GreekRussian (CIS)
Προς Γαλάτας επιστολή 3 (Ἡ πίστις καὶ ὄχι ὁ νόμος εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεόν - Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου - Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πίστεως)

Ἡ πίστις καὶ ὄχι ὁ νόμος εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεόν

1 Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, ποιός σᾶς ἐβάσκανε, νὰ μὴ πείθεσθε εἰς τὴν ἀλήθειαν, σεῖς ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τῶν ὁποίων ἐζωγραφήθηκε ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς σταυρωμένος;

2 Τοῦτο μόνον θέλω νὰ μάθω ἀπὸ σᾶς: διὰ τῶν ἔργων τοῦ νόμου ἐλάβατε τὸ Πνεῦμα ἢ διὰ τῆς πίστεως εἰς ὅ,τι ἀκούσατε;

3 Τόσον ἀνόητοι εἶσθε; Ἀφοῦ ἀρχίσατε διὰ τοῦ Πνεύματος, θέλετε τώρα νὰ τελειώσετε μὲ τὴν σάρκα;

4 Τόσα ποὺ ἐδοκιμάσατε ἐκ πείρας, ἀπέβησαν μάταια; Ἐὰν μόνον μάταια!

5 Ἐκεῖνος λοιπόν, ὁ ὁποῖος σᾶς δίνει τὸ Πνεῦμα καὶ κάνει θαύματα μεταξύ σας, τὰ κάνει ἐπειδὴ τηρεῖτε τὸν νόμον ἢ ἐπειδὴ ἐπιστέψατε εἰς ὅ,τι ἀκούσατε;

6 Καθώς, Ὁ Ἀβραὰμ ἐπίστεψε εἰς τὸν Θεὸν καὶ αὐτὸ τοῦ λογαριάσθηκε πρὸς δικαίωσιν.

7 Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ὅσοι εἶναι ἄνθρωποι πίστεως, αὐτοὶ εἶναι παιδιὰ τοῦ Ἀβραάμ.

8 Καὶ ἡ γραφή, ἐπειδὴ προεῖδε ὅτι ὁ Θεὸς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πίστεως δικαιώνει τοὺς ἐθνικούς, προανήγγειλε εἰς τὸν Ἀβραὰμ τὸ χαρμόσυνον ἄγγελμα: Διὰ σοῦ θὰ εὐλογηθοῦν ὅλα τὰ ἔθνη.

9 Ὥστε, ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἄνθρωποι πίστεως εὐλογοῦνται μαζὶ μὲ τὸν πιστὸν Ἀβραάμ.

10 Ὅσοι βασίζονται εἰς τὰ ἔργα τοῦ νόμου, αὐτοὶ εἶναι ὑπὸ κατάραν, διότι εἶναι γραμμένον, Καταραμένος εἶναι ὅποιος δὲν μένει σταθερῶς εἰς ὅλα τὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τοῦ νόμου διὰ νὰ τὰ ἐκτελῇ.

11 Ὅτι δὲ διὰ τοῦ νόμου κανεὶς δὲν δικαιώνεται ἀπὸ τὸν Θεόν, εἶναι φανερόν, διότι, Ἐκεῖνος ποὺ δικαιώνεται διὰ τῆς πίστεως θὰ ζήσῃ.

12 Ὁ νόμος ὅμως δὲν στηρίζεται εἰς τὴν πίστιν, ἀλλὰ λέγει, Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἐκτελέσῃ αὐτά, θὰ ζήσῃ διὰ τῆς ἐκτελέσεως αὐτῶν.

13 Ὁ Χριστὸς μᾶς ἐξηγόρασε ἀπὸ τὴν κατάραν τοῦ νόμου, μὲ τὸ νὰ γίνῃ ὁ ἴδιος πρὸς χάριν μας κατάρα, – διότι εἶναι γραμμένον, Καταραμένος εἶναι ὅποιος κρεμᾶται εἰς τὸ ξύλον,

14 – διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραὰμ εἰς τοὺς ἐθνικοὺς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ λάβωμεν τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Πνεύματος διὰ τῆς πίστεως.

15 Ἀδελφοί, θὰ σᾶς μιλήσω μὲ ἕνα ἀνθρώπινον παράδειγμα. Μίαν ἐπικυρωμένην διαθήκην ἑνὸς ἀνθρώπου κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀκυρώσῃ ἢ νὰ προσθέσῃ κάτι.

16 Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἀβραάμ, αἱ ὑποσχέσεις ἐγένοντο εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὸν ἀπόγονόν του. Δὲν λέγει, «καὶ εἰς τοὺς ἀπογόνους» σὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ πολλῶς ἀλλὰ περὶ ἑνός· «Καὶ εἰς τὸν ἀπόγονόν σου», ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Χριστός.

17 Ἐννοῶ δὲ τὸ ἑξῆς: Ὁ νόμος ὁ ὁποῖος ἦλθε μετὰ τετρακόσια τριάντα ἔτη δὲν μπορεῖ νὰ ἀκυρώσῃ μία διαθήκην, ἡ ὁποῖα εἶχε ἐπικυρωθῆ προηγουμένως ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἀναφέρεται εἰς τὸν Χριστόν, ὥστε νὰ καταργήσῃ τὴν ὑπόσχεσιν.

18 Διότι ἐὰν ἡ κληρονομία βασίζεται εἰς τὴν τήρησιν τοῦ νόμου, τότε δὲν δίδεται βάσει ὑποσχέσεως. Εἰς τὸν Ἀβραὰμ ὅμως ὁ Θεὸς τὴν ἐχάρισε δι’ ὑποσχέσεως.

Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου

19 Ποιόν σκοπὸν λοιπὸν ἔχει ὁ νόμος; Προσετέθη ἕνεκα τῶν παραβάσεων, ἕως ὅτου ἔλθῃ ὁ ἀπόγονος εἰς τὸν ὁποῖον ἔγινε ἡ ὑπόσχεσις· διετάχθη δὲ ὁ νόμος δι’ ἀγγέλων καὶ μὲ τὴν μεσολάβησιν μεσίτου.

20 Ἀλλ’ ὁ μεσίτης δὲν εἶναι ἑνὸς, ὁ Θεὸς ὅμως εἶναι ἕνας.

21 Ὁ νόμος λοιπὸν εἶναι ἐναντίον τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θεοῦ; Μὴ γένοιτο! Διότι ἐὰν ἐδίδετο νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ μποροῦσε νὰ ζωοποιήσῃ, τότε πραγματικὰ θὰ προήρχετο ἐκ τοῦ νόμου ἡ δικαίωσις.

22 Ἡ γραφὴ ὅμως περιέκλεισε τὰ πάντα κάτω ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν, διὰ νὰ δοθῇ εἰς τοὺς πιστεύοντας ἡ ὑπόσχεσις βάσει τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

23 Προτοῦ ἔλθῃ ἡ πίστις, ἐφρουρούμεθα κλεισμένοι κάτω ἀπὸ τὸν νόμον, μέχρις ὅτου ἀποκαλυφθῇ ἡ πίστις.

24 Ὥστε ὁ νόμος ἦτο παιδαγωγός μας ἕως ὅτου ἔλθη ὁ Χριστός, διὰ νὰ δικαιωθοῦμε διὰ τῆς πίστεως.

Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πίστεως

25 Τώρα δέ, ποὺ ἦλθεν ἡ πίστις, δὲν εἴμεθα πλέον ὑπὂ παιδαγωγόν,

26 διότι διὰ τῆς πίστεως εἶσθε ὅλοι υἱοὶ Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,

27 διότι ὅσοι ἐβαπτισθήκατε εἰς τὸν Χριστόν, ἔχετε ἐνδυθῆ τὸν Χριστόν.

28 Δὲν ὑπάρχει Ἰουδαῖος οὔτε Ἕλλην, δὲν ὑπάρχει δοῦλος οὔτε ἐλεύθερος, δὲν ὑπάρχει ἄρρεν καὶ θῆλυ, διότι ὅλοι σεῖς εἶσθε ἕνας ἄνθρωπος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

29 Ἐὰν δὲ, εἶσθε τοῦ Χριστοῦ, ἄρα εἶσθε ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ, καὶ κληρονόμοι βάσει ὑποσχέσεως.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, τίς ὑμᾶς ἐβάσκανε τῇ ἀληθείᾳ μὴ πείθεσθαι, οἷς κατ' ὀφθαλμοὺς Ἰησοῦς Χριστὸς προεγράφη ἐν ὑμῖν ἐσταυρωμένος;

2 τοῦτο μόνον θέλω μαθεῖν ἀφ ὑμῶν· ἐξ ἔργων νόμου τὸ Πνεῦμα ἐλάβετε ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως;

3 οὕτως ἀνόητοί ἐστε; ἐναρξάμενοι Πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε;

4 τοσαῦτα ἐπάθετε εἰκῆ; εἴ γε καὶ εἰκῆ.

5 ὁ οὖν ἐπιχορηγῶν ὑμῖν τὸ Πνεῦμα καὶ ἐνεργῶν δυνάμεις ἐν ὑμῖν, ἐξ ἔργων νόμου ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως;

6 καθὼς Ἀβραὰμ ἐπίστευσε τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.

7 Γινώσκετε ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως, οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Ἀβραάμ.

8 προϊδοῦσα δὲ ἡ γραφὴ ὅτι ἐκ πίστεως δικαιοῖ τὰ ἔθνη ὁ Θεὸς, προευηγγελίσατο τῷ Ἀβραὰμ ὅτι ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πάντα τὰ ἔθνη.

9 ὥστε οἱ ἐκ πίστεως εὐλογοῦνται σὺν τῷ πιστῷ Ἀβραάμ.

10 Ὅσοι γὰρ ἐξ ἔργων νόμου εἰσὶν, ὑπὸ κατάραν εἰσί· γέγραπται γάρ· ἐπικατάρατος πᾶς ὃς οὐκ ἐμμένει ἐν πᾶσι τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τοῦ ποιῆσαι αὐτά.

11 ὅτι δὲ ἐν νόμῳ οὐδεὶς δικαιοῦται παρὰ τῷ Θεῷ δῆλον· ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται.

12 ὁ δὲ νόμος οὐκ ἔστιν ἐκ πίστεως, ἀλλ' ὁ ποιήσας αὐτὰ ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς.

13 Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα· γέγραπται γάρ· ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου·

14 ἵνα εἰς τὰ ἔθνη ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραὰμ γένηται ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πνεύματος λάβωμεν διὰ τῆς πίστεως.

15 Ἀδελφοί, κατὰ ἄνθρωπον λέγω· ὅμως ἀνθρώπου κεκυρωμένην διαθήκην οὐδεὶς ἀθετεῖ ἢ ἐπιδιατάσσεται.

16 τῷ δὲ Ἀβραὰμ ἐρρέθησαν αἱ ἐπαγγελίαι καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ· οὐ λέγει, καὶ τοῖς σπέρμασιν, ὡς ἐπὶ πολλῶν, ἀλλ' ὡς ἐφ' ἑνός, καὶ τῷ σπέρματί σου, ὅς ἐστι Χριστός.

17 τοῦτο δὲ λέγω· διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς Χριστὸν ὁ μετὰ ἔτη τετρακόσια καὶ τριάκοντα γεγονὼς νόμος οὐκ ἀκυροῖ, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν.

18 εἰ γὰρ ἐκ νόμου ἡ κληρονομία, οὐκέτι ἐξ ἐπαγγελίας· τῷ δὲ Ἀβραὰμ δι' ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ Θεός.

19 Τί οὖν ὁ νόμος; τῶν παραβάσεων χάριν προσετέθη, ἄχρις οὗ ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται, διαταγεὶς δι' ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου.

20 ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν, ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν.

21 ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ; μὴ γένοιτο· εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζῳοποιῆσαι, ὄντως ἂν ἐκ νόμου ἦν ἡ δικαιοσύνη·

22 ἀλλὰ συνέκλεισεν ἡ γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ ἁμαρτίαν, ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσι.

23 Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκλεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι.

24 ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν·

25 ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν.

26 πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·

27 ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε.

28 οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

29 εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ' ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.

Προς Γαλάτας επιστολή 4 (Θεία υἱοθεσία διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστόν - Ὁ Παῦλος προτρέπει τοὺς πιστοὺς νὰ μὴ ἐπιστρέφουν πρὸς τὰ ὀπίσω - Παράδειγμα ἀπὸ τὴν Παλαιὰν Διαθήκην)

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Κεντρικό Μενού

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Δευτέρα
6
Ιουνίου
Ανατ.: 05.00
Δύση: 19.53
Σελήνη
5 ημερών
Ιλαρίωνος, Αττάλου, Μιχαήλ
552
Ο Βυζαντινός Στρατός, υπό τον Στρατηγό Ναρσή, ανακαταλαμβάνει την Ρώμη.
1821
Οι Τούρκοι επιτίθενται κατά των Ελλήνων των Κυδωνίων και προβαίνουν σε άγριες σφαγές.
1822
Ο Κωνσταντίνος Κανάρης πυρπολεί τη ναυαρχίδα του τουρκικού στόλου στο λιμάνι της Χίου.
1854
Τουρκική επίθεση κατά των Θεσσαλών επαναστατών που υποχωρούν στην Καλαμπάκα.
1906
Στις φυλακές Μοναστηρίου φονεύονται οι Μακεδονομάχοι Οδ. Παναγιωτάκος, Εμμ. Επισκοπάκης και Ν. Τζόβελος.
1920
Το Ανώτατο Συμμαχικό Συμβούλιο δίνει την άδεια να προελάσει ο Ελληνικός Στρατός μέχρι την Πάνορμο.
1944
Ιερολοχίτες ανατινάζουν γερμανικό πολεμικό υλικό στον λιμένα της Χίου.
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Κυριακή των Αγίων Πατέρων
Κηρύγματα

«Εγὼ τους δοξάσαντάς με αντιδοξάσω»

Αγαπητοί μου αδελφοί,
Κυριακή των Αγίων Πατέρων και η επι γης στρατευομένη του Χριστού Εκκλησία από περάτων έως περάτων της Οικουμένης συναθροισμένη ψάλλει με ύμνους και ωδές πνευματικές ´ « τα μυρίπνοα άνθη του Παραδείσου, τα πάγχρυσα στόματα του Θεού Λόγου. Νικαίας το καύχημα και οικουμένης το αγλάϊσμα Οι Αγιοι Πατέρες, οι πολύφωτοι αστέρες του νοητού στερεώματος μη φειδόμενοι κόπους, πόνους, κακουχίας, πανταχού παντού και πάντοτε με την κατά Χριστό ζωή τους, το παράδειγμά τους και την διδασκαλία τους διατράνωναν το Αναστάντα Ιησού, «Υιόν του Θεού, Ομοούσιον, και συναΐδιον, προ των αιώνων όντα». Ορθώς, λοιπόν, σήμερα η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία τιμά και ψάλλει «Την ετήσιον μνήμην σήμερον, των θεοφόρων πατέρων, των εκ πάσης της οικουμένης συναθροισθέντων, εν τη λαμπρά πόλει Νικαέων, των Ορθοδόξων τα συστήματα, ευσεβούντες πιστώς εορτάσωμεν».
Οι ΄Αγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας τίμησαν τα Άγια του Κυρίου Πάθη, ύμνησαν την Αγία Αυτού Ανάσταση, προσκύνησαν την Αγία Αυτού Ανάληψη, δόξασαν το Άγιο και προσκυνητό Όνομά Του και δογμάτισαν το Θεανδρικό Αυτού πρόσωπο.
Με την διδασκαλία τους κατατρόπωσαν του θεομάχου Αρείου την διδασκαλία, και τον Χριστό Μονογενή Υιό του Πατρός τρανώς ωμολόγησαν, και ο δωροδότης Κύριος τους δοξάσαντας αυτόν αντεδόξασε και στεφάνωσε με το αμαράντινο της δόξης στεφάνι.
Δια όλους λοιπόν και δι ένα έκαστο των τριακοσίων δέκα και οκτώ θεοφόρων Πατέρων είναι δυνατό να λεχθεί άριστα εκείνο, το υπό του Κυρίου λεχθέν «Πάτερ ους δέδωκάς μοι εφύλαξα και ουδείς εξ αυτών απώλετο, ειμή ο υιός της απωλείας», και το οποίον οι άγιοι Πατέρες τήρησαν αλώβητο, ακέραιο, μη δεχόμενο τροπή υφιρμών η διαίρεση Ετσι δια τους πιστούς η διδασκαλία των πατέρων της Εκκλησίας είναι
ανεξάντλητος πηγή, είναι ο ανόθευτος κρουνός της θεολογίας, την οποία θεολογία πρέπει να γνωρίζει ο κάθε πιστός, ο κάθε άνθρωπος που πιστεύει και Ομολογεί Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιο και αχώριστο.
Οι Άγιοι Πατέρες αληθινοί ποιμένες και διδάσκαλοι εθεολόγησαν, όπως μας λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, «αλιευτικώς και όχι αριστοτελικώς, πνευματικώς, αλλ΄ ού κακοπραγματικώς, εκκλησιαστικώς, αλλ΄ ού αγοραίως, ωφελίμως, αλλ΄ ου επιδεικτικώς».
Και σήμερα σ’ αυτή την παγκοσμοποιημένη εποχή των πολλαπλών θεωριών και εξελίξεων οι διάδοχοι αυτών, πού θεία χάριτι ενεπιστεύθη σ΄αυτούς η πανσθενής του Κυρίου βουλή, την διαποίμανση του λογικού Αυτού ποιμνίου πρέπει να διδάσκουν, να επαγρυπνούν, να ενεργούν και να προσέχουν ως άγρυπνοι φύλακες. Πρέπει αδιαλείπτως να διδάσκουν, εν λόγοις και έργοις, να επαγρυπνούν, να ενεργούν και να προσέχουν έχοντες αναπεπταμένες τις κεραίες του πνεύματός και εν γρηγόρσει πάντοτε και τοὐτο γιατί λύκοι βαρείς επιδιώκουν, παντί τρόπω, να εισέλθουν στην αγία μάνδρα και να θύσουν και να απολέσουν.
Το σκεύος της εκλογής ,ο των Εθνών Απόστολος Παύλος παραγγέλλει και λέγει «προσέχετε ουν ευατοίς και παντί τω ποιμνίω, εν ω το πνεύμα το ΄Αγιον έθετο επισκόπους, ποιμαίνειν την εκκλησίαν του Θεού ην περιποιήσατο δια του ιδίου αίματος».
Έργο και καθήκον λοιπόν του Επισκόπου, του Ιερέως, του Θεολόγου καθηγητή, του δασκάλου, του παιδαγωγού - κατά αυτή την εποχή που πολλές ανθρώπινες θεωρίες λέγονται και ακούγονται περί πίστεως, περί Ορθοδοξίας, περί Εκκλησίας - είναι να καλλιεργήσουν στις ψυχές των πιστών την ακραιφνή διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας μας.
Αλλά και ο χριστιανικός λαός πρέπει να γνωρίζει ότι και αυτός έχει καθήκον ιερό να συμβάλει στο έργο της σωτηρία της ανθρώπινης ψυχής. Ότι και αυτός πρέπει εν παντί και πάντοτε να διαπράττει το αυτό έργο του ανθρώπου και τούτο διότι κλήρος και Λαός αποτελούν την Εκκλησία του Χριστού, Κλήρος και Λαός συγκροτούν τον θεσμό της Εκκλησία .Κλήρος και Λαός είναι ένα σώμα με κεφαλή τον Χριστό.
Κλήρος και Λαός συνιστούν και συγκροτούν μία πνευματική οικογένεια, που αυτής της πνευματικής οικογένειας Γενάρχης και Πατέρας και Κηδεμόνας είναι εν ουρανοίς Θεός, παρά του οποίου πάσα δόσης αγαθή και πάν δώρημα τέλειο.
Εφ όσο λοιπόν Κλήρος και Λαός συνιστούν μία και την αυτή οικογένεια, την χριστιανική οικογένεια πρέπει και ο λαός να υπακούει μετά προθυμίας στην θεία διδασκαλία και να φυλάσσει ως κόριν οφθαλμού τις εντολές του Θεού, να έχει πίστη τελεία, πίστη ορθή και ενεργουμένη δια καλών έργων.
Είναι γεγονός ότι ο άνθρωπος αυτής της εποχής είναι κουρασμένος και ταλαιπωρημένος από τις του βίου ηδονές και ζητά να μάθει την αλήθεια, ζητά να γνωρίσει τον Χριστό.
Η χριστιανική αλήθεια βρίσκεται στην διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας πού είναι πηγή ανεξάντλητος, είναι ανόθευτος και πάντοτε η αυτή. Αυτή την αλήθεια διδάσκει σήμερα η σημερινή εορτή και αυτή οφείλουμε κλήρος και λαός να πράξουμε μετά προθυμίας και αγάπης ενωμένοι εν τω συνδέσμω της αγάπης.
΄Ετσι ο κατ΄ εικόνα Θεού άνθρωπος αφού γνωρίσει δια της αληθινής διδασκαλίας το φώς, την αλήθεια, την ζωή, θα γνωρίσει και Αυτόν τον αληθινό Θεό, και τότε θα γίνει μέτοχος της ουρανίου Αυτού βασιλείας.
«Εγώ τους δοξάσαντάς με αντιδοξάσω».

ΑΜΗΝ
Ο.Λ.Κ.Α.Π.