GreekRussian (CIS)
Προς Γαλάτας επιστολή 2 (Ἡ ἀποστολή του γίνεται ἀποδεκτὴ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα - Ἐπιπλήττεται ὁ Πέτρος - Ὁ τρόπος τῆς δικαιώσεως τοῦ ἀνθρώπου)

Ἡ ἀποστολή του γίνεται ἀποδεκτὴ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα

1 Κατόπιν, μετὰ ἀπὸ δέκα τέσσερα χρόνια, ἀνέβηκα πάλιν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα μὲ τὸν Βαρνάβαν καὶ ἐπῆρα μαζί μου καὶ τὸν Τίτον.

2 Ἀνέβηκα δὲ ἔπειτα ἀπὸ ἀποκάλυψιν καὶ ἀνέπτυξα εἰς αὐτούς, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τοὺς φημισμένους, τὸ εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον κηρύττω εἰς τὰ ἔθνη, μήπως μάταια τρέχω ἢ ἔτρεξα.

3 Ἀλλ’ οὔτε καὶ ὁ Τίτος, ὁ ὁποῖος ἦτο μαζί μου, ἀναγκάσθηκε νὰ περιτμηθῇ, ἂν καὶ ἦτο ἐθνικός,

4 ἀκριβῶς ἕνεκα τῶν παρεισάκτων ψευταδέλφων, οἱ ὁποῖοι παρεισέφρυσαν διὰ νὰ ἐπιβουλευθοῦν τὴν ἐλευθερίαν μας, ποὺ ἔχομεν ὡς πιστοὶ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ μᾶς ὑποδουλώσουν,

5 εἰς τοὺς ὁποίους οὐδὲ πρὸς στιγμὴν ἐδεχθήκαμε νὰ ὑποταχθοῦμε, διὰ νὰ παραμείνῃ σ’ ἐσᾶς ἡ ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου.

6 Ἀπὸ δὲ τοὺς φημισμένους, – τί ἦσαν μιὰ φορὰ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, ὁ Θεὸς δὲν λαβαίνει ὑπ’ ὄψιν του τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου – εἰς ἐμὲ λοιπὸν οἱ φημισμένοι τίποτε δὲν μοῦ προσέθεσαν ἀλλὰ τοὐναντίον,

7 ὅταν εἶδαν ὅτι ἐγὼ ἤμουν ἐμπιστευμένος μὲ τὸ εὐαγγέλιον διὰ τοὺς ἀπεριτμήτους ὅπως ὁ Πέτρος διὰ τοὺς περιτμημένους,

8 – διότι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐνήργησε εἰς τὸν Πέτρον, ὥστε νὰ γίνῃ ἀπόστολος τῶν περιτμημένων, ἐνήργησε καὶ εἰς ἐμὲ διὰ νὰ γίνω ἀπόστολος εἰς τὰ ἔθνη –

9 καὶ ὅταν αὐτοὶ ἀνεγνώρισαν τὴν χάριν, ποὺ μοῦ εἶχε δοθῆ, τότε ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Κῆφας καὶ ὁ Ἰωάννης, οἱ ὁποῖοι ἐθεωροῦντο ὅτι εἶναι στύλοι, ἔδωκαν εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τὸν Βαρνάβαν τὸ δεξί τους χέρι εἰς σημεῖον ἐπικοινωνίας καὶ συμφώνησαν νὰ εἴμεθα ἐμεῖς ἀπόστολοι εἰς τὸν ἐθνικὸν κόσμον, αὐτοὶ δὲ εἰς τοὺς περιτμημένους.

10 Ἐζήτησαν μόνον νὰ ἐνθυμούμεθα τοὺς πτωχοὺς καὶ αὐτὸ ἐφρόντισα νὰ τὸ κάνω.

Ἐπιπλήττεται ὁ Πέτρος

11 Ὅταν ὅμως ἦλθε ὁ Πέτρος εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, τότε κατὰ πρόσωπον ἐναντιώθηκα εἰς αὐτόν, ἐπειδὴ ἦτο ἄξιος κατακρίσεως.

12 Διότι πρὶν ἔλθουν μερικοὶ ἀπὸ τὸν Ἰάκωβον, ἔτρωγε μαζὶ μὲ τοὺς ἐθνικούς, ὅταν ὅμως ἦλθαν, ἀπεσύρθη καὶ ἀπεχωρίζετο, διότι ἐφοβεῖτο ἐκείνους ποὺ προήρχοντο ἀπὸ τὴν περιτομήν.

13 Καὶ μαζὶ μὲ αὐτὸν ὑποκρίθηκαν καὶ ἄλλοι Ἰουδαῖοι Χριστιανοί, ὥστε καὶ ὁ Βαρνάβας συμπαρασύρθηκε εἰς τὴν ὑποκρισίαν τους.

14 Ἀλλ’ ὅταν εἶδα ὅτι δὲν βαδίζουν τὸν ὀρθὸν δρόμον σύμφωνα πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπα εἰς τὸν Πέτρον ἐνώπιον ὅλων, «Ἐὰν ἐσύ, ποὺ εἶσαι Ἰουδαῖος, ζῇς κατὰ τρόπον ἐθνικὸν καὶ ὄχι Ἰουδαϊκόν, πῶς ἀναγκάζεις τοὺς ἐθνικοὺς νὰ ζοῦν κατὰ τρόπον Ἰουδαϊκόν;».

Ὁ τρόπος τῆς δικαιώσεως τοῦ ἀνθρώπου

15 Ἐμεῖς εἴμεθα ἐκ γενετῆς Ἰουδαῖοι καὶ ὄχι ἁμαρτωλοὶ ἐθνικοί,

16 ἀλλ’ ἐπειδὴ γνωρίζομεν ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν δικαιώνεται ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου ἀλλὰ διᾶ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἐπιστέψαμε καὶ ἐμεῖς εἰς τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν, διὰ νὰ δικαιωθοῦμε διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστὸν καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου, διότι ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου κανεὶς ἄνθρωπος δὲν θὰ δικαιωθῇ.

17 Ἀλλ’ ἐὰν ἐμεῖς ποὺ ἐζητήσαμε νὰ δικαιωθοῦμε διὰ τοῦ Χριστοῦ, εὑρεθήκαμε καὶ ἐμεῖς ἁμαρτωλοί, ἆραγε ὁ Χριστὸς ἐξυπηρετεῖ τὴν ἁμαρτίαν; Μὴ γένοιτο!

18 Ἐὰν ὅμως οἰκοδομῶ πάλιν, ἐκεῖνα ποὺ ἐγκρέμισα, ἀποδεικνύω τὸν ἑαυτόν μου παραβάτην.

19 Διότι ἐγὼ διὰ τοῦ νόμου ἐπέθανα ὡς πρὸς τὸν νόμον, διὰ νὰ ζήσω ὡς πρὸς τὸν Θεόν. Ἔχω σταυρωθῆ μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν.

20 Δὲν ζῶ πλέον ἐγώ, ἀλλὰ ζῆ μέσα μου ὁ Χριστός, τὴν ζωὴν δὲ τὴν ὁποίαν τώρα ζῶ εἰς τὸ σῶμα, τὴν ζῶ μὲ πίστιν εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ ἀγάπησε καὶ παρέδωκε τὸν ἑαυτόν του πρὸς χάριν μου.

21 Δὲν καταργῶ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ, διότι ἐὰν διὰ τοῦ νόμου δίδεται δικαίωσις, τότε ματαίως πέθανε ὁ Χριστός.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ἔπειτα διὰ δεκατεσσάρων ἐτῶν πάλιν ἀνέβην εἰς Ἱεροσόλυμα μετὰ Βαρνάβα, συμπαραλαβὼν καὶ Τίτον·

2 ἀνέβην δὲ κατὰ ἀποκάλυψιν· καὶ ἀνεθέμην αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον ὃ κηρύσσω ἐν τοῖς ἔθνεσι, κατ' ἰδίαν δὲ τοῖς δοκοῦσι, μήπως εἰς κενὸν τρέχω ἢ ἔδραμον.

3 Ἀλλ' οὐδὲ Τίτος ὁ σὺν ἐμοί, Ἕλλην ὤν, ἠναγκάσθη περιτμηθῆναι,

4 διὰ δὲ τοὺς παρεισάκτους ψευδαδέλφους, οἵτινες παρεισῆλθον κατασκοπῆσαι τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἣν ἔχομεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα ἡμᾶς καταδουλώσωνται·

5 οἷς οὐδὲ πρὸς ὥραν εἴξαμεν τῇ ὑποταγῇ, ἵνα ἡ ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου διαμείνῃ πρὸς ὑμᾶς.

6 ἀπὸ δὲ τῶν δοκούντων εἶναί τι, ὁποῖοί ποτε ἦσαν οὐδέν μοι διαφέρει· πρόσωπον Θεὸς ἀνθρώπου οὐ λαμβάνει· ἐμοὶ γὰρ οἱ δοκοῦντες οὐδὲν προσανέθεντο,

7 ἀλλὰ τοὐναντίον ἰδόντες ὅτι πεπίστευμαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς ἀκροβυστίας καθὼς Πέτρος τῆς περιτομῆς·

8 ὁ γὰρ ἐνεργήσας Πέτρῳ εἰς ἀποστολὴν τῆς περιτομῆς ἐνήργησε καὶ ἐμοὶ εἰς τὰ ἔθνη·

9 καὶ γνόντες τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι, Ἰάκωβος καὶ Κηφᾶς καὶ Ἰωάννης, οἱ δοκοῦντες στῦλοι εἶναι, δεξιὰς ἔδωκαν ἐμοὶ καὶ Βαρνάβᾳ κοινωνίας, ἵνα ἡμεῖς εἰς τὰ ἔθνη, αὐτοὶ δὲ εἰς τὴν περιτομήν·

10 μόνον τῶν πτωχῶν ἵνα μνημονεύωμεν, ὃ καὶ ἐσπούδασα αὐτὸ τοῦτο ποιῆσαι.

11 Ὅτε δὲ ἦλθε Πέτρος εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατεγνωσμένος ἦν.

12 πρὸ τοῦ γὰρ ἐλθεῖν τινας ἀπὸ Ἰακώβου μετὰ τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν· ὅτε δὲ ἦλθον, ὑπέστελλε καὶ ἀφώριζεν ἑαυτόν, φοβούμενος τοὺς ἐκ περιτομῆς.

13 καὶ συνυπεκρίθησαν αὐτῷ καὶ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι, ὥστε καὶ Βαρνάβας συναπήχθη αὐτῶν τῇ ὑποκρίσει.

14 ἀλλ' ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσι πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπον τῷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων· εἰ σὺ Ἰουδαῖος ὑπάρχων ἐθνικῶς ζῇς καὶ οὐκ ἰουδαϊκῶς, τί τὰ ἔθνη ἀναγκάζεις ἰουδαΐζειν;

15 Ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι καὶ οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί,

16 εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.

17 Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; μὴ γένοιτο.

18 εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι.

19 ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω.

20 Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.

21 Οὐκ ἀθετῶ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ· εἰ γὰρ διὰ νόμου δικαιοσύνη, ἄρα Χριστὸς δωρεὰν ἀπέθανεν.

Προς Γαλάτας επιστολή 3 (Ἡ πίστις καὶ ὄχι ὁ νόμος εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεόν - Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου - Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πίστεως)

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Πρωτοπρ. Διονύσιος Τάτσης, Μία άλλη «μετάφρασις» της Θείας Λειτουργίας
Θρησκευτικά
πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 13/5/2011
ΜΙΑ ΑΛΛΗ «ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ» ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ἀρκετοὶ κληρικοί, οἱ ὁποῖοι τάσσονται ὑπὲρ τῆς μεταφράσεως τοῦ κειμένου τῆς Θείας Λειτουργίας καὶ γενικότερα τῶν λειτουργικῶν κειμένων τῆς Ἐκκλησίας, προκειμένου νὰ γίνουν κατανοητὰ ἀπὸ τοὺς πιστοὺς καὶ ἰδιαίτερα τοὺς νέους. Ἤδη ἔχουν γραφεῖ πολλὰ γιὰ τὸ σοβαρὸ αὐτὸ θέμα καὶ ὅπως διαπιστώνει κανείς, ἡ πλειονότητα τῶν κληρικῶν καὶ τῶν πιστῶν τάσσεται κατὰ τῆς μεταφράσεως τῶν λειτουργικῶν κειμένων. Ὁ θόρυβος ὅμως συνεχίζεται, γιατὶ οἱ ἐκσυγχρονιστὲς καὶ ὑπέρμαχοι τῆς «κατανόησης» τῶν κειμένων εἶναι τολμηροὶ καὶ ἀδιαφοροῦν γιὰ τὴ σχετικὴ ἀπόφαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ γιὰ τὶς ἀντιδράσεις τῶν πιστῶν, δηλ. τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἐκκλησιάζονται τακτικὰ καὶ σέβονται τὶς παραδόσεις τῆς Ἐκκλησίας...

Τελικά, ὁ μὴ ἐκκλησιασμὸς τῶν ἀνθρώπων καὶ εἰδικότερα τῶν νέων, ὀφείλεται στὶς γλωσσικὲς δυσκολίες, ποὺ παρουσιάζουν τὰ λειτουργικὰ κείμενα; Προφανῶς ὄχι. Δὲν χρειάζεται νὰ ἐπαναλάβω τὰ σχετικὰ ἐπιχειρήματα, τὰ ὁποῖα εἶναι γνωστὰ στοὺς περισσότερους. Σὲ τοῦτο τὸ κείμενο θὰ ἀναφερθῶ σὲ μιὰ ἄλλη «μετάφραση» τῆς Θείας Λειτουργίας, τὴν ὁποία κάνει, πρέπει νὰ κάνει, ὁ λειτουργικὸς ἱερέας, γιὰ νὰ τὴν κατανοεῖ πρῶτα ὁ ἴδιος καὶ μετὰ οἱ ἐκκλησιαζόμενοι. Ἡ «μετάφραση» αὐτὴ δὲν ἔχει καμιὰ σχέση μὲ τὴ μετάφραση τοῦ κειμένου, ἀλλὰ μὲ τὸν τρόπο ποὺ τελεῖται ἡ Θεία Λειτουργία.Ὁ λειτουργὸς ἱερέας εἶναι αὐτός, ποὺ κάνει τὴ Θεία Λειτουργία κατανοητή, ἀλλὰ καὶ ἀποκαλυπτική. Ἡ βίωση τοῦ ἱεροῦ μυστηρίου δὲν προϋποθέτει ἁπλοποίηση τοῦ κειμένου μὲ ἐκφράσεις λαϊκές, ποὺ περισσότερο θυμίζουν ἀγορὰ παρὰ θεία λατρεία.

Θὰ μοῦ ἐπιτρέψει ὁ φίλος ἀναγνώστης νὰ ἀναφερθῶ κάπως ἀναλυτικὰ στὸ θέμα αὐτό, χρησιμοποιώντας τὶς ἐμπειρίες ἄξιων κληρικῶν, ἀλλὰ καὶ πιστῶν, ποὺ εἶχαν τὴν εὐκαιρία νὰ γίνουν μέτοχοι τοῦ ἱεροῦ μυστηρίου. Μὴ μὲ ρωτήσετε πόσοι καὶ ποιοὶ εἶναι αὐτοὶ οἱ κληρικοί, γιατὶ δὲν μπορῶ νὰ σᾶς ἀπαντήσω, ὅπως καὶ κανένας ἄλλος δὲν μπορεῖ. Εἶναι θέμα πνευματικὸ καὶ δὲν χωράει στοὺς ἀριθμοὺς καὶ στοὺς ὑπολογισμούς. Βέβαια εἶναι πάντως ὅτι ὑπάρχουν ἀρκετοὶ ἄξιοι κληρικοὶ καὶ μακάρι νὰ αὐξηθοῦν, γιὰ νὰ δέχονται οἱ ταλαιπωρημένοι σημερινοὶ χριστιανοὶ τὴν εὐεργετική τους ἐπίδραση.

Τὴ Θεία Λειτουργία δὲν εἶναι δύσκολο νὰ τὴν παρακολουθήσει κανεὶς νοηματικά.Ἐκεῖνοι ποὺ ἔχουν λίγες γνώσεις, ἂς διαβάσουν στὸ σπίτι τους μία δύο φορὲς τὴ μετάφρασή της —καὶ δόξα τῷ Θεῷ, κυκλοφοροῦν πολλὲς στὶς μέρες μας— καὶ ἀμέσως θὰ διαπιστώσουν ὅτι τὰ μεγάλα ἐμπόδια κατανόησης ἔχουν ἀρθεῖ. Τὸ ἴδιο ἰσχύει καὶ γιὰ τοὺς ὀλιγογράμματους ἱερεῖς. Μὲ λίγο ζῆλο μποροῦν νὰ κατανοοῦν αὐτά, ποὺ διαβάζουν, ἐκφωνοῦν καὶ τελοῦν. Ὁ λειτουργὸς πρέπει νὰ εἶναι ὁλοκληρωτικὰ ἀφοσιωμένος στὴ Θεία Λειτουργία. Ἀπαθὴς γιὰ κάθε γήϊνο καὶ βιοτικό. Προσηλωμένος μόνο στὸν Ἐσταυρωμένο, ποὺ ἔχει μπροστά του, περιορίζει τὸ νοῦ του σὲ μία σύντομη εὐχή, ὅπως «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με» ἢ «Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ», ἰδιαίτερα ὅταν ὑπάρχουν κενὰ ἀνάμεσα στὶς δικές του ἐκφωνήσεις καὶ στὶς ἀπαντήσεις τοῦ ψάλτη. Οἱ κινήσεις του εἶναι μετρημένες. Ἀποφεύγει τὸ μηχανικό τρόπο, ἀλλὰ κὰι τὸν ὑποκριτικό. Οἱ εὐχές του καὶ οἱ ἐκφωνήσεις του ἐκφράζουν τὴν ἱερότητα τοῦ μυστηρίου. Δὲν ἐπιτρέπει ἡ συνήθεια καὶ ἡ εὐχέρεια νὰ τὴν καταστρέψουν. Εἶναι ἑνωμένος μὲ τὴν Ἁγία Τράπεζα, χωρὶς νὰ τὴν ἀκουμπάει. Στέκεται στὸ μέσον, δὲν ἐντυπωσιάζεται ἀπὸ ὅσα ὑπάρχουν γύρωτου καὶ ἀποφεύγει νὰ δίνει ὁδηγίες καὶ συμβουλὲς στοὺς ψάλτες, στοὺς ἐπιτρόπους καὶ στὰ παπαδάκια. Λειτουργεῖ καὶ νιώθει ὑπεύθυνος ἀπέναντι στὸ Θεό. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ δέχεται τὴν ἱερὴ ἀλλοίωση, ἡ ὁποία τοῦ δίνει ἀνέκφραστη γλυκύτητα. Νιώθει πλήρης καὶ δὲν ζητάει κάτι περισσότερο καὶ κάτι καλύτερο. Κάποτε βιώνει καὶ συγκλονιστικὲς στιγμές. Μοῦ ἔλεγε ἕνας συλλειτουργὸς ὅτι μιά φορά, τὴν ὥρα ποὺ εἶπε τὴν ἐκφώνηση «Πρόσχωμεν. Τὰ Ἅγια τοῖς ἁγίοις» καὶ ὕψωσε τὸν Ἀμνό, εἶδε ὅτι τὸ σημεῖο, ποὺ προηγουμένως εἶχε λογχίσει τὸν ἄρτο, ἦταν γεμάτο αἷμα, ἦταν ὁλοπόρφυρο.

Ἄνοιξε καλύτερα τὰ μάτια του καὶ εἶδε ὅτι δὲν ἦταν ψευδαίσθηση! Ὁ μεταμορφωμένος λειτουργὸς κατορθώνει, χωρὶς νὰ καταβάλλει ἰδιαίτερη προσπάθεια, νὰ κάνει κατανοητὴ τὴ Θεία Λειτουργία στοὺς πιστούς, ὅλων τῶν ἡλικιῶν, γιατὶ δημιουργεῖ τὴν αἴσθηση τοῦ μυστηρίου, ποὺ ἁπλώνεται —στοὺς ἀνθρώπους καὶ ὁ Θεὸς λούζει στὴ συνέχεια μὲ τὸν κρουνὸ τῆς ἀγάπης του ὅλους τοὺς μετέχοντας, προσφέροντάς τους τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ Του. Ἡ γλώσσα τοῦ βιώματος εἶναι πέρα ἀπὸ τὴ γλωσσικὴ διατύπωση τῶν λειτουργικῶν κειμένων. Σὲ ἐκείνους, ποὺ ἔχουν τὴν αἴσθηση τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ στὸ μυστήριο, δὲν ὑπάρχουν ἐμπόδια κατανόησης τοῦ ἱεροῦ κειμένου, τὸ ὁποῖο ἰδιαίτερα σέβονται, γιατὶ δὲν ξεχνοῦν ὅτι μὲ αὐτὸ ὅλοι οἱ προηγούμενοι ἀπὸ αὐτοὺς χριστιανοὶ βίωσαν τὸ μυστήριο τῆς Εὐχαριστίας καὶ μάλιστα κάτω ἀπὸ δυσκολότερες συνθῆκες.

Ὅσοι ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ μετάφραση τῆς Θείας Λειτουργίας θὰ ἔχει πολλὰ θετικὰ ἀποτελέσματα, πλανῶνται. Ἐκτὸς καὶ ἂν θέλουν νὰ μετατρέψουν τὸ μυστήριο σὲ μιὰ συνάθροιση ἀνθρώπων χωρὶς κατάνυξη, χωρὶς μετάνοια καὶ χωρὶς πόθο Χριστοῦ. Νομίζω ὅτι τὸ ἐνδιαφέρον μας πρέπει νὰ στραφεῖ στὸν ἄξιο λειτουργὸ καὶ ὄχι στὸν καλὸ φιλόλογο. Μόνο ἐκεῖνος μπορεῖ νὰ βοηθήσει καὶ νὰ συγκινήσει ἀκόμα καὶ τοὺς σκληροὺς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς μας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν κἂν ὑποψιαστεῖ ὅτι ἡ Θεία Λειτουργία εἶναι κάτι πολὺ σπουδαῖο καὶ πολὺ πνευματικό.

Περισσότερα...