους. / Νὰ εἶναι ἰδιαίτερα ἐπιρρεπεῖς στὸ ἄγχος καὶ στὴν κατάθλιψη.

    Παράγοντες ποὺ ἐπηρεάζουν τὴ διαμόρφωση τῆς αὐτοεκτίμησης

    Τὸ οἰκογενειακὸ περιβάλλον (πρότυπα, σχέσεις, κοινωνικοοικονομικὸ ἐπίπεδο, αὐτοεκτίμηση γονέων, προσδοκίες). / Τὸ σχολεῖο καὶ ἡ σχολικὴ κοινότητα (παρέχει τὴ βάση γιὰ νὰ καθοριστοῦν τὰ κριτήρια σύγκρισης, προκειμένου νὰ προσδιορίσει τὸ παιδὶ τὴν αὐτοεκτίμησή του). / Ἡ εὐρύτερη ὁμάδα τῶν συνομηλίκων (ἐκπέμπει πληροφορίες καὶ ἔτσι ἐπηρεάζει τὴν ἀξιολόγηση τῶν ἐπὶ μέρους τομέων τῆς αὐτοεκτίμησης).

    Τί χρειάζεται τὸ παιδὶ ἀπὸ τοὺς τρεῖς τομεῖς (οἰκογένεια – σχολεῖο – συνομήλικοι)

    Νὰ καταγράφουν τὰ θετικὰ τῆς κάθε ἡμέρας (π.χ. ἔφτιαξα ἕνα ὡραῖο κέικ, ζωγράφισα ἕνα ὄμορφο τοπίο στὸ σχολεῖο ) καὶ τὸ θετικὸ συναίσθημα ποὺ ἔχει. / Νὰ κάνουν μία λίστα μὲ τὰ ἐπιτεύγματά τους καὶ τὶς ἐπιτυχίες τους, δηλ. ὅ,τι καταφέρνουν ἀπὸ τὰ πιὸ σημαντικὰ ὡς τὰ πιὸ ἀσήμαντα. / Νὰ καταγράφουν τὶς «γκάφες» ἢ τὶς ἀποτυχίες καὶ νὰ βρίσκουν τὴν ἀστεία τους πλευρά. / Νὰ ἀντιμετωπίζουν τὰ λάθη τους μὲ χιοῦμορ καὶ νὰ μαθαίνουν ἀπὸ αὐτά. / Νὰ γράφουν τὸ πὼς θὰ ἤθελαν νὰ νιώθουν ἢ τί θὰ ἤθελαν νὰ κάνουν καὶ νὰ τὸ θυμίζουν  στὸν ἑαυτὸ τοὺς (π.χ. εἶμαι ἄξιος, φροντίζω τοὺς φίλους μου, ἀρέσω στοὺς φίλους μου κλπ.). / Νὰ κάνουν μία λίστα μὲ πράγματα ποὺ ἀρέσουν σ’ αὐτὰ (π.χ. μοῦ ἀρέσει, γιατί…). / Νὰ καταγράφουν τρόπους μὲ τοὺς ὁποίους θὰ νιώσουν καλύτερα ποὺ δὲν κοστίζουν σὲ χρῆμα οὔτε ἔχουν σχέση μὲ φαγητό, (π.χ. νὰ κάνω μία βόλτα στὸ πάρκο, νὰ χαζέψω στὶς βιτρίνες τὰ βιβλία κλπ.). / Νὰ σκέφτονται πράγματα ποὺ θὰ τὰ κάνουν νὰ γελάσουν, νὰ γιορτάσουν ἢ γιὰ τὸ τί μποροῦν νὰ εἶναι περήφανα.

    Ζητῆστε βοήθεια εἰδικοῦ

    Οἱ οἰκογενειακοὶ σύμβουλοι καὶ οἱ παιδοψυχολόγοι  μποροῦν νὰ ἀνακαλύψουν τί εἶναι αὐτὸ ποὺ τὸ ἐμποδίζει νὰ ἔχει καλὴ ἰδέα γιὰ τὸν ἑαυτό του.

    Ἡ κατάλληλη θεραπεία μπορεῖ νὰ βοηθήσει τὸ παιδὶ νὰ ἀλλάξει τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο βλέπει τὸν ἑαυτό του καὶ τὸν κόσμο.

    Τέλος, ἂς μὴ λησμονοῦμε ὅτι οἱ γονεῖς ποὺ ἔχουν χαμηλὴ αὐτοεκτίμηση δυσχεραίνονται ἢ ἀδυνατοῦν νὰ βοηθήσουν τὰ παιδιά τους νὰ ἀποκτήσουν ὑψηλὴ αὐτοεκτίμηση. Ἂς προσπαθοῦμε λοιπὸν συνεχῶς νὰ ἐπιμορφωνόμαστε καὶ νὰ βελτιωνόμαστε, ἔτσι ὥστε νὰ ἀποτελοῦμε θετικὸ πρότυπο μίμησης γιὰ τὰ παιδιά μας.

    ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

    -Ball, C.M., Αὐτοεκτίμηση, Ἀθήνα 2002.

    -Λεονταρή, Α., Αὐτοαντίληψη, Ἀθήνα 1998.

    -Μακρὴ – Μπότσαρη, Ε., Αὐτοαντίληψη καὶ αὐτοεκτίμηση, Ἀθήνα 2001.

    -Μπεζεβέγκης, Η., Γιαννιτσᾶς, Ν. & Μακρὴ-Μπότσαρη Ε.,  Ἄγχος, αὐτοεκτίμηση καὶ διαπροσωπικὲς σχέσεις μαθητῶν πολυπολιτισμικῶν σχολείων, Ἀθήνα 1999.

    -Σόρενσεν, Μ., Σπάστε τὰ δεσμὰ τῆς χαμηλῆς αὐτοεκτίμησης, Ἀθήνα 2006.

    -Τρίλιβα, Σ., Ἀνακάλυψη, αὐτογνωσία, αὐτοκυριαρχία, αὐτοεκτίμηση, Ἀθήνα 2002.

    -Χατζηχρήστου, Χ., Κοινωνικὴ καὶ συναισθηματικὴ ἀγωγὴ στὸ σχολεῖο, Ἀθήνα 2005.

    http://www.enromiosini.gr/

    Posted at Ιουνίου 28, 2012 at 10:40 μμ and is filed under ΓΕΝΙΚΑ. . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

    ...

    kantonopou’s blog


Δημοφιλη αρθρα

Λογοι