GreekRussian (CIS)
Προς Γαλάτας επιστολή 1 (Χαιρετισμός - Ἀπαγόρευσις τοῦ Παύλου ἀπὸ τοὺς Γαλάτας - Τὸ εὐαγγέλιόν του τὸ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Χριστὸν καὶ ὄχι ἀπὸ ἀνθρώπους)

Χαιρετισμός

1 Ὁ Παῦλος, ἀπόστολος ἐντεταλμένος ὄχι ἀπὸ ἀνθρώπους οὔτε δι’ ἀνθρώπου, ἀλλὰ διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ Θεοῦ Πατρός, ὁ ὁποῖος τὸν ἀνέστησεν ἐκ τῶν νεκρῶν,

2 καὶ ὅλοι οἱ ἀδελφοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι μαζί μου, πρὸς τὰς ἐκκλησίας τῆς Γαλατίας·

3 χάρις νὰ εἶναι σ’ ἐσᾶς καὶ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα μας καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν,

4 ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὸν ἑαυτόν του διὰ τὰς ἁμαρτίας μας, διὰ νὰ μᾶς ἐλευθερώσῃ ἀπὸ τὸν σημερινὸν πονηρὸν κόσμον. Σύμφωνα πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατέρα μας,

5 εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἀπαγόρευσις τοῦ Παύλου ἀπὸ τοὺς Γαλάτας

6 Ἐκπλήττομαι διότι τόσον γρήγορα μεταπηδᾶτε ἐπὸ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐκάλεσε διὰ τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ, πρὸς ἄλλο εὐαγγέλιον,

7 τὸ ὁποῖο δὲν εἶναι ἄλλο, μόνον ποὺ ὑπάρχουν μερικοὶ οἱ ὁποῖοι σᾶς ταράσσουν καὶ θέλουν νὰ διαστρέψουν τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.

8 Ἀλλὰ καὶ ἂν ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ἢ κάποιος ἄγγελος ἀπὸ τὸν οὐρανόν, σᾶς κηρύξῃ διαφορετικὸν εὐαγγέλιον ἀπὸ ἐκεῖνον, ποὺ σᾶς ἐκηρύξαμεν, αὐτὸς ἂς εἶναι ἀνάθεμα.

9 Ὅπως εἴπαμε προηγουμένως, καὶ τώρα πάλιν σᾶς λέγω, ἐὰν κανεὶς σᾶς κηρύξῃ διαφορετικὸν εὐαγγέλιον ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ παραλάβατε, ἂς εἶναι ἀνάθεμα.

10 Ζητῶ τώρα τὴν εὔνοιαν τῶν ἀνθρώπων ἢ τοῦ Θεοῦ; Ἢ μήπως ζητῶ νὰ γίνω ἀρεστὸς εἰς ἀνθρώπους; Ἐὰν ἐζητοῦσα ἀκόμη νὰ εἶμαι ἀρεστὸς εἰς ἀνθρώπους, δὲν θὰ ἤμουν δοῦλος τοῦ Χριστοῦ.

Τὸ εὐαγγέλιόν του τὸ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Χριστὸν καὶ ὄχι ἀπὸ ἀνθρώπους

11 Σᾶς κάνω γνωστόν, ἀδελφοί, ὅτι τὸ εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἐκηρύχθηκε ἀπὸ ἐμέ, δὲν εἶναι ἀνθρώπινον,

12 διότι οὔτε τὸ ἐπῆρα οὔτε τὸ ἐδιδάχθηκα ἀπὸ ἀνθρώπους ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ.

13 Ἔχετε ἀκούσει, βέβαια, τὴν ἄλλοτε διαγωγήν μου εἰς τὸν Ἰουδαϊσμόν, ὅτι δηλαδὴ ὑπερβολικὰ κατεδίωκα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν πολεμοῦσα.

14 Καὶ εἶχα μεγαλύτερες προόδους εἰς τὸν Ἰουδαϊσμὸν ἀπὸ πολλοὺς συνομηλίκους συμπατριώτας μου, μὲ τὸν ὑπερβολικὸν ζῆλον ποὺ ἔδειχνα διὰ τὰς πατρικάς μου παραδόσεις.

15 Ὅταν ὅμως εὐδόκησε ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος μὲ ξεχώρισε ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας μου καὶ μὲ ἐκάλεσε διὰ τῆς χάριτός του, νὰ ἀποκαλύψῃ μέσα μου τὸν Υἱόν του,

16 διὰ νὰ κηρύττω αὐτὸν εἰς τὰ ἔθνη, ἀμέσως δὲν συμβουλεύθηκα ἀνθρώπους,

17 οὔτε ἀνέβηκα εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα πρὸς ἐκείνους ποὺ ἦσαν ἀπόστολοι πρὶν ἀπὸ ἐμέ, ἀλλ’ ἔφυγα εἰς τὴν Ἀραβίαν καὶ πάλιν ἐπέστρεψα εἰς τὴν Δαμασκόν.

18 Ἔπειτα, ὕστερα ἀπὸ τρία χρόνια, ἀνέβηκα εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα διὰ νὰ γνωρίσω τὸν Πέτρον καὶ ἔμεινα κοντά του δέκα πέντε ἡμέρας.

19 Ἄλλον ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους δὲν εἶδα παρὰ τὸν Ἰάκωβον, τὸν ἀδελφόν τοῦ Κυρίου.

20 Γιὰ ὅσα σᾶς γράφω ὁμολογῶ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅτι δὲν λέγω ψέμματα.

21 Ἔπειτα ἦλθα εἰς τὰ μέρη τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας.

22 Προσωπικῶς μάλιστα ἤμουν ἄγνωστος εἰς τὰς ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν Ἰουδαίαν.

23 Μόνον ἄκουαν ὅτι, «Ἐκεῖνος, ποὺ ἄλλοτε μᾶς κατεδίωκε, τώρα κηρύττει τὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν ἄλλοτε ἐζητοῦσε νὰ ἐξαφανίσῃ»,

24 καὶ ἐδόξαζαν ἐξ αἰτίας μου τὸν Θεόν.

Το αρχαίο κείμενο

1 Παῦλος, ἀπόστολος οὐκ ἀπ' ἀνθρώπων, οὐδὲ δι' ἀνθρώπου, ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ πατρὸς τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν,

2 καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί, ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας·

3 χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς καὶ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

4 τοῦ δόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν,

5 ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

6 Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον,

7 ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μὴ τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.

8 ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.

9 ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω· εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω.

10 ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν Θεόν; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν; εἰ γὰρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην.

11 Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ' ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον·

12 οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό, οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι' ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ.

13 Ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ, ὅτι καθ' ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπόρθουν αὐτήν,

14 καὶ προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου, περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων.

15 Ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ

16 ἀποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ, ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εὐθέως οὐ προσανεθέμην
σαρκὶ καὶ αἵματι,

17 οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους, ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν, καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν.

18 Ἔπειτα μετὰ ἔτη τρία ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα ἱστορῆσαι Πέτρον, καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δεκαπέντε·

19 ἕτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου.

20 ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.

21 Ἔπειτα ἦλθον εἰς τὰ κλίματα τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας.

22 ἤμην δὲ ἀγνοούμενος τῷ προσώπῳ ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Ἰουδαίας ταῖς ἐν Χριστῷ·

23 μόνον δὲ ἀκούοντες ἦσαν ὅτι ὁ διώκων ἡμᾶς ποτὲ νῦν εὐαγγελίζεται τὴν πίστιν ἥν ποτε ἐπόρθει,

24 καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν Θεόν.

Προς Γαλάτας επιστολή 2 (Ἡ ἀποστολή του γίνεται ἀποδεκτὴ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα - Ἐπιπλήττεται ὁ Πέτρος - Ὁ τρόπος τῆς δικαιώσεως τοῦ ἀνθρώπου)

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Ηλίας Φραγκόπουλος, Εισήγηση στην πανελλήνια συνάντηση Θεολόγων
Θρησκευτικά
πηγή: Ζωηφόρος
ΕΙΣΗΓΗΣΗ
ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΘΕΟΛΟΓΩΝ
ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
ΤΗΣ 30ης ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011
Χριστός Ἀνέστη,
Ἡ σημερινή μας συνάντηση, μέσα στό πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας μας, συνάντηση ἀδελφῶν, πού μᾶς συνδέει ὄχι μόνο ἡ πνευματική μας ἐνασχόληση, ἀλλά καί ὁ Λόγος τοῦ Κυρίου, θεωρῶ ὅτι ἔχει γιά ὅλους μας στόχο τήν ὑλοποίηση μιᾶς προσπάθειας γιά νά βοηθήσουμε τήν Ἑλλάδα μας, τήν ἑλληνική κοινωνία νά μήν ἀπομακρυνθεῖ ἀκόμα πιό πολύ ἀπ᾽ τό Χριστό καί τή διδασκαλία του.
Καί βέβαια ἡ κατάσταση πού ἔχει ἤδη διαμορφωθεῖ δέν εἶναι εὐχάριστη. Καί ἡ τελευταία, πρίν ἀπό ἕνα μῆνα ἀκριβῶς, ἀνακοίνωση ἀπό τήν κ. Ὑπουργό Παιδείας γιά τή δομή τοῦ «νέου Λυκείου» μᾶς ἔδειξε τήν πορεία πού παίρνει ἡ θρησκευτική διδασκαλία σ᾽ αὐτό...

Καί ἐμεῖς, οἱ Ἕλληνες θεολόγοι, πρέπει νά ἀντιδράσουμε. Καί θέλουμε, νομίζω, νά ἀντιδράσουμε. Τό «ἐγκαίρως» εἶναι μιά ἄλλη παράμετρος. Τό «ἔντονα καί ἀποφασιστικά» εἶναι μιά τρίτη. Τό «δυναμικά» εἶναι ἴσως μιά τέταρτη. Θά μποροῦσα νά προσθέσω κι ἄλλες. Ὅμως σήμερα μιά ἄλλη εἶναι ἡ ἀντίδραση πού [νομίζω ὅτι] θά πρέπει νά προέλθει ἀπ᾽ τή συνάντησή μας. Ἡ ἑνιαία ἀντίδραση ὅλου τοῦ θεολογικοῦ κόσμου τῆς Ἑλλάδας στή δραστική μείωση τοῦ θρησκευτικοῦ μαθήματος, πού γίνεται καί μέ τή μονόωρη διδασκαλία καί μέ τήν ὑπαγωγή του στά ἐπιλεγόμενα.

Θά μοῦ ἐπιτρέψετε μερικές σκέψεις, ἐντελῶς πρακτικές, ἐπί τῶν πραγμάτων καί μόνο, χωρίς θεωρητικές ἀναφορές καί θεμελιώσεις, πού τίς θεωρῶ γνωστές σέ ὅλους, γιά τά στοιχεῖα, ἤ, ἄν θέλετε, τίς ἐνέργειες που δημιούργησαν τό ζήτημα.

1. Τό Ὑπουργεῖο Παιδείας ἀπό καιρό, ἀπό τό 2010, εἶχε δείξει, μέ τό γνωστό τρόπο τῶν «διαρροῶν», ποῦ σκόπευε νά ὁδηγήσει τή θρησκευτική ἐκπαίδευση τῶν παιδιῶν τῶν Ἑλλήνων. Βεβαίως καί ἄλλα μαθήματα, γιά τά ὁποῖα ἄλλοι ἀσφαλῶς ἔχουν τόν πρῶτο λογο ( ὄχι τό μόνο πάντως).
Καί ὑπῆρξαν ἀντιδράσεις. Σημαντικές θά ἔλεγα.
Μιά τέτοια θεώρησα ὅτι θά ἦταν καί ἡ ἀπόφαση τῆς σεβαστῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας μας τῆς 12ης Ἰανουαρίου 2011 γιά συγκρότηση Ἐπιτροπῆς πρός ἐπικοινωνία μέ τό Ὑπουργεῖο. Ὅταν ὅμως ζήτησα, μέ τήν ἁρμοδιότητα τοῦ μέλους, τήν ἐνεργοποίησή της, τό Μάρτιο, ἔλαβα τήν ἀπάντηση ὅτι δέν ὑπῆρχε τέτοια ἐντολή. Καί ἦλθαν οἱ ἀνακοινώσεις τῆς κας Ὑπουργοῦ Παιδείας τήν 31η Μαρτίου. Ἀποτέλεσμα τῆς ἀνάγκης πού δημιούργησαν εἶναι, νομίζω, καί ἡ σημερινή μας συνάντηση. Πού πιστεύω ὅτι θά ἐνεργοποιήσει καί τήν Ἐπιτροπή τῆς 12ης Ἰανουαρίου γιά τήν ἄσκηση πιέσεως ἐπί τοῦ Ὑπουργείου.

Ἀλλά τώρα ἐπί τῆς οὐσίας. (Ἄν τά προηγηθέντα δέν εἶναι οὐσία).
Τρία εἶναι τά θέματα γιά τά ὁποῖα ἐκτιμοῦμε ὅτι εἶναι ἀνάγκη νά ὑπάρξει ἄμεση, ἰσχυρή, μαζική ἀντίδραση πρῶτα μέν ἀπό τό θεολογικό κόσμο τῆς χώρας. Καί δεύτερο ἀπό τό πλήρωμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας. Νά ἐξηγηθῶ γιά κάτι, πού εἶναι πολύ γνωστό ἄλλωστε. Πλήρωμα τῆςἘκκλησίας μας ἐννοοῦμε ὁλόκληρο τό λαό μας, πού εἶναι μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀλλά καί τήν ἡγεσία του, τή διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας μας, τούς κληρικούς μας καί ἰδιαίτερα τούς ἱεράρχες μας.

Καί τοῦτο γιατί δέν μποροῦμε νά ἀποδεχθοῦμε τή δήλωση τῆς κας Ὑπουργοῦ Παιδείας, πού ἔκανε στό Λονδῖνο στίς ἀρχές Φεβρουαρίου. Κατά τήν ὁποία «τό ΜτΘ ἀπαλλάσσεται ἀπό ἐκκλησιαστικές ἐπιρροές καί θά ἀναφέρεται πλέον σ᾽ ὅλες τίς θρησκεῖες». Οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι χριστιανοί εἴμαστε ἡ Ἐκκλησία, καί τά παιδιά μας τά στέλνουμε στό ἑλληνικό σχολεῖο καί ἔχουμε λόγο γιά τό ὅ,τι θά προσφέρει σ᾽ αὐτά τό ἑλληνικό σχολεῖο, καί τό λόγο αὐτό, ἐπισήμως ἄν θέλετε, δέν μπορεῖ παρά νά τόν ἐκφράζει ἡ Διοίκηση τῆς Ἐκκλησίας μας καί ὄχι μόνο ἡ κα Ἄννα Διαμαντοπούλου (εὐτυχῶς ὄχι μόνο ὁ κάθε Ὑπουργός Παιδείας).

Καί τά τρία θέματα εἶναι:

1. Ἡ διατήρηση τῆς δίωρης ἑβδομαδιαίας διδασκαλίας τοῦ ΜτΘ σ᾽ ὅλες τίς τάξεις καί τύπους τῶν σχολείων τῆς Δευτεροβάθμιας Ἐκπαίδευσης.

2. Ἡ διατήρηση τοῦ ὑποχρεωτικοῦ χαρακτῆρα τῆς διδασκαλίας τοῦ ΜτΘ γιά ὅλα τά παιδιά τῶν ὀρθοδόξων οἰκογενειῶν. Θά πρέπει νά ἀπορριφθεῖ μέ ἔντονο τρόπο ὁ χαρακτηρισμός του ὡς μαθήματος ἐπιλογῆς (ἔστω καί σέ μιά τάξη-ὑπάρχει πάντοτε ἠ ἀπειλή νά ἀκολουθήσουν καί ἄλλες τάξεις).

3. Ἡ ἀπόρριψη τῆς μεταβολῆς τοῦ ὀνόματος τοῦ μαθήματος. Εἶναι τό μόνο μάθημα πού δέχτηκε τέτοια μεταβολή σέ σειρά ὅλη δεκαετιῶν τῆς πορείας τῆς ἑλληνικῆς ἐκπαίδευσης.

Λίγα-πολύ λίγα-λόγια γιά καθένα ἀπ᾽ τά θέματα αὐτά:

Α. Γιά τή δίωρη διδασκαλία δέν νομίζω ὅτι ὑπάρχει καμμιά ἀντίρρηση.

Καί ἡ Παιδαγωγική θεωρία καί πράξη καί ἡ κείμενη νομοθεσία καί ἡ νομολογία τοῦ ΣτΕ καί ἡ καθημερινή σχολική ζωή (ἡ τελευταία «κραυγάζει» μάλιστα) ἀπορρίπτουν τή μονόωρη ἑβδομαδιαία διδασκαλία ὁποιουδήποτε μαθήματος.

Ἀλλά καί αὐτή ἡ ἴδια ἡ κα Ὑπουργός εἶχε δηλώσει πώς στό νέο Λύκειο δέν θά ὑφίσταται ἡ μονόωρη διδασκαλία. Ἀλλά τότε πού τό εἶπε αὐτό προωθοῦσε ἄλλο τρόπο τῆς ὑποβάθμισης τοῦ ΜτΘ στή Β´ Λυκείου ( τήν ἐπιλογή). Ὕστερα ἄλλαξε τόν τρόπο.

Ὑπολογίσετε μάλιστα, σᾶς παρακαλῶ, ὅτι καί αὐτό τό νέο μάθημα τῆς Ἐρευνητικῆς ἐργασίας, γιά τό ὁποῖο ὅλοι ὅσοι ἔχουν ἐμπειρία τῆς τάξης, φαντάζονται πῶς καί τί θά γίνεται, εἶναι δίωρης διδασκαλίας καί στίς δύο τάξεις (στήν Α´ εἶναι τρίωρης). Καί καλῶς, κατά τήν ἄποψή μας, εἶναι δίωρο.
Συνεπῶς θά ἀπαιτήσουμε, πρέπει νά ἀπαιτήσουμε, δίωρη διδασκαλία σ᾽ ὅλες τίς τάξεις.
Καί μή μοῦ πεῖτε ὅτι στήν Γ´ Λυκείου τό ΜτΘ ἦταν μονόωρο, καί γι᾽αὐτό....
Ἡ ἀπάντηση εἶναι α) Ὅλοι γνωρίζουμε πόσο ἀδικήθηκε τό ΜτΘ στήν Γ´ Λυκείου καί πόσο ἐξασθένησε ἡ προσφορά του, βοηθούντων πολλῶν παραγόντων. β) Πόσο ἡ παραμέληση τῆς χριστιανικῆς ἠθικῆς ἔχει σαφῆ ἀποτελέσματα στήν ἑλληνική κοινωνία καί γ) οἱ πιό παλιοί γνωρίζουμε καλά τήν ἀπόλυτη προχειρότητα καί τίς συνθῆκες μέ τίς ὁποῖες ἐπί ὑπουργείας τοῦ ὑφυπ. Πέτρου Μώραλη περιορίστηκε σέ 1 ὥρα ἡ διδασκαλία Θρησκευτικῶν στήν Γ´ Λυκείου.

Β. Ὀφείλουμε νά ἀπαιτήσουμε τήν ἔνταξη στά ὑποχρεωτικά μαθήματα τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν καί στήν Γ´ τάξη.

Μιά μόνο ἁπλῆ σκέψη σάν ἐπιχείρημα. Στήν Γ´ τάξη θά ἔχουμε τρεῖς κατευθύνσεις Α, ΑΒ καί Β (ὄχι Α,Β καί Γ!).

Ἡ Α γιά ὅσα παιδιά κατευθύνονται πρός θετικές ἐπιστῆμες. Ἡ ΑΒ γι᾽αὐτά πού κατευθύνονται πρός Οἰκονομία, Κοινωνιολογία κττ. Καί ἡ Β σέ θεωρητικές. Καί θά ἐπιλέγουν σέ κάθε κατεύθυνση καί δυό μαθήματα ἐπιλογῆς.

Νά ρωτήσω. Εἶναι κανείς τόσο ἀφελής ὄχι μόνο ἐδῶ μέσα, ὄχι μόνο σ᾽ ὅλη τήν Ἑλλάδα, ἀλλά καί στόν κόσμο ὁλόκληρο θά βρεθεῖ κάποιος- ἔστω ἕνας, ὅταν ἐνημερωθεῖ ἐπακριβῶς γιά τήν ὅλη ρύθμιση- τόσο ἀφελής (ὄχι μόνο ἀφελής) πού νά ὑποθέσει ὅτι θά βρεθοῦν μαθητές τῆς Γ´ Λυκείου (ὑποψήφιοι γιά τήν Τριτοβάθμια) πού νά μήν ἐπιλέξουν δυό μαθήματα ἐμβάνθυνσης (ὅπως τά ὀνομάζει τό Σχέδιο -ἐγώ θά τά ἔλεγα φροντιστηριακῆς ἐπιμόρφωσης ἤ προετοιμασίας-), ἀλλά ἕνα τέτοιο καί τό μετονομασθέν μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν;;

Γιατί; Ἐπειδή θά ἔχει μοντέρνο τίτλο;

Θά μοῦ πεῖτε. Τό Ὑπουργεῖο ὑπόσχεται ὅτι οἱ σχολές τῆς Τριτοβάθμιας, μέ νέο νόμο, θά μποροῦν νά ὁρίζουν τά μαθήματα στά ὁποῖα θά ἀπαιτοῦν νά ἐξετάζονται οἱ ὑποψήφιοί τους. Καί συνεπῶς οἱ θεολογικές σχολές θά ἔχουν τή δυνατότητα νά ἀπαιτοῦν τό ΜτΘ. Καί βεβαίως ἐμεῖς μποροῦμε νά δεχθοῦμε τή ρύθμιση αὐτή. Μέ τόν ἀπαραίτητο ὅμως ὅρο νά ἐξετάζεται ὄχι ὡς ἕνα ἀπό τά βασικά μαθήματα (4 ἤ 6 π.χ.), ἀλλά ὡς εἰδικό μάθημα (ὅπως σήμερα ἐξετάζονται καί προσμετρῶνται π.χ. ἡ ξένη γλῶσσα ἤ τό σχέδιο).

Ἡ ρύθμιση πού θά θεωροῦσε τό ΜτΘ ὡς βασικό ἐξεταζόμενο μάθημα γιά τίς Θεολογικές Σχολές, ἐκτιμοῦμε ὅτι θά ἦταν καταστροφική γιά τίς Θεολογικές μας Σχολές.

Γ. Καί νά τελειώσω μέ τό τρίτο θέμα στό ὁποῖο θά πρέπει νά ἀντιδράσουμε.

Εἷναι ἡ μεταβολή τοῦ ὀνόματος τοῦ μαθήματος ἀπό «Θρησκευτικά», σέ «Θρησκεία καί κόσμος».

Κατ᾽ ἀρχή: Εἶναι τό μόνο στό ὁποῖο ἐπιφέρει ἀλλαγή τό Σχέδιο. δηλ. εἶναι τό μόνο στό ὁποῖο δείχνει τό Ὑπουργεῖο ὅτι θέλει νά ἐπιβάλει οὐσιαστική μεταβολή. («Δέν θά εἶναι αὐτό πού ξέρετε- Θά κάνουμε κάτι ἄλλο»).

Ἐκτιμοῦμε ὅτι ἡ ὀνομασία αὐτή ὁδηγεῖ εὐθέως καί σαφῶς στήν ἀντίληψη τοῦ λεγομένου θρησκειολογικοῦ μαθήματος. Στή λειτουργία τοῦ φαινομένου τῆς θρησκείας μέσα στόν κόσμο. Καί βέβαια στήν ἱστορική καί πολιτιστική πορεία καί δημιουργία του στή ζωή τῆς ἀνθρωπότητας.

Καί βέβαια δέν θά εἴχαμε καμμιά ἀντίρρηση. Ἄν δέν περιοριζόταν τό ΜτΘ μόνο σ᾽ αὐτό. Ἀλλά ἄν ἐπίσης προσπαθοῦσε νά προσεγγίσει καί τήν χριστιανική μας πίστη καί ζωή. Ἄν δηλαδή μαζί μ᾽ αὐτό, πού μπορεῖ καί πρέπει νά γίνεται μέσα στά λογικῶς ἀποδεκτά ὅρια, προσφέραμε στά παιδιά μας καί τήν πίστη τῶν πατέρων τους, ὅταν τούς δείχναμε τό δρόμο τοῦ Χριστοῦ καί τά καλούσαμε νά τόν βαδίσουν στή ζωή τους. Τό θέμα εἶναι μεγάλο καί ἔχουν λεχθεῖ καί γραφεῖ πολλά. Δέν θά τό λύσουμε τώρα.

Θά θεωρούσαμε ἀρκετό νά ζητήσουμε ἀπό τό Ὑπουργεῖο νά μή ἀλλάξει ἡ ὀνομασία τοῦ μαθήματος στίς δύο τάξεις τοῦ Λυκείου. Νά παραμείνει «Θρησκευτικά».

Θά προσθέσω τέλος μόνο, ἄν ἔχω χρόνο, τίς παρακάτω ἐκτιμήσεις:

Ἐάν τό μάθημα γίνει ἀποκλειστικά γνωστικό (θρησκειολογία, ἱστορία, τέχνη, πολιτισμός) τότε εὔκολο θά εἶναι νά περιοριστεῖ σέ ὧρες διδασκαλίας. Ὑπάρχουν καί προσφέρονται πάμπολλες γνώσεις σήμερα. Συνεπῶς λιγότερες ὧρες θά χρειάζονται γιά εἰδικές γνώσεις καί γι᾽ αὐτό μπορεῖ νά εἶναι ἐπιλεγόμενο γιά ὅσους τό θέλουν. Γιά ὅσους θέλουν αὐτές τίς γνώσεις. Πολλές ἀπ᾽ αὐτές, ἄλλωστε, προσφέρονται καί σέ ἄλλα μαθήματα.

Ἐάν μείνει Ὀρθόδοξο Χριστιανικό θεολογικό κατά τόν χαρακτῆρα ( δηλ. ὁμολογιακό) τότε ἰδιαιτέρως χρειάζεται 2ωρο σ᾽ ὅλες τίς τάξεις τοῦ Λυκείου λόγω τῆς ἡλικίας καί τῶν προοπτικῶν τοῦ νέου πολίτη,

- τῶν πνευματικῶν ἱκανοτήτων καί χαρακτηριστικῶν τῶν 16-18 χρόνων,

- τῶν μεγίστων προβλημάτων τῆς σύγχρονης κοινωνίας (πού λίγο ἀγγίζουν τό παιδί τῶν 12-15 χρόνων).

- ἀνάγκη νά προβληματίζονται καί νά μετέχουν στίς ἀποφάσεις τους (τά ἴδια τά παιδιά) γιά τήν πίστη

- τήν ἠθική ζωή

-τήν ἀξιολόγηση καί σύγκριση τῶν ὅσων σήμερα « κυκλοφοροῦν» μέσα στό ἰδεολογικό χάος τῆς παγκοσμιοποίησης.

Ἀγαπητοί ἀδελφοί

Ἡ εὐθύνη εἶναι δική μας,

- γιά το μέλλον τῆς χώρας μας καί τοῦ λαοῦ μας,

- γιά τό μέλλον τῆς κοινωνίας,

-γιά τό μέλλον αὐτῶν-τούτων τῶν παιδιῶν μας.

Ἄς μήν ἀποφασίσουμε νά βάλουμε μπροστά τους τά πάντα καί ἐμεῖς νά κρατηθοῦμε σάν οὐδέτεροι διαιτητές στόν ἀγῶνα τους, στήν προσπάθειά τους. Ἄς τούς δείξουμε, μαζί ὅλοι, τά πάντα πού εἶπα προηγουμένως. Ἄς τούς δείξουμε ὅμως ὁπωσδήποτε καί τό Χριστό καί τή διδασκαλία Του, καί ἄς τά καλέσουμε νά Τόν πλησιάσουν.
Μπορεῖ νά ἔλθουν, μπορεῖ καί νά ἀπομακρυνθοῦν.
Ἐκεῖ βρίσκεται ἡ ἐλευθερία τους. Ἐκεῖ τό «ὅστις θέλει».
Πού καί ἐμεῖς τό θέλουμε.

Ἠλίας Χρ. ΦραγκόπουλοςἈντιπρόεδρος Δ.Σ. τῆς ΠΕΘ

Περισσότερα...