Πληροφορίες

Η σελίδα αυτή είναι μια Ορθόδοξη ομολογία και παρουσία στο ομιχλώδες και βαλτώδες πεδίο του ιντερνετ. Παράλληλα αποτελεί και μια προσπάθεια πνευματικής ενημέρωσης για έναν πιστό. Καλή πλοήγηση.


info[@]pistos[.]gr

Επικοινωνήστε μαζί μας

  • Το Όνομα σας
  • Το Email σας
  • Το μήνυμα σας
  •  

Βρίσκεστε εδώ:

Εκκλησιαστικά

  • Πῶς νικιοῦνται τά πάθη

    Ἡ νίκη κατά τοῦ σαρκικοῦ φρονήματος καί γενικώτερα κατά τῶν παθῶν τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου. Ἡ κάθαρση ἀπό τά πάθη. Ἡ νέκρωση τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου.

    Ὁ δεύτερος κοινός ἐχθρός (ὁ πρῶτος εἶναι ὁ διάβολος καί ὁ τρίτος εἶναι ὁ κόσμος,τό κοσμικό φρόνημα) πού μᾶς παρασύρει στήν ἁμαρτία εἶναι αὐτός, πού ὀνομάζουμε >. Εἶναι ὁ μή ἀναγεννημένος, ὁ ἐμπαθής ἑαυτός, εἶναι τό μέρος τῆς ὕπαρξής μας πού κυριαρχεῖται ἀπό τά ψυχικά καί σωματικά πάθη. Τά πάθη εἶναι οἱ πνευματικές ἀσθένειες, πού παρακινοῦν τόν ἂνθρωπο στήν ἁμαρτία. Ὁ ἃγιος Ἀπόστολος Παῦλος εἶχε πλήρη ἐπίγνωση αὐτῆς τῆς καταστάσεως, πού ἐπικρατεῖ στήν ψυχή τοῦ μή κεκαθαρμένου ἀνθρώπου. Γνώριζε πολύ καλά ὃτι ὁ παλαιός ἂνθρωπος μέ ὃλες τίς πράξεις καί τίς ἐπιθυμίες του πρέπει νά νεκρωθεῖ. Πρέπει νά συσταυρωθεῖ μέ τό Χριστό γιά νά ἀναστηθεῖ πάλι μαζί Του ὁ νέος ἂνθρωπος ὁ κατά Θεόν κτισθείς. 

    Γράφει στούς ἀγαπημένους του Γαλάτες:    > (Γαλ. 5, 24-5,25) , δηλ. >.[i] 
    Λίγο πρίν τούς εἶχε ἐξηγήσει τί ἐννοεῖ μέ τήν λέξη σάρκα: >.[ii] 
    Γι' αὐτό καί τούς προτρέπει: >[iii]

      Ἀλλά γιά νά ἐπιτευχθεῖ αὐτό χρειάζεται ἀγώνας πολύς, ἐσωτερικά, στήν καρδιά τοῦ πιστοῦ. Πρέπει νά μιμηθεῖ ὁ χριστιανός τόν Χριστό, τή ζωή Του, τά πάθη Του καί τέλος τό Σταυρικό Του θάνατο. 

    Λέγει ὁ Μ.Βασίλειος: «Ἡ οἰκονομία τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτήρα μας γιὰ τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἀνάκληση ἀπὸ τὴν πτώση καὶ ἐπάνοδος στὴν οἰκειότητα μὲ τὸν Θεό, ἀπὸ τὴν ἀποξένωση πού εἶχε συμβεῖ λόγω τῆς παρακοῆς.Διὰ τοῦτο ἔγινε ἡ ἔλευση τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴν σάρκα, οἱ εὐαγγελικὲς διδασκαλίες, τὰ Πάθη, ὁ Σταυρός, ἡ Ταφή, ἡ Ἀνάσταση.Ὥστε ὁ σωζόμενος ἄνθρωπος διὰ μέσου της μιμήσεως τοῦ Χριστοῦ νὰ ἀπολαύσει τὴν ἀρχαία ἐκείνη υἱοθεσία.  

    Ἀναγκαία ἑπομένως εἶναι γιὰ τὴν τελειότητα τῆς ζωῆς, ἡ μίμηση τοῦ Χριστοῦ, ὄχι μόνο κατὰ τὸ παράδειγμα τῆς ζωῆς Του, τῆς ἀοργησίας καὶ ταπεινοφροσύνης καὶ μακροθυμίας ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ του θανάτου Του, ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Παῦλος, ὁ μιμητὴς τοῦ Χριστοῦ «Συμμορφούμενος μὲ τὸν θάνατό Του γιὰ νὰ φθάσω (καταντήσω) στὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάσταση».Πρέπει ἑπομένως νὰ μιμηθοῦμε καὶ τὸν θάνατο τοῦ Κυρίου.

        Ἒτσι μόνο θά μπορέσει ὁ πιστός νά ἀναστηθεῖ πνευματικά μαζί μέ τό Χριστό καί νά μπεῖ μαζί Του στόν Παράδεισο. Αὐτήν τήν μίμηση τήν βλέπουμε πολύ ἒντονα στή ζωή τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου. 

    Τί ἦταν ἡ ἐπίγεια ζωή τοῦ Κυρίου; Μιά συνεχής κακοπάθεια καί μιά συνεχής ταπείνωση. Ἀκόμη μιά συνεχής κένωση, μιά συνεχής ἔκχυση ἀγάπης τελείας· ἀγάπης χωρίς ὅρια, χωρίς διακρίσεις καί ἀγάπης ἀνιδιοτελοῦς, ἀγάπης θεανθρώπινης.

     Ἀπό τήν πρώτη στιγμή πού γεννήθηκε, μέχρι τή στιγμή πού ἑκούσια παρέδωκε τήν ψυχή του στόν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα Του κακοπαθοῦσε. Ἂφησε τήν δόξα πού εἶχε στόν οὐρανό καί ντύθηκε τήν ταπείνωση. 

    Μ' αὐτό τό κάλυμμα τῆς Θεότητος ἦλθε στή γῆ, πῆρε τήν ἀνθρώπινη σάρκα καί ἒζησε 33 χρόνους μέ ἄκρα ταλαιπωρία, ταπείνωση καί ἀγάπη ζητώντας μέ δυνατές φωνές - ὅπως γράφει ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης- τό ἀπολωλός πρόβατο, τόν ἄνθρωπο. 

    Δέν εἶχε >[iv], βρίστηκε, λοιδορήθηκε , συκοφαντήθηκε. Τόν εἶπαν δαιμονισμένο, Τόν καταδίωκαν γιά νά Τόν φονεύσουν. Τελικά Τόν βασανισαν μέ τόν πιό φρικτό τρόπο καί Τόν σταύρωσαν. Αὐτήν τήν κακοπάθεια, αὐτήν τήν ταπείνωση καί αὐτήν τήν ἀγάπη προσπάθησε νά μιμηθεῖ στή ζωή του ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Παῦλος καθώς καί ὅλοι οἱ Ἅγιοι. 

    Τά δύο πρῶτα, ἡ κακοπάθεια καί ἡ ταπέινωση νεκρώνουν ὅλα τά πάθη. Μᾶς τό διδάσκει πολύ ὡραῖα ὁ ῝Αγιος Μάξιμος ὁ ῾Ομολογητής: 

    ῾Η κακοπάθεια καί ἡ τάπείνωση ἐλευθερώνουν τόν ἂνθρωπο ἀπό κάθε ἁμαρτία. ῾Η μέν (τάπείνωση)  περικόπτει τά ψυχικά, ἡ δέ (κακοπάθεια) τά σωματικά  ἁμαρτήματα. Αὐτό φανερώνεται ὃτι ἒκανε καί ὁ μακάριος Δαβίδ, μέ τό νά   προσεύχεται πρός τόν Θεό λεγοντας "ἲδε τήν ταπείνωσή μου καί τόν κόπο μου καί ἂφες πάσας τάς ἁμαρτίας μου">>[v]

     Εἲμαστε πλασμένοι ἀπό δύο συστατικά; Σῶμα (σάρκα) καί ψυχή (πνεῦμα)·  εἴμαστε μία ψυχοσωματική ἑνότητα. Διά τοῦτο καί ἡ κάθαρση πρέπει νά εἶναι διπλῆ· 

    σώματος καί ψυχῆς.                                                                     

     Γιατί ὃμως αὐτά τά δύο, ἡ κακοπάθεια καί ἡ ταπείνωση, εἶναι αὐτά πού καθαρίζουν τόν ὃλο ἂνθρωπο ἀπό κάθε κακία; 

    Διότι, μᾶς ἀπαντᾶ ὁ ῝Αγιος ῾Ιωάννης τῆς Κλίμακος, >. ῾Η μέν κακοπάθεια ἐξολοθρεύει τήν ἡδονή, ὃπως μᾶς διδάσκει ὁ ᾿Αββᾶς ᾿Ισαάκ[vi], ἡ δέ ταπείνωση, πού εἶναι  σύμβιος τῆς ἁπλότητος, ὃπως μᾶς λέγει ὁ ῝Αγιος ῾Ιωάννης τῆς Κλίμακος ἐξαλείφει τήν πονηρία[vii]
    Ὁ ἄνθρωπος καθαρίζεται καί φθάνει στήν τέλεια ἀγάπη, τήν ὅμοια κατά τό δυνατό μέ τήν θεανθρώπινη. Ὑφίσταται τήν ζωοποιό νέκρωση, τήν νέκρωση πού φέρνει τήν ἀληθινή ζωή, τήν ἀναστημένη ζωή. Διότι ὅποιος συμπάσχει μέ τόν Χριστό συνδοξάζεται μαζί Του. > δηλ. > βεβαιώνει ὁ ἅγιος ἀπόστολος γράφοντας στούς Ρωμαίους.[viii]

     Ὅποιος κατεβαίνει μαζί μέ τόν Κύριο στόν τάφο τῆς ταπεινώσεως , συνανασταίνεται μαζί Του καί ζεῖ τήν οὐράνια ἀγαλλίαση καί μακαριότητα. Ἔγραφε στούς Φιλιππησίους ὁ Ἅγιος Παῦλος:

      > (Φιλ. 3, 10-14). Καί συνεχίζει μέ πολλή ταπείνωση λέγοντας: >[ix]
    Μιά συνεχής ἀγωνιστική πορεία ἡ ζωή τοῦ Ἀποστόλου καθώς καί ὅλων τῶν ἁγίων. Μίμηση τοῦ Κυρίου γιά νά πετύχουν νά εἶναι πάντα μαζί Του. Νά εἶναι μαζί μέ τό Σωτῆρα πού >[x], ὅπως γράφει λίγο πιό κάτω στούς Φιλιππησίους.

    Ἱερομόναχος Σάββας Ἁγιορείτης

    http://Hristospanagia3.blogspot.com
    • Κακοπάθεια καί ταπείνωση στόν Ἀπόστολο Παῦλο
    • Ἡ κακοπάθεια ὡς μίμηση τοῦ Κυρίου
    • Περί φθόνου (Β΄) (mp3)
    • Ἡ ἀδιάλειπτη προσευχή καί ἡ πνευματική πανοπλία.
    • Ἐγκώμιον εἰς τὸν Ἀπόστολον Παῦλον

     

    [i] Γαλ. 5,24-25η
    [ii] Γαλ. 5,19-23
    [iii] Γαλ. 5, 16-17
    [iv] Ματθ. 8,20
    [v]῝Αγιος Μάξιμος ὁ ῾Ομολογητής· Εὐεργετινός τόμ. Β', σελ.195

     [vi]> ᾿Αββᾶς ᾿Ισαάκ·> σελ.119
    [vii] >(῝Αγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος ·> Λογ. ΚΣΤ,' στ. λ').Ἀντίπαλος καί τῶν δύο  εἶναι ἡ ταπεινοφροσύνη. Διότι· 1)> (῝Αγιος ῾Ιωάννης τῆς Κλίμακος ·> Λογ. Η,' στ. λα' καί 2)>(῝Αγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος ·> Λογ. ΚΕ,' στ. ).῍Αρα καί ἡ ταπεινοφροσύνη ἡ ὁποία πηγάζει ἀπό αὐτές (δηλ. άπό τήν  ὑπακοή καί τήν   εὐθύτητα τῆς καρδίας) έξολοθρεύει τήν οἲηση·   ἐξολοθρεύει καί τήν ὀργή ὃπως εἲπαμε.῍Ετσι έξολοθρεύει καί τήν πονηρία πού γεννιέται ἀπό τήν οἲηση καί τήν ὀργή.

     [viii] Ρωμ. 8,17
    [ix] Φιλιπ. 3,10-14
    [x]  Φιλιπ. 3,21
    ...

    Πηγή