GreekRussian (CIS)
Επιστολές Πάυλου - Α' Προς Κορινθίους (Κεφαλαιον 13)
There are no translations available.

Τὸ μεγαλύτερο χάρισμα εἶναι ἡ ἀγάπη

1 Ἐὰν μιλῶ τὰς γλώσσας τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, ἔγινα χαλκὸς ποὺ δίνει ἤχους ἢ κύμβαλον ποὺ βγάζει κρότους.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω χάρισμα προφητείας καὶ γνωρίζω ὅλα τὰ μυστήρια καὶ ὅλην τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω ὅλην τὴν πίστιν, ὥστε νὰ μεταθέτω βουνά, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, δὲν εἶμαι τίποτε.

3 Καὶ ἐὰν μοιράσω σὲ ἐλεημοσύνες ὅλην μου τὴν περιουσίαν, καὶ ἐὰν παραδώσω τὸ σῶμά μου διὰ νὰ καῇ, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, καμμίαν ὠφέλειαν δὲν ἔχω.

4 Ἡ ἀγάπη εἶναι μακρόθυμη, εἶναι γεμάτη ἀπὸ εὐμένειαν, ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι ζηλότυπη, ἡ ἀγάπη δὲν καυχᾶται, δὲν εἶναι ὑπερήφανη,

5 δὲν κάνει ἀσχήμιες, δὲν ζητεῖ τὸ συμφέρον της, δὲν ἐρεθίζεται, δὲν λογαριάζει τὸ κακόν,

6 δὲν χαίρει διὰ τὸ κακόν, ἀλλὰ συγχαίρει εἰς τὴν ἀλήθειαν,

7 ὅλα τὰ ἀνέχεται, ὅλα τὰ πιστεύει, ἐλπίζει γιὰ τὸ κάθε τι, ὑπομένει τὸ κάθε τι.

8 Ἡ ἀγάπη ποτὲ δὲν θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ. Ἐὰν εἶναι προφητεῖαι, θὰ καταργηθοῦν· ἐὰν εἶναι γλῶσσαι, θὰ παύσουν· ἐὰν εἶναι γνῶσις, θὰ καταργηθῇ.

9 Διότι μερικὴν γνῶσιν ἔχομεν καὶ μερικὴν προφητείαν.

10 Ἀλλ’ ὅταν ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ μερικὸν θὰ καταργηθῇ.

11 Ὅταν ἤμουν νήπιον, ἐμιλοῦσα σὰν νήπιον, ἐσκεπτόμουν σὰν νήπιον, ἐσυλλογιζόμουν σὰν νήπιον. Ὅταν ἔγινα ἄνδρας, κατήργησα τοὺς νηπιακοὺς τρόπους.

12 Τώρα βλέπομεν σὰν σὲ καθρέφτη ἀμυδρῶς, τότε ὅμως θὰ βλέπωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Τώρα γνωρίζω μερικῶς, ἀλλὰ τότε θὰ ἔχω πλήρη γνῶσιν, ὅπως εἶναι καὶ ἡ γνῶσις τοῦ Θεοῦ δι’ ἐμέ.

13 Ὥστε αὐτὰ τὰ τρία μένουν: πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη· μεγαλύτερη ὅμως ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ ἀγάπη.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.

3 Καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.

4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,

5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,

6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·

7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

8 Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.

9 Ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν·

10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.

11 Ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.

12 Βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.

13 Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.

Подписаться на еженедельные новости:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Τρίτη
21
Δεκεμβρίου
Ανατ.: 07.49
Δύση: 17.01
Πανσέληνος
Ιουλιανής μάρτυρος και των συν αυτή 500 μαρτύρων, Θεμιστοκλέους μάρτυρος
1821
Νικηφόρος μάχη στο Βαρύπετρο Χανίων.
1824
Πολιτικοί και στρατιωτικοί συγκροτούν συνέλευση στο Μεσολόγγι, με αρχηγό τον Μαυροκορδάτο.
1825
Σφοδρός κανονιοβολισμός του Μεσολογγίου από τον Κιουταχή πασά.
1828
Υπογράφεται το διάταγμα της ιδρύσεως της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων από τον Ιωάννη Καποδίστρια.
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Χριστιανοί του Ιράκ: οι τελευταίοι «εσταυρωμένοι»
Ειδήσεις
There are no translations available.

Ο πατέρας Αλμπερτ Χίσαμ Ναούμ, ένας νεαρός ιερέας της Χαλδαϊκής εκκλησίας του Ιράκ, που συνεχίζει τις θρησκευτικές σπουδές του στο Βατικανό, έγραφε τα παρακάτω σε άρθρο που ανέβασε σε καθολική ιστοσελίδα στο Διαδίκτυο. Τα αφιέρωνε στη μνήμη των Ουασίμ Σαμπίε και Θέερ Σάαντ Αμπντάλ, δύο φίλων του ιερωμένων που είχαν πέσει πρώτοι από τα πυρά των ένοπλων ανταρτών κατά την εισβολή τους στη συροκαθολική εκκλησία της Παναγίας της Σωτήρας στη συνοικία Καράντα, στο κέντρο της Βαγδάτης, στις 31 Οκτωβρίου:

«Για τους χριστιανούς στο Ιράκ, δεν ήταν η πρώτη μέρα που υπέφεραν και κανένας άνθρωπος, ειδικά από όσους ισχυρίζονται ότι επιζητούν την ειρήνη μα δεν το τηρούν στην πράξη, δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι θα είναι και η τελευταία. Ομως, δεν μας νοιάζει, διότι η ελπίδα μας δεν βασίστηκε, ούτε και θα βασιστεί, σε αυτούς, αλλά στον Ενα που πήρε το σταυρό του και περπάτησε στο μονοπάτι της οδύνης για να μας διαβεβαιώσει ότι η ζωή θα συνεχιστεί και τελικά θα νικήσει...».

Παρά το φορτισμένο από θρησκευτικό αίσθημα ύφος του, ο ιερέας είχε δίκιο. Είχε τη γενικότερη ιστορία κατά νου.

Από το εκκλησίασμα που είχαν κρατήσει ομήρους οι ένοπλοι, 46 πιστοί θα πέθαιναν βίαια, στη διάρκεια του αληθινού δράματος, όπως εξελίχθηκε η επιχείρηση για τη διάσωσή τους από τις ιρακινές αρχές ασφαλείας, όπου σκοτώθηκαν συνολικά 68. Τρεις μέρες αργότερα, πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν και τουλάχιστον 20 τραυματίστηκαν σε μια σειρά επιθέσεων με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς, στο κέντρο της Βαγδάτης πάλι, με στόχο αποκλειστικά κατοικίες και καταστήματα χριστιανών.

«Το φονικό ξίφος»
Ηδη από την πρώτη επίθεση, το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ, η ένοπλη, σχετιζόμενη με την Αλ Κάιντα οργάνωση ακραίων σουνιτών τζιχαντιστών, που ανέλαβε την ευθύνη, απείλησε ότι «το φονικό ξίφος της δεν θα σηκωθεί από τους λαιμούς» των χριστιανών όχι μόνο στο Ιράκ, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, σε Συρία, Λίβανο και Αίγυπτο. Επιστράτευσε δε μία αμφιλεγόμενη ιστορία για να αιτιολογήσει τη νέα βίαιη πρακτική της, που εξισώνει τους χριστιανούς στο ίδιο επίπεδο στόχων συστηματικής εξόντωσης με τις εκατόμβες των σιιτών -θυμάτων της σεχταριστικής βίας: την βασισμένη κυρίως σε ανεπιβεβαίωτες φήμες, ιστορία αναγκαστικού εγκλεισμού από συγγενείς τους σε μοναστήρι δύο γυναικών στην Ανω Αίγυπτο, οι οποίες φέρονται ότι εγκατέλειψαν την κοπτική χριστιανική πίστη τους για να ασπαστούν το Ισλάμ.

Είναι γεγονός ότι επί Σαντάμ Χουσεΐν υπήρχαν, όπως εκτιμάται, 1,4 εκατομμύριο χριστιανοί ανάμεσα στα περίπου 29 εκατομμύρια του ιρακινού πληθυσμού -οι περισσότεροι Χαλδαίοι, Ασσύριοι και Αρμένιοι και ένα μικρότερο ποσοστό καθολικών και ορθοδόξων, πιστοί όλοι μιας από τις αρχαιότερες χριστιανικές κοινότητες στη Μέση Ανατολή. Στην πλειονότητά τους δε, με οικονομικό, κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο άνω του μέσου όρου.

Εμειναν 450.000
Τα δύο τρίτα υπολογίζεται πως έχουν φύγει από το Ιράκ από την αμερικανοσυμμαχική εισβολή του 2003. Κατά τραγικά επιταχυνόμενο τρόπο, με τα τελευταία γεγονότα, όλο και περισσότεροι από τους όχι πάνω από 450.000 εναπομείναντες Ιρακινούς χριστιανούς φέρονται να προετοιμάζουν την έξοδό τους. Με τον μηχανισμό ασφαλείας του Ιράκ μάλλον ανίκανο να επιβάλει το νόμο και την τάξη και τους Αμερικανούς φευγάτους, δεν αμφιβάλλουν ότι οι επιθέσεις εναντίον τους θα αυξηθούν -η Αλ Κάιντα επιδιώκει η έξοδός τους να ολοκληρωθεί.

Σύμφωνα με το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA, ο καρδινάλιος Ταρσίσιο Μπερτόνε, υπουργός Εξωτερικών του Βατικανού, διατύπωσε αρχές Νοεμβρίου επίσημο αίτημα προς την ιρακινή κυβέρνηση να προστατεύσει τους χριστιανούς. Ο Ιρακινός πρωθυπουργός Νούρι αλ Μαλίκι, παρακάλεσε ανοιχτά τους χριστιανούς ομοεθνείς του να μη μεταναστεύσουν. Ο πρόεδρος των Κούρδων του Ιράκ, Μασούντ Μπαρζανί, φρόντισε μέσω των δικών του ελεγχόμενων τοπικών ΜΜΕ να τους στείλει το μήνυμα «μεταναστεύσετε στο ιρακινό Κουρδιστάν, θα είμαστε παράδεισος ασφάλειας για σας».

Τις μέρες αυτές, μία κρατικά ελεγχόμενη μαζική μετανάστευση Ιρακινών χριστιανών συντελείται: στη Γαλλία. Ο Γάλλος υπουργός Μετανάστευσης, Ερίκ Μπεσόν, υπερασπίστηκε την απόφαση ειδικής αερομεταφοράς στο Παρίσι δεκάδων από τους τραυματίες της επίθεσης στην εκκλησία της Βαγδάτης και συγγενών τους. Δεν διέψευσε δε ότι έχουν εκδοθεί τουλάχιστον 1.000 βίζες για τη Γαλλία προς Ιρακινούς με την προοπτική παροχής ασύλου στη χώρα.


Οι χριστιανοί του Ιράκ καταφεύγουν στο Νότιο Κουρδιστάν

Οι επιθέσεις εναντίον της χριστιανικής μειονότητας του Ιράκ αυξήθηκαν εντυπωσιακά το τελευταίο χρονικό διάστημα με θύματα άλλους τέσσερις χριστιανούς σε διάφορα σημεία της Μοσούλης

Χιλιάδες ιρακινών χριστιανών έχουν ήδη αναζητήσει και βρει καταφύγιο στις Κουρδικές Επαρχίες του Νοτίου Κουρδιστάν, ενδεικτικό μάλιστα του γεγονότος αυτού είναι οτι έχουν σχηματίσει μια ακμάζουσα παροικία στην πρωτεύουσα της Ερμπίλ με την υποστήριξη του κουρδικού αρχών.

Ακόμη και εκτός των Κουρδικών περιοχών όπως στην επαρχία Ninewah, οι Κούρδοι έχουν συμβάλει στην εξασφάλιση των χριστιανικών χωριών στα βόρεια και ανατολικά της Μοσούλης παρά την αντίδραση των Αράβων που θεωρούν ότι η στάση των Κούρδων έχει ως σκοπό να αλλοιώσει την πληθυσμιακή σύνθεση της περιοχής η οποία και είναι στο επίκεντρο της διαμάχης τους.

Πολλοί απο τους Χριστιανούς της Βαγδάτης ετοιμάζονται να κατευθυνθούν και αυτοί στο Νότιο Κουρδιστάν για να προστατευθούν και αποτελεί την ενδεδειγμένη εναλλακτική λύση για την χριστιανική του Ιράκ.

Εκτιμάται ότι 800.000 Χριστιανοί ζούσαν στο Ιράκ πριν από την εισβολή του 2003, αλλά ο αριθμός τους έχει μειωθεί δραματικά καθώς δεκάδες χιλιάδες έχουν διαφύγει προς τη Συρία και την Ιορδανία ή έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο σε χώρες του εξωτερικού.

Της ΝΤΙΝΑΣ ΒΑΓΕΝΑ

ANF ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ (Πηγές: Γαλλ., BBC, AlJazeera, catholic.net, nktv.org, rudaw.net)