GreekRussian (CIS)
Προς Γαλάτας επιστολή 1 (Χαιρετισμός - Ἀπαγόρευσις τοῦ Παύλου ἀπὸ τοὺς Γαλάτας - Τὸ εὐαγγέλιόν του τὸ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Χριστὸν καὶ ὄχι ἀπὸ ἀνθρώπους)

Χαιρετισμός

1 Ὁ Παῦλος, ἀπόστολος ἐντεταλμένος ὄχι ἀπὸ ἀνθρώπους οὔτε δι’ ἀνθρώπου, ἀλλὰ διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ Θεοῦ Πατρός, ὁ ὁποῖος τὸν ἀνέστησεν ἐκ τῶν νεκρῶν,

2 καὶ ὅλοι οἱ ἀδελφοί, οἱ ὁποῖοι εἶναι μαζί μου, πρὸς τὰς ἐκκλησίας τῆς Γαλατίας·

3 χάρις νὰ εἶναι σ’ ἐσᾶς καὶ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα μας καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν,

4 ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὸν ἑαυτόν του διὰ τὰς ἁμαρτίας μας, διὰ νὰ μᾶς ἐλευθερώσῃ ἀπὸ τὸν σημερινὸν πονηρὸν κόσμον. Σύμφωνα πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατέρα μας,

5 εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἀπαγόρευσις τοῦ Παύλου ἀπὸ τοὺς Γαλάτας

6 Ἐκπλήττομαι διότι τόσον γρήγορα μεταπηδᾶτε ἐπὸ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐκάλεσε διὰ τῆς χάριτος τοῦ Χριστοῦ, πρὸς ἄλλο εὐαγγέλιον,

7 τὸ ὁποῖο δὲν εἶναι ἄλλο, μόνον ποὺ ὑπάρχουν μερικοὶ οἱ ὁποῖοι σᾶς ταράσσουν καὶ θέλουν νὰ διαστρέψουν τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.

8 Ἀλλὰ καὶ ἂν ἐμεῖς οἱ ἴδιοι ἢ κάποιος ἄγγελος ἀπὸ τὸν οὐρανόν, σᾶς κηρύξῃ διαφορετικὸν εὐαγγέλιον ἀπὸ ἐκεῖνον, ποὺ σᾶς ἐκηρύξαμεν, αὐτὸς ἂς εἶναι ἀνάθεμα.

9 Ὅπως εἴπαμε προηγουμένως, καὶ τώρα πάλιν σᾶς λέγω, ἐὰν κανεὶς σᾶς κηρύξῃ διαφορετικὸν εὐαγγέλιον ἀπὸ ἐκεῖνο ποὺ παραλάβατε, ἂς εἶναι ἀνάθεμα.

10 Ζητῶ τώρα τὴν εὔνοιαν τῶν ἀνθρώπων ἢ τοῦ Θεοῦ; Ἢ μήπως ζητῶ νὰ γίνω ἀρεστὸς εἰς ἀνθρώπους; Ἐὰν ἐζητοῦσα ἀκόμη νὰ εἶμαι ἀρεστὸς εἰς ἀνθρώπους, δὲν θὰ ἤμουν δοῦλος τοῦ Χριστοῦ.

Τὸ εὐαγγέλιόν του τὸ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Χριστὸν καὶ ὄχι ἀπὸ ἀνθρώπους

11 Σᾶς κάνω γνωστόν, ἀδελφοί, ὅτι τὸ εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἐκηρύχθηκε ἀπὸ ἐμέ, δὲν εἶναι ἀνθρώπινον,

12 διότι οὔτε τὸ ἐπῆρα οὔτε τὸ ἐδιδάχθηκα ἀπὸ ἀνθρώπους ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ.

13 Ἔχετε ἀκούσει, βέβαια, τὴν ἄλλοτε διαγωγήν μου εἰς τὸν Ἰουδαϊσμόν, ὅτι δηλαδὴ ὑπερβολικὰ κατεδίωκα τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν πολεμοῦσα.

14 Καὶ εἶχα μεγαλύτερες προόδους εἰς τὸν Ἰουδαϊσμὸν ἀπὸ πολλοὺς συνομηλίκους συμπατριώτας μου, μὲ τὸν ὑπερβολικὸν ζῆλον ποὺ ἔδειχνα διὰ τὰς πατρικάς μου παραδόσεις.

15 Ὅταν ὅμως εὐδόκησε ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος μὲ ξεχώρισε ἀπὸ τὴν κοιλιὰ τῆς μητέρας μου καὶ μὲ ἐκάλεσε διὰ τῆς χάριτός του, νὰ ἀποκαλύψῃ μέσα μου τὸν Υἱόν του,

16 διὰ νὰ κηρύττω αὐτὸν εἰς τὰ ἔθνη, ἀμέσως δὲν συμβουλεύθηκα ἀνθρώπους,

17 οὔτε ἀνέβηκα εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα πρὸς ἐκείνους ποὺ ἦσαν ἀπόστολοι πρὶν ἀπὸ ἐμέ, ἀλλ’ ἔφυγα εἰς τὴν Ἀραβίαν καὶ πάλιν ἐπέστρεψα εἰς τὴν Δαμασκόν.

18 Ἔπειτα, ὕστερα ἀπὸ τρία χρόνια, ἀνέβηκα εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα διὰ νὰ γνωρίσω τὸν Πέτρον καὶ ἔμεινα κοντά του δέκα πέντε ἡμέρας.

19 Ἄλλον ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους δὲν εἶδα παρὰ τὸν Ἰάκωβον, τὸν ἀδελφόν τοῦ Κυρίου.

20 Γιὰ ὅσα σᾶς γράφω ὁμολογῶ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅτι δὲν λέγω ψέμματα.

21 Ἔπειτα ἦλθα εἰς τὰ μέρη τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας.

22 Προσωπικῶς μάλιστα ἤμουν ἄγνωστος εἰς τὰς ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν Ἰουδαίαν.

23 Μόνον ἄκουαν ὅτι, «Ἐκεῖνος, ποὺ ἄλλοτε μᾶς κατεδίωκε, τώρα κηρύττει τὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν ἄλλοτε ἐζητοῦσε νὰ ἐξαφανίσῃ»,

24 καὶ ἐδόξαζαν ἐξ αἰτίας μου τὸν Θεόν.

Το αρχαίο κείμενο

1 Παῦλος, ἀπόστολος οὐκ ἀπ' ἀνθρώπων, οὐδὲ δι' ἀνθρώπου, ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ πατρὸς τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν,

2 καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί, ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας·

3 χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς καὶ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

4 τοῦ δόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ ἐνεστῶτος αἰῶνος πονηροῦ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν,

5 ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

6 Θαυμάζω ὅτι οὕτω ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον,

7 ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο, εἰ μὴ τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.

8 ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.

9 ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω· εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ' ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω.

10 ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν Θεόν; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν; εἰ γὰρ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην.

11 Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ' ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον·

12 οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό, οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι' ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ.

13 Ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ, ὅτι καθ' ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπόρθουν αὐτήν,

14 καὶ προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου, περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων.

15 Ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ

16 ἀποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ, ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εὐθέως οὐ προσανεθέμην
σαρκὶ καὶ αἵματι,

17 οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους, ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν, καὶ πάλιν ὑπέστρεψα εἰς Δαμασκόν.

18 Ἔπειτα μετὰ ἔτη τρία ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα ἱστορῆσαι Πέτρον, καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δεκαπέντε·

19 ἕτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου.

20 ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.

21 Ἔπειτα ἦλθον εἰς τὰ κλίματα τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας.

22 ἤμην δὲ ἀγνοούμενος τῷ προσώπῳ ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Ἰουδαίας ταῖς ἐν Χριστῷ·

23 μόνον δὲ ἀκούοντες ἦσαν ὅτι ὁ διώκων ἡμᾶς ποτὲ νῦν εὐαγγελίζεται τὴν πίστιν ἥν ποτε ἐπόρθει,

24 καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν Θεόν.

Προς Γαλάτας επιστολή 2 (Ἡ ἀποστολή του γίνεται ἀποδεκτὴ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα - Ἐπιπλήττεται ὁ Πέτρος - Ὁ τρόπος τῆς δικαιώσεως τοῦ ἀνθρώπου)

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Στοιχεία για τις θρησκείες μέσα στο μάθημα της Ιστορίας αντί για μάθημα Θρησκευτικών προτείνει η Μαρία Ρεπούση
Θρησκευτικά
Η γνωστή για τα «κατορθώματά» της στο μάθημα της Ιστορίας καθηγήτρια Μαρία Ρεπούση μίλησε αυτή τη φορά στον «ΑΘΗΝΑ 9.84» για το μάθημα των Θρησκευτικών. Δεν θα ασχολούμασταν καθόλου με όσα είπε αν δεν διαβλέπαμε μέσα στα λεγόμενά της την τύχη που επιφυλάσσουν για το θρησκευτικό μάθημα και τους Θεολόγους όσοι τώρα ζητούν τη μετατροπή του σε μάθημα θρησκειολογίας. Μετά από τις γνωστές απόψεις της περί «ορθόδοξης προπαγάνδας» που γίνεται μέσω του μαθήματος των Θρησκευτικών σήμερα, η Μαρία Ρεπούση αποφαίνεται ότι πράγματι «θα πρέπει τα παιδιά που φοιτούν στα ελληνικά σχολεία να γνωρίζουν τις διάφορες θρησκείες που υπάρχουν στον κόσμο και το ρόλο που έχουν παίξει». Η παροχή μιας τέτοιας γνώσης όμως, σύμφωνα με τη Ρεπούση, δεν απαιτεί την ύπαρξη ούτε καν ενός θρησκειολογικού μαθήματος αλλά μπορεί να δοθεί στους μαθητές ως «στοιχείο του μαθήματος της Ιστορίας και του μαθήματος της Αγωγής του Πολίτη»!...
Όσοι λοιπόν, Θεολόγοι και μη, προτείνουν ένα μάθημα «ανοιχτό» με εκτενέστερη αναφορά σε όλες τις θρησκείες, κατ’ ουσίαν θρησκειολογικό, που θα αντικαταστήσει το ορθόδοξο χριστιανικό μάθημα Θρησκευτικών, ας ετοιμάζονται να παραχωρήσουν τη θέση τους στους Ιστορικούς και τους Φιλολόγους. Η λογική της Μαρίας Ρεπούση και των ομοφρόνων της είναι σαφής. Η μετατροπή του χριστιανικού μαθήματος σε θρησκειολογικό θα οδηγήσει σύντομα σε αντικατάσταση των Θεολόγων από Φιλολόγους και Ιστορικούς. Πρώτος στόχος η εκδίωξη του ορθόδοξου χριστιανικού μαθήματος από τα σχολεία και η αντικατάστασή του από θρησκειολογικό. Δεύτερος στόχος η εκδίωξη των Θεολόγων (μετά από τους πνευματικούς ιερείς) από τα σχολεία και η αντικατάστασή τους από Φιλολόγους. Τελικά το «άνοιγμα» του μαθήματος προς τις άλλες θρησκείες αντί να εξασφαλίζει την υποχρεωτικότητά του μάλλον σηματοδοτεί το άνοιγμα της πύλης εξόδου των Θεολόγων από τα σχολεία.

Παραθέτουμε πιο κάτω τα όσα είπε στον Αθήνα 9.84 η Μαρία Ρεπούση:
Η καθηγήτρια ιστορίας, Μαρία Ρεπούση μίλησε την Τετάρτη στον «ΑΘΗΝΑ 9.84» και τη Νόνη Καραγιάννη. Μεταξύ άλλων, είπε:
«Κάθε φορά, που -κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα- επιχειρείται μια μεταρρύθμιση στα αναλυτικά προγράμματα και στη θέση των μαθημάτων, έχουμε μια σταθερή αντίδραση των θρησκευτικών κύκλων, ώστε να παραμείνουν τα Θρησκευτικά και υποχρεωτικό μάθημα και να παραμείνει η δομή του μαθήματος ως έχει».

Δημοσιογράφος: Ο αντίλογος είναι, γιατί δεν πρέπει να είναι υποχρεωτικό;

Μ. Ρεπούση: «Θα περάσουμε και στον αντίλογο. Σε ό,τι αφορά τη μορφή του μαθήματος, το μάθημα των Θρησκευτικών στην ελληνική εκπαίδευση είναι ένα μάθημα ορθόδοξης προπαγάνδας -θα μου επιτρέψετε να πω- και δεν είναι ένα μάθημα, γενικώς, για τις θρησκείες και τον πολιτισμό και τα θρησκευτικά αισθήματα του κόσμου. Όταν, λοιπόν, έχουν εκκοσμικευμένα εκπαιδευτικά συστήματα, δεν μπορεί να είναι ένα μάθημα υποχρεωτικό, το οποίο έχει να κάνει με την ελεύθερη επιλογή τού κάθε πολίτη, στην επιλογή ενός θρησκεύματος... Έχουμε Έλληνες πολίτες που δεν είναι ορθόδοξοι, που είναι καθολικοί. Ή μήπως δεν έχουμε; Έχουμε Έλληνες πολίτες αυτή τη στιγμή και ανοίγουμε την κοινωνία μας σε ανθρώπους που έρχονται από άλλους πολιτισμούς, που θέλουμε να γίνουν Έλληνες πολίτες, που θέλουμε να αποκτήσουν πολιτικά δικαιώματα και που έχουν άλλες θρησκείες. Εάν θεωρήσουμε, ότι η ταυτότητα του Έλληνα πολίτη ταυτίζεται με το συγκεκριμένο θρήσκευμα, έχουμε κάνει λάθος και έχουμε εξαιρέσει από αυτή την ταυτότητα Έλληνες πολίτες, με όλα τα δικαιώματα, έτσι όπως πρέπει να είναι».

Και συνέχισε: «Το ζητούμενο, για εμάς, δεν είναι να κάνουμε τους ορθόδοξους μαθητές το ίδιο φανατικούς, όπως για παράδειγμα μπορεί να είναι κάποια παιδιά που είναι στην πατρίδα μας και είναι μουσουλμάνοι. Το ζήτημα της εκκοσμίκευσης και του φονταμενταλισμού, θα πρέπει να το δούμε σε μια συσχέτιση. Δηλαδή, το φάρμακο στο φονταμενταλισμό -που είναι πολύ σημαντικό πρόβλημα στις κοινωνίες και στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, γιατί όλοι αυτοί οι άνθρωποι, με το άνοιγμα των συνόρων, ζουν μέσα στη μεγάλη μας πατρίδα που είναι η Ευρώπη-, είναι η εκκοσμίκευση της εκπαίδευσης».

Και πρόσθεσε: «Δεν αμφισβητώ, ότι θα πρέπει τα παιδιά που φοιτούν στα ελληνικά σχολεία να γνωρίζουν τις διάφορες θρησκείες που υπάρχουν στον κόσμο και το ρόλο που έχουν παίξει. Το ερώτημά μου γι' αυτό, είναι, γιατί θα πρέπει να έχουμε χωριστό μάθημα, το οποίο μάλιστα θα είναι ένα επιλεγόμενο μάθημα και για κάποιους άλλους θα είναι υποχρεωτικό, γιατί πρέπει να έχουμε ένα τέτοιο μάθημα και αυτά τα στοιχεία της γνωριμίας των παιδιών με τις θρησκείες -που είναι πολύ σημαντικό-, δεν θα μπορούσε να είναι στοιχείο του μαθήματος της Ιστορίας και του μαθήματος της Αγωγής του Πολίτη;».

Περισσότερα...