GreekRussian (CIS)
Προς Γαλάτας επιστολή 2 (Ἡ ἀποστολή του γίνεται ἀποδεκτὴ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα - Ἐπιπλήττεται ὁ Πέτρος - Ὁ τρόπος τῆς δικαιώσεως τοῦ ἀνθρώπου)

Ἡ ἀποστολή του γίνεται ἀποδεκτὴ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα

1 Κατόπιν, μετὰ ἀπὸ δέκα τέσσερα χρόνια, ἀνέβηκα πάλιν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα μὲ τὸν Βαρνάβαν καὶ ἐπῆρα μαζί μου καὶ τὸν Τίτον.

2 Ἀνέβηκα δὲ ἔπειτα ἀπὸ ἀποκάλυψιν καὶ ἀνέπτυξα εἰς αὐτούς, ἰδιαιτέρως δὲ εἰς τοὺς φημισμένους, τὸ εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον κηρύττω εἰς τὰ ἔθνη, μήπως μάταια τρέχω ἢ ἔτρεξα.

3 Ἀλλ’ οὔτε καὶ ὁ Τίτος, ὁ ὁποῖος ἦτο μαζί μου, ἀναγκάσθηκε νὰ περιτμηθῇ, ἂν καὶ ἦτο ἐθνικός,

4 ἀκριβῶς ἕνεκα τῶν παρεισάκτων ψευταδέλφων, οἱ ὁποῖοι παρεισέφρυσαν διὰ νὰ ἐπιβουλευθοῦν τὴν ἐλευθερίαν μας, ποὺ ἔχομεν ὡς πιστοὶ τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ μᾶς ὑποδουλώσουν,

5 εἰς τοὺς ὁποίους οὐδὲ πρὸς στιγμὴν ἐδεχθήκαμε νὰ ὑποταχθοῦμε, διὰ νὰ παραμείνῃ σ’ ἐσᾶς ἡ ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου.

6 Ἀπὸ δὲ τοὺς φημισμένους, – τί ἦσαν μιὰ φορὰ δὲν μὲ ἐνδιαφέρει, ὁ Θεὸς δὲν λαβαίνει ὑπ’ ὄψιν του τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου – εἰς ἐμὲ λοιπὸν οἱ φημισμένοι τίποτε δὲν μοῦ προσέθεσαν ἀλλὰ τοὐναντίον,

7 ὅταν εἶδαν ὅτι ἐγὼ ἤμουν ἐμπιστευμένος μὲ τὸ εὐαγγέλιον διὰ τοὺς ἀπεριτμήτους ὅπως ὁ Πέτρος διὰ τοὺς περιτμημένους,

8 – διότι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐνήργησε εἰς τὸν Πέτρον, ὥστε νὰ γίνῃ ἀπόστολος τῶν περιτμημένων, ἐνήργησε καὶ εἰς ἐμὲ διὰ νὰ γίνω ἀπόστολος εἰς τὰ ἔθνη –

9 καὶ ὅταν αὐτοὶ ἀνεγνώρισαν τὴν χάριν, ποὺ μοῦ εἶχε δοθῆ, τότε ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Κῆφας καὶ ὁ Ἰωάννης, οἱ ὁποῖοι ἐθεωροῦντο ὅτι εἶναι στύλοι, ἔδωκαν εἰς ἐμὲ καὶ εἰς τὸν Βαρνάβαν τὸ δεξί τους χέρι εἰς σημεῖον ἐπικοινωνίας καὶ συμφώνησαν νὰ εἴμεθα ἐμεῖς ἀπόστολοι εἰς τὸν ἐθνικὸν κόσμον, αὐτοὶ δὲ εἰς τοὺς περιτμημένους.

10 Ἐζήτησαν μόνον νὰ ἐνθυμούμεθα τοὺς πτωχοὺς καὶ αὐτὸ ἐφρόντισα νὰ τὸ κάνω.

Ἐπιπλήττεται ὁ Πέτρος

11 Ὅταν ὅμως ἦλθε ὁ Πέτρος εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, τότε κατὰ πρόσωπον ἐναντιώθηκα εἰς αὐτόν, ἐπειδὴ ἦτο ἄξιος κατακρίσεως.

12 Διότι πρὶν ἔλθουν μερικοὶ ἀπὸ τὸν Ἰάκωβον, ἔτρωγε μαζὶ μὲ τοὺς ἐθνικούς, ὅταν ὅμως ἦλθαν, ἀπεσύρθη καὶ ἀπεχωρίζετο, διότι ἐφοβεῖτο ἐκείνους ποὺ προήρχοντο ἀπὸ τὴν περιτομήν.

13 Καὶ μαζὶ μὲ αὐτὸν ὑποκρίθηκαν καὶ ἄλλοι Ἰουδαῖοι Χριστιανοί, ὥστε καὶ ὁ Βαρνάβας συμπαρασύρθηκε εἰς τὴν ὑποκρισίαν τους.

14 Ἀλλ’ ὅταν εἶδα ὅτι δὲν βαδίζουν τὸν ὀρθὸν δρόμον σύμφωνα πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπα εἰς τὸν Πέτρον ἐνώπιον ὅλων, «Ἐὰν ἐσύ, ποὺ εἶσαι Ἰουδαῖος, ζῇς κατὰ τρόπον ἐθνικὸν καὶ ὄχι Ἰουδαϊκόν, πῶς ἀναγκάζεις τοὺς ἐθνικοὺς νὰ ζοῦν κατὰ τρόπον Ἰουδαϊκόν;».

Ὁ τρόπος τῆς δικαιώσεως τοῦ ἀνθρώπου

15 Ἐμεῖς εἴμεθα ἐκ γενετῆς Ἰουδαῖοι καὶ ὄχι ἁμαρτωλοὶ ἐθνικοί,

16 ἀλλ’ ἐπειδὴ γνωρίζομεν ὅτι ὁ ἄνθρωπος δὲν δικαιώνεται ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου ἀλλὰ διᾶ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἐπιστέψαμε καὶ ἐμεῖς εἰς τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν, διὰ νὰ δικαιωθοῦμε διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστὸν καὶ ὄχι ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου, διότι ἀπὸ τὰ ἔργα τοῦ νόμου κανεὶς ἄνθρωπος δὲν θὰ δικαιωθῇ.

17 Ἀλλ’ ἐὰν ἐμεῖς ποὺ ἐζητήσαμε νὰ δικαιωθοῦμε διὰ τοῦ Χριστοῦ, εὑρεθήκαμε καὶ ἐμεῖς ἁμαρτωλοί, ἆραγε ὁ Χριστὸς ἐξυπηρετεῖ τὴν ἁμαρτίαν; Μὴ γένοιτο!

18 Ἐὰν ὅμως οἰκοδομῶ πάλιν, ἐκεῖνα ποὺ ἐγκρέμισα, ἀποδεικνύω τὸν ἑαυτόν μου παραβάτην.

19 Διότι ἐγὼ διὰ τοῦ νόμου ἐπέθανα ὡς πρὸς τὸν νόμον, διὰ νὰ ζήσω ὡς πρὸς τὸν Θεόν. Ἔχω σταυρωθῆ μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν.

20 Δὲν ζῶ πλέον ἐγώ, ἀλλὰ ζῆ μέσα μου ὁ Χριστός, τὴν ζωὴν δὲ τὴν ὁποίαν τώρα ζῶ εἰς τὸ σῶμα, τὴν ζῶ μὲ πίστιν εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ ἀγάπησε καὶ παρέδωκε τὸν ἑαυτόν του πρὸς χάριν μου.

21 Δὲν καταργῶ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ, διότι ἐὰν διὰ τοῦ νόμου δίδεται δικαίωσις, τότε ματαίως πέθανε ὁ Χριστός.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ἔπειτα διὰ δεκατεσσάρων ἐτῶν πάλιν ἀνέβην εἰς Ἱεροσόλυμα μετὰ Βαρνάβα, συμπαραλαβὼν καὶ Τίτον·

2 ἀνέβην δὲ κατὰ ἀποκάλυψιν· καὶ ἀνεθέμην αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον ὃ κηρύσσω ἐν τοῖς ἔθνεσι, κατ' ἰδίαν δὲ τοῖς δοκοῦσι, μήπως εἰς κενὸν τρέχω ἢ ἔδραμον.

3 Ἀλλ' οὐδὲ Τίτος ὁ σὺν ἐμοί, Ἕλλην ὤν, ἠναγκάσθη περιτμηθῆναι,

4 διὰ δὲ τοὺς παρεισάκτους ψευδαδέλφους, οἵτινες παρεισῆλθον κατασκοπῆσαι τὴν ἐλευθερίαν ἡμῶν ἣν ἔχομεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα ἡμᾶς καταδουλώσωνται·

5 οἷς οὐδὲ πρὸς ὥραν εἴξαμεν τῇ ὑποταγῇ, ἵνα ἡ ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου διαμείνῃ πρὸς ὑμᾶς.

6 ἀπὸ δὲ τῶν δοκούντων εἶναί τι, ὁποῖοί ποτε ἦσαν οὐδέν μοι διαφέρει· πρόσωπον Θεὸς ἀνθρώπου οὐ λαμβάνει· ἐμοὶ γὰρ οἱ δοκοῦντες οὐδὲν προσανέθεντο,

7 ἀλλὰ τοὐναντίον ἰδόντες ὅτι πεπίστευμαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς ἀκροβυστίας καθὼς Πέτρος τῆς περιτομῆς·

8 ὁ γὰρ ἐνεργήσας Πέτρῳ εἰς ἀποστολὴν τῆς περιτομῆς ἐνήργησε καὶ ἐμοὶ εἰς τὰ ἔθνη·

9 καὶ γνόντες τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι, Ἰάκωβος καὶ Κηφᾶς καὶ Ἰωάννης, οἱ δοκοῦντες στῦλοι εἶναι, δεξιὰς ἔδωκαν ἐμοὶ καὶ Βαρνάβᾳ κοινωνίας, ἵνα ἡμεῖς εἰς τὰ ἔθνη, αὐτοὶ δὲ εἰς τὴν περιτομήν·

10 μόνον τῶν πτωχῶν ἵνα μνημονεύωμεν, ὃ καὶ ἐσπούδασα αὐτὸ τοῦτο ποιῆσαι.

11 Ὅτε δὲ ἦλθε Πέτρος εἰς Ἀντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ἀντέστην, ὅτι κατεγνωσμένος ἦν.

12 πρὸ τοῦ γὰρ ἐλθεῖν τινας ἀπὸ Ἰακώβου μετὰ τῶν ἐθνῶν συνήσθιεν· ὅτε δὲ ἦλθον, ὑπέστελλε καὶ ἀφώριζεν ἑαυτόν, φοβούμενος τοὺς ἐκ περιτομῆς.

13 καὶ συνυπεκρίθησαν αὐτῷ καὶ οἱ λοιποὶ Ἰουδαῖοι, ὥστε καὶ Βαρνάβας συναπήχθη αὐτῶν τῇ ὑποκρίσει.

14 ἀλλ' ὅτε εἶδον ὅτι οὐκ ὀρθοποδοῦσι πρὸς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπον τῷ Πέτρῳ ἔμπροσθεν πάντων· εἰ σὺ Ἰουδαῖος ὑπάρχων ἐθνικῶς ζῇς καὶ οὐκ ἰουδαϊκῶς, τί τὰ ἔθνη ἀναγκάζεις ἰουδαΐζειν;

15 Ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι καὶ οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί,

16 εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.

17 Εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; μὴ γένοιτο.

18 εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι.

19 ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω.

20 Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.

21 Οὐκ ἀθετῶ τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ· εἰ γὰρ διὰ νόμου δικαιοσύνη, ἄρα Χριστὸς δωρεὰν ἀπέθανεν.

Προς Γαλάτας επιστολή 3 (Ἡ πίστις καὶ ὄχι ὁ νόμος εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεόν - Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου - Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πίστεως)

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Ο Πειραιώς Σεραφείμ για το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας
Ρομφέα

Ο πρόσφατος αποκλεισμός από το Υπουργείο Παιδείας, Δια βίου μαθήσεως και Θρησκευμάτων εις το μηχανογραφικόν δελτίον υποψηφίων δια την Τριτοβάθμια Εκπαίδευσιν του  Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών παρά την ουσιαστικήν αντίθεσιν της Πανεπιστημιακής Συγκλήτου και των επιστολών διαμαρτυρίας της Διαρκούς Ιεράς  Συνόδου και του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου, αποδεικνύει και δια τους πλέον δυσπίστους το φασιστικό πνεύμα διαχειρίσεως της εξουσίας, την κατάλυσιν της Πανεπιστημιακής αυτοτελείας και αυτοδιοικήσεως και τον πλήρη ευτελισμόν και περιφρόνησι της διοικήσεως της Εκκλησίας ως και των ισχυόντων Νόμων του Κράτους.

Η προβληθείσα άτεχνος και κωμική αιτιολογία του δήθεν νεποτισμού, δια την de facto σταδιακήν κατάργησι του ειρημένου Τμήματος παρά τας ανωτέρω νομίμους ενστάσεις και αντιρρήσεις κατά παράβασιν της νομίμου διαδικασίας που απαιτεί:

Α. Επιστημονικόν λόγον καταργήσεως, ο οποίος διαπιστούται και διατυπούται αποκλειστικώς υπό της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου,

Β. Γνωμοδότησιν του ΣΤΕ και του ΕΣΥΠ και

Γ. Έκδοσιν Προεδρικού Διατάγματος και μάλιστα προβληθείσα υπό Κυβερνητικού προσώπου εκλεγέντος Καθηγητού εις το αυτό Πανεπιστημιακόν Καθίδρυμα όπου υπηρέτει η σύζυγός αυτού ως Πρόεδρος ενός Τμήματός του, καταδεικνύει τον προσχηματικόν της χαρακτήρα και εν ταυτώ την πλήρη περιφρόνησι της συνταγματικώς κατοχυρωμένης Πανεπιστημιακής αυτοτελείας και αυτοδιοικήσεως και του ισχύοντος Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος (Ν. 590/1977), όπου εν άρθρω 2 νομοθετείται η μετά της Εκκλησίας υποχρέωσις συνεργασίας της Πολιτείας επί θεμάτων Χριστιανικής αγωγής της νεότητος και ασφαλώς δια την ανίδρυσι η κατάργησι μιας Θεολογικής Σχολής.

Εκ του αποτελέσματος κρίνοντες ταπεινώς φρονούμεν ότι τυγχάνει ενορχηστρωμένη η μεθόδευσις του παρόντος Κυβερνητικού σχήματος, δια την επίτευξι του νεοταξικού σχεδιασμού καταργήσεως των ομολογιακών Θεολογικών Σχολών της Ελλάδος και την υπαγωγήν τους ως προγραμμάτων Θρησκειολογικού περιεχομένου εντός ευρυτέρας  Πανεπιστημιακής Σχολής Ανθρωπιστικών λεγομένων Σπουδών.

Έναντι αυτής της αντισυνταγματικής ενεργείας του Υπουργείου Παιδείας, δια βίου μαθήσεως και Θρησκευμάτων, εις την Υπεύθυνον Υπουργόν του οποίου ανέθεσεν ο Πρόεδρος της Ελληνικής Κυβερνήσεως την Προεδρίαν Επιτροπής μελέτης και επιλύσεως των πολλών μετά της Εκκλησίας θεμάτων!!!, η άτονος αντίδρασις του θεολογικού κόσμου που εκδηλώθηκε με την αποστολήν εγγράφων διαμαρτυριών η την διοργάνωσι σχετικών ημερίδων, δυστυχώς συνιστά αναποτελεσματικήν τακτικήν και εξυπηρετεί την διάθεσιν των κρατούντων δια την προώθησιν του δολίου σχεδιασμού, που επιτάσσουν οι αντίθεες και σατανιστικής υφής δυνάμεις κατά της αμωμήτου ημών πίστεως, του Γένους και της πνευματικής του ιδιοπροσωπείας.

Εις επίρρωσιν δε και απόδειξιν των ανωτέρω οι Ελλογιμώτατοι Κοσμήτωρ και Πρόεδροι των δύο Τμημάτων της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατήγγειλαν ότι «η υποβάθμιση του μαθήματος (των Θρησκευτικών) συνίσταται στη μείωση των ωρών διδασκαλίας κατά 40% αφού στη Β  Λυκείου το μάθημα έγινε από δίωρο μονόωρο, στη δε Γ  Λυκείου από 1 ώρα υποχρεωτική έγινε δίωρο επιλεγόμενο με ο,τι αρνητικό αυτό συνεπάγεται, αφού τοποθετείται ως μάθημα επιλογής, μεταξύ άλλων επιλεγομένων, που εξετάζονται στις Πανελλαδικές Εξετάσεις» και «κατά την πρόσφατη κατάθεση δικαιολογητικών για τους υποψηφίους συμβούλους πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, οι έχοντες μεταπτυχιακό και διδακτορικό τίτλο Θεολογικών Σχολών δεν έλαβαν  τα προβλεπόμενα από τον νόμο μόρια, ενώ  παρελείφθη από το σχετικό νομοσχέδιο για τα πειραματικά σχολεία η αναφορά για τους προπτυχιακούς φοιτητές των θεολογικών σχολών να συμμετάσχουν στις διαδικασίες πρακτικής άσκησης στα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία.

Αυτό προσβάλλει άμεσα τον χαρακτήρα των θεολογικών σχολών ως καθηγητικών, που ρητά προβλέπεται από τους Ν. 1894/1990. αρθ.2, παρ. 5 και Ν. 3194/2003, άρθρ.8. παρ. 2, βάσει διατάξεων των οποίων θεσμοθετείται και κατοχυρώνεται για τους πτυχιούχους των Τμημάτων θεολογίας των Α.Ε.Ι. ο κλάδος ΠΕ 01 για το διορισμό τους στην Β/θμια εκπαίδευση».

Επομένως προβάλλει αυθωρεί η αναγκαιότης αντιστάσεως εις τον νεοταξικόν ολοκληρωτισμόν των Κυβερνώντων με συναγερμόν των Θεολογικών Σχολών και αμέσους απεργιακάς κινητοποιήσεις και συστράτευσι της Εκκλησίας (είτε συλλογικώς, είτε κατά Μητρόπολι) με ρηξικελεύθους ενεργείας, διότι άλλως θα αποδειχθούμε κατώτεροι των περιστάσεων, ανάξιοι των Πατέρων ημών και επιλήσμονες του ιερού χρέους.

 

Ο  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

 


Περισσότερα...