Follow @pistosgr

Βρίσκεστε εδώ:

Εκκλησιαστικά

  • Το “σοκ” του άθεου φοιτητή στο Άγιον Όρος – The Atheist Student Who Visited Mount Athos

    Του Μητρ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου

    Πριν από αρκετά χρόνια με πλησίασε κάποιος νεαρός φοιτητής. Με πολλή διστακτικότητα, άλλα και με την ένταση του απαιτητικού αναζητητή, μού δήλωσε ότι είναι άθεος, που όμως θα ήθελε πολύ να πιστέψει, άλλα δεν μπορούσε. Χρόνια προσπαθούσε και αναζητούσε, χωρίς όμως αποτέλεσμα..

    Συνομίλησε με καθηγητές και μορφωμένους. Άλλα δεν ικανοποιήθηκε η δίψα του για κάτι σοβαρό. Άκουσε για μένα και αποφάσισε να μοιρασθεί μαζί μου την υπαρξιακή ανάγκη του. Μού ζήτησε μια επιστημονική απόδειξη περί υπάρξεως Θεού.

    -Ξέρεις ολοκληρώματα ή διαφορικές εξισώσεις; τον ρώτησα.
    -Δυστυχώς όχι, μού άπαντα. Είμαι της Φιλοσοφικής.
    -Κρίμα! διότι ήξερα μία τέτοια απόδειξη, είπα εμφανώς αστειευόμενος.
    Ένιωσε αμήχανα και κάπου σιώπησε για λίγο.


    -Κοίταξε, του λέω. Συγγνώμη που σε πείραξα λιγάκι. Άλλα ο Θεός δεν είναι εξίσωση, ούτε μαθηματική απόδειξη. Αν ήταν κάτι τέτοιο, τότε όλοι οι μορφωμένοι θα τον πίστευαν. Να ξέρεις, αλλιώς προσεγγίζεται ο Θεός. Έχεις πάει ποτέ στο Άγιον Όρος; Έχεις ποτέ συναντήσει κανέναν ασκητή;
    -Όχι, πάτερ, αλλά σκέπτομαι να πάω, έχω ακούσει τόσα. πολλά.. Αν μού πείτε, μπορώ να πάω και αύριο.

    Ξέρετε κανέναν μορφωμένο να πάω να τον συναντήσω;
    -Τι προτιμάς; Μορφωμένο που μπορεί να σε ζαλίσει ή άγιο που μπορεί να σε ξυπνήσει;
    -Προτιμώ τον μορφωμένο. Τους φοβάμαι τους αγίους.
    -Η πίστη είναι υπόθεση της καρδιάς. Για δοκίμασε με κανέναν άγιο. Πώς σε λένε; ρωτώ.
    -Γαβριήλ, μου άπαντα.

    Τον έστειλα σε έναν ασκητή. Του περιέγραψα τον τρόπο προσβάσεως και του έδωσα τις δέουσες οδηγίες. Κάναμε κι ένα σχεδιάγραμμα. Θα πας, του είπα, και θα ρωτήσεις το ίδιο πράγμα. Είμαι άθεος, θα του πεις, και θέλω να πιστεύσω.
    Θέλω μια απόδειξη περί υπάρξεως Θεού.

    -Φοβάμαι, ντρέπομαι, μου άπαντα.
    -Γιατί ντρέπεσαι και φοβάσαι τον άγιο και δεν ντρέπεσαι και φοβάσαι έμενα; ρωτώ. Πήγαινε απλά και ζήτα το ίδιο πράγμα.
    Σε λίγες μέρες, πήγε και βρήκε τον ασκητή να συζητάει με κάποιον νέο στην αυλή του. Στην απέναντι μεριά περίμεναν άλλοι τέσσερις καθισμένοι σε κάτι κούτσουρα. Ανάμεσα σε αυτούς και ο Γαβριήλ βρήκε δειλά την θέση του. Δεν πέρασαν περισσότερα από δέκα λεπτά και η συνομιλία του Γέροντα με τον νεαρό τελείωσε.

    -Τι γίνεστε, παιδιά; ρωτάει. Έχετε πάρει κανένα λουκουμάκι; Έχετε πιει λίγο νεράκι;
    -Ευχαριστούμε, Γέροντα, απήντησαν, με συμβατική κοσμική ευγένεια.
    -Έλα εδώ, λέει απευθυνόμενος στον Γαβριήλ, ξεχωρίζοντας τον από τους υπόλοιπους. Θα φέρω εγώ το νερό, πάρε εσύ το κουτί αυτό με τα λουκούμια. και έλα πιο κοντά να σού πω ένα μυστικό: Καλά να είναι κανείς άθεος, άλλα να έχει όνομα αγγέλου και να είναι άθεος; Αυτό πρώτη φορά μου συμβαίνει.

    Ο φίλος μας κόντεψε να πάθει έμφραγμα από τον αποκαλυπτικό αιφνιδιασμό.
    Πού εγνώρισε το όνομα του; Ποιος του αποκάλυψε το πρόβλημα του; Τι, τελικά, ήθελε να του πει ο γέροντας;
    -Πάτερ, μπορώ να σας μιλήσω λίγο; Μόλις που μπόρεσε να ψελλίσει.
    -Κοίταξε, τώρα σουρουπώνει, πάρε το λουκούμι, πιες και λίγο νεράκι και πήγαινε στο πιο κοντινό μοναστήρι να διανυκτερεύσεις.
    -Πάτερ μου, θέλω να μιλήσουμε, δεν γίνεται;
    -Τι να πούμε, ρε παλικάρι; Για ποιόν λόγο ήλθες;

    Στο ερώτημα αυτό ένιωσα αμέσως να ανοίγει η αναπνοή μου, αφηγείται. Η καρδιά μου να πλημμυρίζει από πίστη. Ο μέσα μου κόσμος να θερμαίνεται. Οι απορίες να λύνονται χωρίς κανένα λογικό επιχείρημα, δίχως καμία συζήτηση, χωρίς την ύπαρξη μιας ξεκάθαρης απάντησης. Γκρεμίσθηκαν μέσα μου αυτομάτως όλα τα αν, τα γιατί, τα μήπως και έμεινε μόνον το πώς και το Τι από δω κι εμπρός.

    Ότι δεν του έδωσε η σκέψη των μορφωμένων, του το χάρισε ο ευγενικός υπαινιγμός ενός άγιου, αποφοίτου μόλις της τέταρτης τάξης του δημοτικού. Οι άγιοι είναι πολύ διακριτικοί. Σού κάνουν την εγχείρηση χωρίς αναισθησία και δεν πονάς. Σου κάνουν την μεταμόσχευση χωρίς να σού ανοίξουν την κοιλιά. Σε ανεβάζουν σε δυσπρόσιτες κορυφές δίχως τις σκάλες της κοσμικής λογικής. Σου φυτεύουν την πίστη στην καρδιά, χωρίς να σού κουράσουν το μυαλό.

    Πηγή: εδώ

    The Atheist Student Who Visited Mount Athos

    By Metropolitan Nicholas of Mesogaias and Lavreotiki

    Several years ago I was approached by a young student. With great reluctance, but with the intensity of a demanding seeker, he said he was an atheist, yet would love to believe, but could not. For years he tried and searched, but to no avail.

    He spoke with professors and the educated, but his thirst for something serious was not satisfied. He heard of me and decided to share with me his existential need. He asked me for scientific proof for the existence of God.

    "Do you know integrals or differential equations?" I asked.

    "Unfortunately no", he replied. "I am a Philosopher."

    "Too bad! Because I knew one such proof", I said, obviously joking.

    He felt uncomfortable and was quiet for a bit.

    "Look", I said, "I’m sorry I hurt you a bit. But God is not an equation or a mathematical proof. If it were so, then all the educated would believe in Him. You should know, there are other ways to approach God. Have you ever been to Mount Athos? Have you ever met an ascetic?"

    "No, Father, but I’m thinking of going, having heard so much. If you tell me, I can go even tomorrow. Do you know anyone educated to go and meet with?"

    "What do you prefer? Someone educated that can make you dizzy, or a saint who can wake you up?"

    "I prefer the educated. I fear saints."

    "Faith is a matter of the heart. Why don’t you try a saint. What is your name?" I asked.

    "Gabriel", he answered.

    I sent him to an ascetic. I described for him the way to access him and gave him the necessary instructions. I even sketched for him a map.

    "You will go," I said, "and ask him the same thing. I am an atheist, you will tell him, and I want to believe. I want a proof of the existence of God."

    "I am afraid, embarrassed", he told me.

    "Why are you embarrassed and afraid of the saint but not embarrassed and afraid of me?" I asked.

    After a few days he went and found the ascetic conversing with a young man in his yard. On the opposite side four others were sitting on some logs waiting. Among them Gabriel found a tentative seat. No more than ten minutes later the Elder finished his conversation with the young man.

    "How’s it going, guys?" he asked. "Have you taken a loukoumaki? Did you drink some water?"

    "We thank you, Elder", they replied, with conventional secular nobility.

    "Come here," he said addressing Gabriel, distinguishing him from the others. "I will take the water, and you take the box with loukoumia, and come closer so I can tell you a secret: It is fine for someone to be an atheist, but to have the name of an angel and be an atheist? This is the first time I have seen such a thing."

    Our friend nearly suffered a heart attack after this revealing surprise.

    How did he know his name? Who revealed to him his problem? What, finally, did the Elder want to tell him?

    "Father, can I speak with you for a bit?" he asked, barely able to mumble.

    "Look, now it is getting dark. Take the loukoumi, drink some water, and go to the most nearby monastery to spend the night."

    "My Father, I want to speak with you, is it not possible?"

    "What will we say, my lad? For what reason did you come?"

    "To this question I felt my breathing open immediately," he told me. "My heart was flooded with faith. My inside world was heated. My doubts were solved without any logical argument, without any discussion, without the existence of a clear answer. All the ‘if’s, why’s and but’s’ were automatically destroyed, and all that remained was ‘how’ and ‘what from this time forward’."

    What the educated could not give his thoughts, was given to him with the gentle hint of a saint, who was a graduate of only the fourth grade of elementary school. The saints have much discernment. They make a surgery on you, and you feel no pain. They do a transplant without opening your stomach. They raise you to inaccessible peaks without ladders or worldly logic. They plant faith in your heart, without tiring your mind.

    Source

    ...

    Iliaktida


Δημοφιλη αρθρα

Λογοι