GreekRussian (CIS)
Β Προς Κορινθίους Επιστολή 8 (Εἰσφορὰ διὰ τοὺς πτωχοὺς τῶν Ἱεροσολύμων - Τὸ παράδειγμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ - Ἡ ἀποστολὴ τοῦ Τίτου καὶ ἄλλων)

Εἰσφορὰ διὰ τοὺς πτωχοὺς τῶν Ἱεροσολύμων

1 Σᾶς κάνομεν δὲ γνωστήν, ἀδελφοί, τὴν χάριν τῆς γενναιοδωρίας ποὺ ἔδωσε ὁ Θεὸς εἰς τὰς ἐκκλησίας τῆς Μακεδονίας.

2 Διότι μέσα σὲ μεγάλην δοκιμασίαν θλίψεως, ἡ ὑπεράφθονη χαρά τους καὶ ἡ ἐσχάτη πτωχεία τους ἐξεχείλισαν εἰς πλουσίαν γενναιοδωρίαν ἐκ μέρους των·

3 διότι σύμφωνα μὲ τὰς δυνάμεις των, τὸ μαρτυρῶ, καὶ περισσότερον ἀπὸ τὰς δυνάμεις των, ἔδωκαν αὐτοπροαιρέτως,

4 καὶ μᾶς ἐζητοῦσαν μὲ πολλὰς παρακλήσεις νὰ τοὺς κάνωμεν τὴν χάριν νὰ μετάσχουν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν πρὸς τοὺς ἁγίους,

5 καὶ ὄχι μόνον ἐνήργησαν ὅπως εἴχαμεν ἐλπίσει, ἀλλὰ ἔδωκαν πρῶτα τοὺς ἑαυτούς των εἰς τὸν Κύριον καὶ ἐπίσης σ’ ἐμᾶς διὰ τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ,

6 ὥστε παρακαλέσαμεν τὸν Τίτον, ὁ ὁποῖος ἔκανε ἀρχήν, νὰ φέρῃ τώρα εἰς πέρας μεταξύ σας καὶ τοῦτο τὸ ἔργον τῆς γενναιοδωρίας.

7 Ὅπως ὑπερέχετε εἰς ὅλα, εἰς τὴν πίστιν, εἰς τὸν λόγον, εἰς τὴν γνῶσιν, εἰς κάθε ζῆλον καὶ εἰς τὴν ἀγάπην ποὺ ἔχετε γιὰ μᾶς, ἔτσι νὰ ὑπερέχετε καὶ εἰς τὸ ἔργον τοῦτο τῆς γενναιοδωρίας.

Τὸ παράδειγμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ

8 Δὲν τὸ λέγω αὐτὸ σὰν διαταγή, ἀλλὰ δοκιμάζω διὰ τοῦ ζήλου τῶν ἄλλων καὶ τὴν γνησιότητα τῆς ἀγάπης σας,

9 διότι ξέρετε τὴν γενναιοδωρίαν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ ὅτι, πρὸς χάριν σας, ἂν καὶ ἦτο πλούσιος, ἔγινε πτωχός, διὰ νὰ γίνετε σεῖς πλούσιοι μὲ τὴν πτωχείαν ἐκείνου.

10 Γνώμην δίδω ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τοῦτο. Εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον σας νὰ φέρετε τώρα εἰς πέρας ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἀπὸ πέρυσι πρῶτοι ἀρχίσατε, ὄχι μόνον νὰ κάνετε ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπιθυμῆτε.

11 Τώρα φέρτε εἰς πέρας τὸ ἔργον σας, ὥστε ὅπως ὑπῆρχε ἡ προθυμία νὰ τὸ θέλετε, ἔτσι νὰ γίνῃ καὶ ἡ ἐκτέλεσις ἀνάλογα πρὸς τὰ μέσα σας.

12 Διότι ἐὰν ὑπάρχῃ ἡ προθυμία, τότε εἶναι εὐπρόσδεκτη ἀνάλογα πρὸς ἐκεῖνο ποὺ ἔχει κανεὶς καὶ ὄχι πρὸς ἐκεῖνο ποὺ δὲν ἔχει.

13 Ὄχι βέβαια νὰ ἀνακουφισθοῦν ἄλλοι καὶ νὰ στερηθῆτε σεῖς, ἀλλ’ ἐπὶ τῇ βάσει ἰσότητος

14 τὸ σημερινὸν περίσσευμά σας νὰ διατεθῇ διὰ τὸ ὑστέρημά τους, ὥστε τὸ περίσσευμά τους νὰ διατεθῇ μίαν ἡμέραν διὰ τὸ ὑστέρημά σας καὶ ἔτσι νὰ ὑπάρχῃ ἰσότης,

15 καθὼς εἶναι γραμμένον, Ἐκεῖνος ποὺ ἐμάζεψε πολὺ δὲν εἶχε πλεόνασμα, καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἐμάζεψε ὀλίγον δὲν εἶχε ὑστέρημα.

Ἡ ἀποστολὴ τοῦ Τίτου καὶ ἄλλων

16 Ἂς γίνῃ εὐχαριστία εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος δίνει τὸν ἴδιο ζῆλον γιὰ σᾶς εἰς τὴν καρδιὰ τοῦ Τίτου,

17 διότι ὄχι μόνον ἐδέχθηκε τὴν παράκλησίν σας, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔχει μεγάλον ζῆλον ἔρχεται ἐξ ἰδίας προθέσεως σ’ ἐσᾶς.

18 Μαζὶ δὲ μ’ αὐτὸν στέλλομεν τὸν ἀδελφόν, ὁ ὁποῖος ἐπαινεῖται ἀπὸ ὅλας τὰς ἐκκλησίας διὰ τὸ ἔργον του ὑπὲρ τοῦ εὐαγγελίου.

19 Καὶ ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ διωρίσθηκε ἀπὸ τὰς ἐκκλησίας νὰ εἶναι συνοδοιπόρος μας εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μας αὐτὴν ποὺ προσφέρομεν πρὸς δόξαν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου καὶ διὰ νὰ δείξωμεν τὴν προθυμίαν μας.

20 Καὶ ἔτσι ἀποφεύγομεν τὸ νὰ μᾶς προσάψῃ κανεὶς μομφὴν διὰ τὸν τρόπον τῆς διαχειρήσεως τοῦ πλουσίου αὐτοῦ δώρου,

21 διότι ἀποβλέπομεν εἰς ὅ,τι εἶναι καλὸν ὄχι μόνον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων.

22 Στέλλομεν δὲ μαζὶ μ’ αὐτοὺς τὸν ἀδελφόν μας, τὸν ὁποῖον εἰς πολλὰς περιστάσεις ἐδοκιμάσαμεν καὶ εὑρήκαμεν πρόθυμον, τώρα δὲ πολὺ προθυμότερον ἕνεκα τῆς μεγάλης ἐμπιστοσύνης ποὺ ἔχει σ’ ἐσᾶς.

23 Εἴτε διὰ τὸν Τίτον πρόκειται, αὐτὸς εἶναι συμβοηθός μου, καὶ συνεργάτης εἰς τὸ ἔργον γιὰ σᾶς· εἴτε πρόκειται διὰ τοὺς ἀδελφούς μας, αὐτοὶ εἶναι ἀπεσταλμένοι τῶν ἐκκλησιῶν, δόξα τοῦ Χριστοῦ.

24 Ἀποδείξατε λοιπὸν εἰς αὐτοὺς τὴν ἀγάπην σας καὶ ὅτι ἔχω λόγους νὰ ὑπερηφανεύωμαι γιὰ σᾶς ἐνώπιον τῶν ἐκκλησιῶν.

Το αρχαίο κείμενο

1 Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ τὴν δεδομένην ἐν ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Μακεδονίας,

2 ὅτι ἐν πολλῇ δοκιμῇ θλίψεως ἡ περισσεία τῆς χαρᾶς αὐτῶν καὶ ἡ κατὰ βάθους πτωχεία αὐτῶν ἐπερίσσευσεν εἰς τὸ πλοῦτος τῆς ἁπλότητος αὐτῶν·

3 ὅτι κατὰ δύναμιν, μαρτυρῶ, καὶ ὑπὲρ δύναμιν, αὐθαίρετοι.

4 μετὰ πολλῆς παρακλήσεως δεόμενοι ἡμῶν τὴν χάριν καὶ τὴν κοινωνίαν τῆς διακονίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους,

5 καὶ οὐ καθὼς ἠλπίσαμεν, ἀλλ' ἑαυτοὺς ἔδωκαν πρῶτον τῷ Κυρίῳ καὶ ἡμῖν διὰ θελήματος Θεοῦ,

6 εἰς τὸ παρακαλέσαι ἡμᾶς Τίτον, ἵνα καθὼς προενήρξατο οὕτω καὶ ἐπιτελέσῃ εἰς ὑμᾶς καὶ τὴν χάριν ταύτην.

7 ἀλλ' ὥσπερ ἐν παντὶ περισσεύετε, πίστει καὶ λόγῳ καὶ γνώσει καὶ πάσῃ σπουδῇ καὶ τῇ ἐξ ὑμῶν ἐν ἡμῖν ἀγάπῃ, ἵνα καὶ ἐν ταύτῃ τῇ χάριτι περισσεύητε.

8 Οὐ κατ' ἐπιταγὴν λέγω, ἀλλὰ διὰ τῆς ἑτέρων σπουδῆς καὶ τὸ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης γνήσιον δοκιμάζων·

9 γινώσκετε γὰρ τὴν χάριν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι δι' ὑμᾶς ἐπτώχευσε πλούσιος ὤν, ἵνα ὑμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσητε.

10 καὶ γνώμην ἐν τούτῳ δίδωμι· τοῦτο γὰρ ὑμῖν συμφέρει, οἵτινες οὐ μόνον τὸ ποιῆσαι, ἀλλὰ καὶ τὸ θέλειν προενήρξασθε ἀπὸ πέρυσι·

11 νυνὶ δὲ καὶ τὸ ποιῆσαι ἐπιτελέσατε, ὅπως καθάπερ ἡ προθυμία τοῦ θέλειν, οὕτω καὶ τὸ ἐπιτελέσαι ἐκ τοῦ ἔχειν.

12 εἰ γὰρ ἡ προθυμία πρόκειται, καθὸ ἐὰν ἔχῃ τις εὐπρόσδεκτος, οὐ καθὸ οὐκ ἔχει.

13 οὐ γὰρ ἵνα ἄλλοις ἄνεσις, ὑμῖν δὲ θλῖψις, ἀλλ ἐξ ἰσότητος ἐν τῷ νῦν καιρῷ τὸ ὑμῶν περίσσευμα εἰς τὸ ἐκείνων ὑστέρημα,

14 ἵνα καὶ τὸ ἐκείνων περίσσευμα γένηται εἰς τὸ ὑμῶν ὑστέρημα, ὅπως γένηται ἰσότης,

15 καθὼς γέγραπται· ὁ τὸ πολὺ οὐκ ἐπλεόνασε, καὶ ὁ τὸ ὀλίγον οὐκ ἠλαττόνησε.

16 Χάρις δὲ τῷ Θεῷ τῷ διδόντι τὴν αὐτὴν σπουδὴν ὑπὲρ ὑμῶν ἐν τῇ καρδίᾳ Τίτου,

17 ὅτι τὴν μὲν παράκλησιν ἐδέξατο, σπουδαιότερος δὲ ὑπάρχων αὐθαίρετος ἐξῆλθε πρὸς ὑμᾶς.

18 συνεπέμψαμεν δὲ μετ' αὐτοῦ τὸν ἀδελφὸν οὗ ὁ ἔπαινος ἐν τῷ εὐαγγελίῳ διὰ πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν· -

19 οὐ μόνον δὲ, ἀλλὰ καὶ χειροτονηθεὶς ὑπὸ τῶν ἐκκλησιῶν συνέκδημος ἡμῶν σὺν τῇ χάριτι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ' ἡμῶν πρὸς τὴν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου δόξαν καὶ προθυμίαν ἡμῶν· -

20 στελλόμενοι τοῦτο, μή τις ἡμᾶς μωμήσηται ἐν τῇ ἁδρότητι ταύτῃ τῇ διακονουμένῃ ὑφ' ἡμῶν,

21 προνοούμενοι καλὰ οὐ μόνον ἐνώπιον Κυρίου, ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον ἀνθρώπων.

22 συνεπέμψαμεν δὲ αὐτοῖς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν, ὃν ἐδοκιμάσαμεν ἐν πολλοῖς πολλάκις σπουδαῖον ὄντα, νυνὶ δὲ πολὺ σπουδαιότερον πεποιθήσει πολλῇ τῇ εἰς ὑμᾶς.

23 εἴτε ὑπὲρ Τίτου, κοινωνὸς ἐμὸς καὶ εἰς ὑμᾶς συνεργός· εἴτε ἀδελφοὶ ἡμῶν, ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν, δόξα Χριστοῦ.

24 Τὴν οὖν ἔνδειξιν τῆς ἀγάπης ὑμῶν καὶ ἡμῶν καυχήσεως ὑπὲρ ὑμῶν εἰς αὐτοὺς ἐνδείξασθε εἰς πρόσωπον τῶν ἐκκλησιῶν.

Β Προς Κορινθίους Επιστολή 9 (Πῶς γίνεται ἡ εἰσφορά)

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Κεντρικό Μενού

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
‘Kakure Kirishitan’. Οι ‘κρυφοί χριστιανοί’ της Ιαπωνίας
Κόκκινος Ουρανός

Ένα-ένα, τα ιερά κειμήλια - ένα μετάλλιο της Παναγίας, ένας Σταυρός και άλλα ιερά αντικείμενα – βγαίνουν από ένα ντουλάπι και τοποθετούνται σε ένα βωμό για μια ιεροτελεστία παραμονής των Χριστουγέννων που έχει περάσει, μέσω των αιώνων, από τους πρώτους χριστιανούς της Ιαπωνίας.

Στη συνέχεια, γονατισμένοι σε μια απλή αίθουσα χτισμένη στη θέση όπου λέγεται ότι κάηκαν μάρτυρες σε αυτό το μικρό, απομακρυσμένο νησί 400 χρόνια πριν, πέντε γέροντες ψέλνουν άσματα καθώς γονατίζουν και κάνουν το σημάδι του σταυρού.

Οι διάκονοι ντυμένοι με κιμονό είναι απόγονοι των "Kakure Kirishitan", ή των Κρυφών Χριστιανών, που κράτησαν τη θρησκεία τους, ζώντας στο Ikitsuki και σε άλλες απομονωμένες περιοχές της Ιαπωνία κατά τη διάρκεια 250 χρόνων που κάθε ιεροτελεστία είχε απαγορευτεί και η πίστη τους έμεινε μυστική αναμεμειγμένη με τοπικές δοξασίες.

Στο δέκατο έκτο αιώνα Πορτογάλοι καθολικοί ιεραπόστολοι έφεραν τον χριστιανισμό στην Ιαπωνία, αλλά ενώ η θρησκεία ανθούσε απαγορεύτηκε το 1614 από την κυβέρνηση του Tokugawa. Περίπου 150.000 πιστοί, που είναι γνωστοί ως ‘Kakure Kirishitan’ (隠れ キリシタン «Κρυφοί ή Κρυμμένοι Χριστιανοί» στα γιαπωνέζικα) πέρασαν στην παρανομία.. Μία περίοδος αιματηρών διώξεων ξεκίνησε που ανάγκασε τους πιστούς να επιλέξουν μεταξύ του μαρτυρίου ή της απόκρυψης των θρησκευτικών πεποιθήσεών τους.

Ονομάστηκαν "κρυφοί" Χριστιανοί, επειδή συνέχισαν να ασκούν την χριστιανική τους πίστη υπόγεια, μυστικά. Λάτρευαν σε μυστικά δωμάτια σε ιδιωτικές κατοικίες. Καθώς περνούσε ο καιρός, οι μορφές των αγίων και της Παναγίας μετατράπηκαν σε ειδώλια που έμοιαζαν με τα παραδοσιακά αγάλματα του Βούδα και των Μποντισάτβες. Οι προσευχές προσαρμόστηκαν να ακούγονται όπως τα βουδιστικά άσματα, αλλά διατήρησαν πολλές αμετάφραστες λέξεις από τα λατινικά, τα πορτογαλικά και τα ισπανικά. Η Αγία Γραφή πέρασε από στόμα σε στόμα, λόγω των φόβων της κατάσχεσης των ‘παράνομων’ εντύπων από τις αρχές. Λόγω της απομάκρυνσης των καθολικών ιερέων τον 17ο αιώνα, η χριστιανική κοινότητα Kakure δεν είχε ιερείς να οδηγήσουν την λειτουργία.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι κοινότητες ξέφυγαν από τη χριστιανική διδασκαλία. Έχασαν την έννοια της προσευχής και η θρησκεία τους έγινε μια έκδοση της λατρείας των προγόνων, στην οποία την θέση των προγόνων πήραν οι χριστιανοί μάρτυρες.

Πολλές μυστικοί χριστιανοί, μερικοί από τους οποίους είχαν υιοθετήσει αυτές τις νέες νοοτροπίες, βγήκαν από την παρανομία, όταν η θρησκευτική ελευθερία αποκαταστάθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα και επανασυνδέθηκαν με την Καθολική Εκκλησία μετά την αποκήρυξη των ανορθόδοξων, συγκρητιστικών πρακτικών τους. Ωστόσο, υπήρχαν εκείνοι που αποφάσισαν να μην επιστρέψουν. Είναι γνωστοί ως οι Hanare Kirishitan (οι χωρισμένοι χριστιανοί).

Μετά τη νομιμοποίηση του Χριστιανισμού και την εκκοσμίκευση της Ιαπωνίας, η ιστορική γενεαλογική συνέχεια πολλών Hanare Kirishitan τελείωσε απότομα. Παραδοσιακά, τα αγόρια μάθαιναν τα τελετουργικά και τις προσευχές από τους πατέρες τους. Καθώς όμως τα αγόρια δείχνουν αδιαφορία ή απομακρύνονται από τις εστίες, σε λίγο δεν θα υπάρχει κανένας να συνεχίσει αυτήν την παράδοση αιώνων.

Οι περισσότερες σύγχρονες Ιάπωνες έχουν μια χαλαρή στάση απέναντι στη θρησκεία, επιλέγοντας για χριστιανικούς ή Σίντο γάμους, βουδιστικές κηδείες και περιστασιακές επισκέψεις σε ένα ιερό.

Λιγότερο από ένα τοις εκατό του πληθυσμού είναι Χριστιανοί.

Το πόσοι "Kakure Kirishitan» έχουν παραμένει είναι αβέβαιο, αλλά σαφώς ο αριθμός τους στο Ikitsuki συρρικνώνεται συνεχώς.

"Περίπου πριν από 10 χρόνια, η αλιεία άρχισε να συρρικνώνεται δραστικά, πολλές επιχειρήσεις απέτυχαν και δεν υπήρχαν θέσεις εργασίας για τους νέους ανθρώπους, ώστε έφυγαν για τις πόλεις", δήλωσε ο Nakazono.

"Οι ηλικιωμένοι προσπαθούν να διατηρήσουν τη θρησκεία τους, αλλά ... ανησυχούν ότι δεν μπορούν να προστατεύσουν τους θεούς τους."

Για κάποια στιγμή, θεωρήθηκε ότι οι Hanare Kirishitans έχουν εξαφανιστεί τελείως, λόγω της μυστικότητας που διατηρούσαν. Μια ομάδα στο νησί Ikitsuki στην περιοχή του Ναγκασάκι, που είχε λησμονηθεί από την ιαπωνική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια της δίωξης, έγινε γνωστή τη δεκαετία του 1980 και τώρα τελούν τις τελετουργίες τους για το κοινό. Ωστόσο, αυτές οι πρακτικές έχουν αποκτήσει ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του θεάτρου, όπως την αφήγηση παραμυθιών και την χρήση αγαλμάτων και άλλων εικόνων που οι περισσότεροι ‘υπόγειοι’ χριστιανοί ποτέ δεν είχαν δημιουργήσει.

«Είναι λυπηρό. Η παράδοση των προγόνων μας, σιγά σιγά εξαφανίζεται», δήλωσε ο Ayuzo Ματσουγιάμα.

"Έχουμε κληρονομήσει αυτόν τον «παλαιό χριστιανισμό» από τους προγόνους μας και θέλουμε να συνεχιστεί για πάντα, αλλά οι νέοι δεν το αισθάνονται έτσι", πρόσθεσε ο 79χρονος πρώην κατασκευαστής κρασιού από ρύζι.

Ιεροτελεστίες, όπως η εξομολόγηση και η κοινωνία που μπορούν να διεξαχθούν μόνο από τους ιερείς, χάθηκαν. Άλλες πήραν τα στοιχεία της βουδιστικής λατρείας των προγόνων και σιντοϊστικών παραδόσεων με την επικέντρωσή στον καθαρισμό και λαϊκές πρακτικές όπως προσευχές για καλή σοδειά.

Μετάλλια ή κρεμασμένοι πάπυροι που απεικονίζουν αγίους και μάρτυρες, συχνά με ιαπωνικά χαρακτηριστικά, ήταν κρυμμένα σε ντουλάπια ως "nando-gami" («θεοί στην ντουλάπα») και τα έβγαζαν έξω μόνο ειδικές ημέρες.

"Διατήρησαν το ύφος και τη μορφή του Χριστιανισμού ... που κληρονόμησαν, αλλά οι διδασκαλίες δεν είναι πλέον από τη Βίβλο και μετατράπηκαν στο να αποδίδουν σεβασμό σε τοπικούς μάρτυρες, έτσι ώστε με αυτή την έννοια μπορούμε να την θεωρήσουμε ως μία ιαπωνική εθνική θρησκεία", δήλωσε ο Shigeo Nakazono, έφορος ενός μουσείου στο νησί που έχει μελετήσει τους ‘Kakure Kirishitan’ για χρόνια.

«Gotanjo» είναι η ημέρα της Γέννησης του Χριστού. Δεν έχει καμία διαφορά από το Χριστιανισμό», δήλωσε ο 68χρονος Yasutaka Toriyama, ο οποίος έχει την κληρονομική θέση του «gobanyaku», ή του επικεφαλής.

"Αλλά ενώ η δική μας θρησκεία πιστεύει στην Παναγία και τον Χριστό, πιστεύουμε επίσης ότι οι πρόγονοί μας, οι οποίοι υπέστησαν διώξεις, είναι θεοί".

Τι θα συμβεί αν η θρησκεία μας πεθαίνει; «Θα πρέπει να ζητήσω συγγνώμη από τους προγόνους μου, οι οποίοι την διατήρησαν μέσα από εκατοντάδες χρόνια απαγόρευσης», είπε. «Θα αισθάνομαι ότι έχω προδώσει τους θεούς."

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή


Περισσότερα...