GreekRussian (CIS)
Προς Γαλάτας επιστολή 2 (Ἡ ἀποστολή του γίνεται ἀποδεκτὴ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα - Ἐπιπλήττεται ὁ Πέτρος - Ὁ τρόπος τῆς δικαιώσεως τοῦ ἀνθρώπου)

Ἡ ἀποστολή του γίνεται ἀποδεκτὴ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα

1 Κατόπιν, μετὰ ἀπὸ δέκα τέσσερα χρόνια, ἀνέβηκα πάλιν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα μὲ τὸν Βαρνάβαν καὶ ἐπῆρα μαζί μου καὶ τὸν Τίτον.

2 Ἀνέβηκα δὲ ἔπειτα ἀπὸ ἀποκάλυψιν καὶ ἀνέπτυξα εἰς αὐτούς, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τοὺς φημισμένους, τὸ εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον κηρύττω εἰς τὰ ἔθνη, μήπως μάταια τρέχω ἢ ἔτρεξα.

3 Ἀλλ’ οὔτε καὶ ὁ Τίτος, ὁ ὁποῖος ἦτο μαζί μου, ἀναγκάσθηκε νὰ περιτμηθῇ, ἂν καὶ ἦτο ἐθνικός,

4 ἀκριβῶς ἕνεκα τῶν παρεισάκτων ψευταδέλφων, οἱ ὁποῖοι παρεισέφρυσαν διὰ νὰ ἐπιβουλευθοῦν τὴν ἐλευθερίαν μας, ποὺ ἔχομεν ὡς πιστοὶ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ μᾶς ὑποδουλώσουν,

5 εἰς τοὺς ὁποίους οὐδὲ πρὸς στιγμὴν ἐδεχθήκαμε νὰ ὑποταχθοῦμε, διὰ νὰ παραμείνῃ σ’ ἐσᾶς ἡ ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου.

6 Ἀπὸ δὲ τοὺς φημισμένους, – τί ἦσαν μιὰ φορὰ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, ὁ Θεὸς δὲν λαβαίνει ὑπ’ ὄψιν του τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου – εἰς ἐμὲ λοιπὸν οἱ φημισμένοι τίποτε δὲν μοῦ προσέθεσαν ἀλλὰ τοὐναντίον,

7 ὅταν εἶδαν ὅτι ἐγὼ ἤμουν ἐμπιστευμένος μὲ τὸ εὐαγγέλιον διὰ τοὺς ἀπεριτμήτους ὅπως ὁ Πέτρος διὰ τοὺς περιτμημένους,

8 – διότι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐνήργησε εἰς τὸν Πέτρον, ὥστε νὰ γίνῃ ἀπόστολος τῶν περιτμημένων, ἐνήργησε καὶ εἰς ἐμὲ διὰ νὰ γίνω ἀπόστολος εἰς τὰ ἔθνη –

9 καὶ ὅταν αὐτοὶ ἀνεγνώρισαν τὴν χάριν, ποὺ μοῦ εἶχε δοθῆ, τότε ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Κῆφας καὶ ὁ Ἰωάννης, οἱ ὁποῖοι ἐθεωροῦντο ὅτι εἶναι στύλοι, ἔδωκαν εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τὸν Βαρνάβαν τὸ δεξί τους χέρι εἰς σημεῖον ἐπικοινωνίας καὶ συμφώνησαν νὰ εἴμεθα ἐμεῖς ἀπόστολοι εἰς τὸν ἐθνικὸν κόσμον, αὐτοὶ δὲ εἰς τοὺς περιτμημένους.

10 Ἐζήτησαν μόνον νὰ ἐνθυμούμεθα τοὺς πτωχοὺς καὶ αὐτὸ ἐφρόντισα νὰ τὸ κάνω.

Ἐπιπλήττεται ὁ Πέτρος

11 Ὅταν ὅμως ἦλθε ὁ Πέτρος εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, τότε κατὰ πρόσωπον ἐναντιώθηκα εἰς αὐτόν, ἐπειδὴ ἦτο ἄξιος κατακρίσεως.

12 Διότι πρὶν ἔλθουν μερικοὶ ἀπὸ τὸν Ἰάκωβον, ἔτρωγε μαζὶ μὲ τοὺς ἐθνικούς, ὅταν ὅμως ἦλθαν, ἀπεσύρθη καὶ ἀπεχωρίζετο, διότι ἐφοβεῖτο ἐκείνους ποὺ προήρχοντο ἀπὸ τὴν περιτομήν.

13 Καὶ μαζὶ μὲ αὐτὸν ὑποκρίθηκαν καὶ ἄλλοι Ἰουδαῖοι Χριστιανοί, ὥστε καὶ ὁ Βαρνάβας συμπαρασύρθηκε εἰς τὴν ὑποκρισίαν τους.

14 Ἀλλ’ ὅταν εἶδα ὅτι δὲν βαδίζουν τὸν ὀρθὸν δρόμον σύμφωνα πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπα εἰς τὸν Πέτρον ἐνώπιον ὅλων, «Ἐὰν ἐσύ, ποὺ εἶσαι Ἰουδαῖος, ζῇς κατὰ τρόπον ἐθνικὸν καὶ ὄχι Ἰουδαϊκόν, πῶς ἀναγκάζεις τοὺς ἐθνικοὺς νὰ ζοῦν κατὰ τρόπον Ἰουδαϊκόν;».

Ὁ τρόπος τῆς δικαιώσεως τοῦ ἀνθρώπου

15 Ἐμεῖς εἴμεθα ἐκ γενετῆς Ἰουδαῖοι καὶ ὄχι ἁμαρτωλοὶ ἐθνικοί,

16 ἀλλ’ ἐπειδὴ γνωρίζομεν ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν δικαιώνεται ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου ἀλλὰ διᾶ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἐπιστέψαμε καὶ ἐμεῖς εἰς τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν, διὰ νὰ δικαιωθοῦμε διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστὸν καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου, διότι ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου κανεὶς ἄνθρωπος δὲν θὰ δικαιωθῇ.

17 Ἀλλ’ ἐὰν ἐμεῖς ποὺ ἐζητήσαμε νὰ δικαιωθοῦμε διὰ τοῦ Χριστοῦ, εὑρεθήκαμε καὶ ἐμεῖς ἁμαρτωλοί, ἆραγε ὁ Χριστὸς ἐξυπηρετεῖ τὴν ἁμαρτίαν; Μὴ γένοιτο!

18 Ἐὰν ὅμως οἰκοδομῶ πάλιν, ἐκεῖνα ποὺ ἐγκρέμισα, ἀποδεικνύω τὸν ἑαυτόν μου παραβάτην.

19 Διότι ἐγὼ διὰ τοῦ νόμου ἐπέθανα ὡς πρὸς τὸν νόμον, διὰ νὰ ζήσω ὡς πρὸς τὸν Θεόν. Ἔχω σταυρωθῆ μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν.

20 Δὲν ζῶ πλέον ἐγώ, ἀλλὰ ζῆ μέσα μου ὁ Χριστός, τὴν ζωὴν δὲ τὴν ὁποίαν τώρα ζῶ εἰς τὸ σῶμα, τὴν ζῶ μὲ πίστιν εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ ἀγάπησε καὶ παρέδωκε τὸν ἑαυτόν του πρὸς χάριν μου.

21 Δὲν καταργῶ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ, διότι ἐὰν διὰ τοῦ νόμου δίδεται δικαίωσις, τότε ματαίως πέθανε ὁ Χριστός.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ἔπειτα διὰ δεκατεσσάρων ἐτῶν πάλιν ἀνέβην εἰς Ἱεροσόλυμα μετὰ Βαρνάβα, συμπαραλαβὼν καὶ Τίτον·

2 ἀνέβην δὲ κατὰ ἀποκάλυψιν· καὶ ἀνεθέμην αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον ὃ κηρύσσω ἐν τοῖς ἔθνεσι, κατ' ἰδίαν δὲ τοῖς δοκοῦσι, μήπως εἰς κενὸν τρέχω ἢ ἔδραμον.

3 Ἀλλ' οὐδὲ Τίτος ὁ σὺν ἐμοί, Ἕλλην ὤν, ἠναγκάσθη περιτμηθῆναι,

4 διὰ δὲ τοὺς παρεισάκτους ψευδαδέλφους, οἵτινες παρεισῆλθον κατασκοπῆσαι τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἣν ἔχομεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα ἡμᾶς καταδουλώσωνται·

5 οἷς οὐδὲ πρὸς ὥραν εἴξαμεν τῇ ὑποταγῇ, ἵνα ἡ ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου διαμείνῃ πρὸς ὑμᾶς.

6 ἀπὸ δὲ τῶν δοκούντων εἶναί τι, ὁποῖοί ποτε ἦσαν οὐδέν μοι διαφέρει· πρόσωπον Θεὸς ἀνθρώπου οὐ λαμβάνει· ἐμοὶ γὰρ οἱ δοκοῦντες οὐδὲν προσανέθεντο,

7 ἀλλὰ τοὐναντίον ἰδόντες ὅτι πεπίστευμαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς ἀκροβυστίας καθὼς Πέτρος τῆς περιτομῆς·

8 ὁ γὰρ ἐνεργήσας Πέτρῳ εἰς ἀποστολὴν τῆς περιτομῆς ἐνήργησε καὶ ἐμοὶ εἰς τὰ ἔθνη·

9 καὶ γνόντες τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι, Ἰάκωβος καὶ Κηφᾶς καὶ Ἰωάννης, οἱ δοκοῦντες στῦλοι εἶναι, δεξιὰς ἔδωκαν ἐμοὶ καὶ Βαρνάβᾳ κοινωνίας, ἵνα ἡμεῖς εἰς τὰ ἔθνη, αὐτοὶ δὲ εἰς τὴν περιτομήν·

10 μόνον τῶν πτωχῶν ἵνα μνημονεύωμεν, ὃ καὶ ἐσπούδασα αὐτὸ τοῦτο ποιῆσαι.

11 Ὅτε δὲ ἦλθε Πέτρος εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατεγνωσμένος ἦν.

12 πρὸ τοῦ γὰρ ἐλθεῖν τινας ἀπὸ Ἰακώβου μετὰ τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν· ὅτε δὲ ἦλθον, ὑπέστελλε καὶ ἀφώριζεν ἑαυτόν, φοβούμενος τοὺς ἐκ περιτομῆς.

13 καὶ συνυπεκρίθησαν αὐτῷ καὶ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι, ὥστε καὶ Βαρνάβας συναπήχθη αὐτῶν τῇ ὑποκρίσει.

14 ἀλλ' ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσι πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπον τῷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων· εἰ σὺ Ἰουδαῖος ὑπάρχων ἐθνικῶς ζῇς καὶ οὐκ ἰουδαϊκῶς, τί τὰ ἔθνη ἀναγκάζεις ἰουδαΐζειν;

15 Ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι καὶ οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί,

16 εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.

17 Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; μὴ γένοιτο.

18 εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι.

19 ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω.

20 Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.

21 Οὐκ ἀθετῶ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ· εἰ γὰρ διὰ νόμου δικαιοσύνη, ἄρα Χριστὸς δωρεὰν ἀπέθανεν.

Προς Γαλάτας επιστολή 3 (Ἡ πίστις καὶ ὄχι ὁ νόμος εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεόν - Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου - Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πίστεως)

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Ανακοίνωση του Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ για το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας Αθήνας
Θρησκευτικά
Ἐν Πειραιεῖ τῇ 19ῃ Μαΐου 2011
Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Θ Ε Ν
Ὁ πρόσφατος ἀποκλεισμός ἀπό τό Ὑπουργεῖο Παιδείας, Διά βίου μαθήσεως καί Θρησκευμάτων εἰς τό μηχανογραφικόν δελτίον ὑποψηφίων διά τήν Τριτοβάθμια Ἐκπαίδευσιν τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν παρά τήν οὐσιαστικήν ἀντίθεσιν τῆς Πανεπιστημιακῆς Συγκλήτου καί τῶν ἐπιστολῶν διαμαρτυρίας τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου καί τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερωνύμου, ἀποδεικνύει καί διά τούς πλέον δυσπίστους τό φασιστικό πνεῦμα διαχειρίσεως τῆς ἐξουσίας, τήν κατάλυσιν τῆς Πανεπιστημιακῆς αὐτοτελείας καί αὐτοδιοικήσεως καί τόν πλήρη εὐτελισμόν καί περιφρόνησι τῆς διοικήσεως τῆς Ἐκκλησίας ὡς καί τῶν ἰσχυόντων Νόμων τοῦ Κράτους...

Ἡ προβληθεῖσα ἄτεχνος καί κωμική αἰτιολογία τοῦ δῆθεν νεποτισμοῦ, διά τήν de facto σταδιακήν κατάργησι τοῦ εἰρημένου Τμήματος παρά τάς ἀνωτέρω νομίμους ἐνστάσεις καί ἀντιρρήσεις κατά παράβασιν τῆς νομίμου διαδικασίας πού ἀπαιτεῖ:

Α. Ἐπιστημονικόν λόγον καταργήσεως, ὁ ὁποῖος διαπιστοῦται καί διατυποῦται ἀποκλειστικῶς ὑπό τῆς Συγκλήτου τοῦ Πανεπιστημίου,

Β. Γνωμοδότησιν τοῦ ΣΤΕ καί τοῦ ΕΣΥΠ καί

Γ. Ἔκδοσιν Προεδρικοῦ Διατάγματος καί μάλιστα προβληθεῖσα ὑπό Κυβερνητικοῦ προσώπου ἐκλεγέντος Καθηγητοῦ εἰς τό αὐτό Πανεπιστημιακόν Καθίδρυμα ὅπου ὑπηρέτει ἡ σύζυγός αὐτοῦ ὡς Πρόεδρος ἑνός Τμήματός του, καταδεικνύει τόν προσχηματικόν της χαρακτῆρα καί ἐν ταὐτῷ τήν πλήρη περιφρόνησι τῆς συνταγματικῶς κατοχυρωμένης Πανεπιστημιακῆς αὐτοτελείας καί αὐτοδιοικήσεως καί τοῦ ἰσχύοντος Καταστατικοῦ Χάρτου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Ν. 590/1977), ὅπου ἐν ἄρθρῳ 2 νομοθετεῖται ἡ μετά τῆς Ἐκκλησίας ὑποχρέωσις συνεργασίας τῆς Πολιτείας ἐπί θεμάτων Χριστιανικῆς ἀγωγῆς τῆς νεότητος καί ἀσφαλῶς διά τήν ἀνίδρυσι ἤ κατάργησι μιᾶς Θεολογικῆς Σχολῆς.

Ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος κρίνοντες ταπεινῶς φρονοῦμεν ὅτι τυγχάνει ἐνορχηστρωμένη ἡ μεθόδευσις τοῦ παρόντος Κυβερνητικοῦ σχήματος, διά τήν ἐπίτευξι τοῦ νεοταξικοῦ σχεδιασμοῦ καταργήσεως τῶν ὁμολογιακῶν Θεολογικῶν Σχολῶν τῆς Ἑλλάδος καί τήν ὑπαγωγήν τους ὡς προγραμμάτων Θρησκειολογικοῦ περιεχομένου ἐντός εὑρυτέρας Πανεπιστημιακῆς Σχολῆς Ἀνθρωπιστικῶν λεγομένων Σπουδῶν.

Ἔναντι αὐτῆς τῆς ἀντισυνταγματικῆς ἐνεργείας τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας, διά βίου μαθήσεως καί Θρησκευμάτων, εἰς τήν Ὑπεύθυνον Ὑπουργόν τοῦ ὁποίου ἀνέθεσεν ὁ Πρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως τήν Προεδρίαν Ἐπιτροπῆς μελέτης καί ἐπιλύσεως τῶν πολλῶν μετά τῆς Ἐκκλησίας θεμάτων!!!, ἡ ἄτονος ἀντίδρασις τοῦ θεολογικοῦ κόσμου πού ἐκδηλώθηκε μέ τήν ἀποστολήν ἐγγράφων διαμαρτυριῶν ἤ τήν διοργάνωσι σχετικῶν ἡμερίδων, δυστυχῶς συνιστᾶ ἀναποτελεσματικήν τακτικήν καί ἐξυπηρετεῖ τήν διάθεσιν τῶν κρατούντων διά τήν προώθησιν τοῦ δολίου σχεδιασμοῦ, πού ἐπιτάσσουν οἱ ἀντίθεες καί σατανιστικῆς ὑφῆς δυνάμεις κατά τῆς ἀμωμήτου ἡμῶν πίστεως, τοῦ Γένους καί τῆς πνευματικῆς του ἰδιοπροσωπείας. Εἰς ἐπίρρωσιν δέ καί ἀπόδειξιν τῶν ἀνωτέρω οἱ Ἐλλογιμώτατοι Κοσμήτωρ καί Πρόεδροι τῶν δύο Τμημάτων τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατήγγειλαν ὅτι «ἡ ὑποβάθμιση τοῦ μαθήματος (τῶν Θρησκευτικῶν) συνίσταται στὴ μείωση τῶν ὡρῶν διδασκαλίας κατὰ 40% ἀφοῦ στὴ Β΄ Λυκείου τὸ μάθημα ἔγινε ἀπὸ δίωρο μονόωρο, στὴ δὲ Γ΄ Λυκείου ἀπὸ 1 ὥρα ὑποχρεωτικὴ ἔγινε δίωρο ἐπιλεγόμενο μὲ ὅ,τι ἀρνητικὸ αὐτὸ συνεπάγεται, ἀφοῦ τοποθετεῖται ὡς μάθημα ἐπιλογῆς, μεταξὺ ἄλλων ἐπιλεγομένων, ποὺ ἐξετάζονται στὶς Πανελλαδικὲς Ἐξετάσεις» καί «κατὰ τὴν πρόσφατη κατάθεση δικαιολογητικῶν γιὰ τοὺς ὑποψηφίους συμβούλους πρωτοβάθμιας ἐκπαίδευσης, οἱ ἔχοντες μεταπτυχιακὸ καὶ διδακτορικὸ τίτλο Θεολογικῶν Σχολῶν δὲν ἔλαβαν τὰ προβλεπόμενα ἀπὸ τὸν νόμο μόρια, ἐνῶ παρελείφθη ἀπὸ τὸ σχετικὸ νομοσχέδιο γιὰ τὰ πειραματικὰ σχολεῖα ἡ ἀναφορὰ γιὰ τοὺς προπτυχιακοὺς φοιτητὲς τῶν θεολογικῶν σχολῶν νὰ συμμετάσχουν στὶς διαδικασίες πρακτικῆς ἄσκησης στὰ Πρότυπα Πειραματικὰ Σχολεῖα. Αὐτὸ προσβάλλει ἄμεσα τὸν χαρακτήρα τῶν θεολογικῶν σχολῶν ὡς καθηγητικῶν, ποὺ ρητὰ προβλέπεται ἀπὸ τοὺς Ν. 1894/1990. ἄρθ.2, πάρ. 5 καὶ Ν. 3194/2003, ἄρθρ.8. πάρ. 2, βάσει διατάξεων τῶν ὁποίων θεσμοθετεῖται καὶ κατοχυρώνεται γιὰ τοὺς πτυχιούχους τῶν Τμημάτων θεολογίας τῶν Α.Ε.Ι. ὁ κλάδος ΠΕ 01 γιὰ τὸ διορισμό τους στὴν Β/θμια ἐκπαίδευση».

Ἑπομένως προβάλλει αὐθωρεί ἡ ἀναγκαιότης ἀντιστάσεως εἰς τόν νεοταξικόν ὁλοκληρωτισμόν τῶν Κυβερνώντων μέ συναγερμόν τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν καί ἀμέσους ἀπεργιακάς κινητοποιήσεις καί συστράτευσι τῆς Ἐκκλησίας (εἴτε συλλογικῶς, εἴτε κατά Μητρόπολι) μέ ρηξικελεύθους ἐνεργείας, διότι ἄλλως θά ἀποδειχθοῦμε κατώτεροι τῶν περιστάσεων, ἀνάξιοι τῶν Πατέρων ἡμῶν καί ἐπιλήσμονες τοῦ ἱεροῦ χρέους.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Περισσότερα...