GreekRussian (CIS)
Προς Γαλάτας επιστολή 3 (Ἡ πίστις καὶ ὄχι ὁ νόμος εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεόν - Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου - Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πίστεως)

Ἡ πίστις καὶ ὄχι ὁ νόμος εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεόν

1 Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, ποιός σᾶς ἐβάσκανε, νὰ μὴ πείθεσθε εἰς τὴν ἀλήθειαν, σεῖς ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τῶν ὁποίων ἐζωγραφήθηκε ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς σταυρωμένος;

2 Τοῦτο μόνον θέλω νὰ μάθω ἀπὸ σᾶς: διὰ τῶν ἔργων τοῦ νόμου ἐλάβατε τὸ Πνεῦμα ἢ διὰ τῆς πίστεως εἰς ὅ,τι ἀκούσατε;

3 Τόσον ἀνόητοι εἶσθε; Ἀφοῦ ἀρχίσατε διὰ τοῦ Πνεύματος, θέλετε τώρα νὰ τελειώσετε μὲ τὴν σάρκα;

4 Τόσα ποὺ ἐδοκιμάσατε ἐκ πείρας, ἀπέβησαν μάταια; Ἐὰν μόνον μάταια!

5 Ἐκεῖνος λοιπόν, ὁ ὁποῖος σᾶς δίνει τὸ Πνεῦμα καὶ κάνει θαύματα μεταξύ σας, τὰ κάνει ἐπειδὴ τηρεῖτε τὸν νόμον ἢ ἐπειδὴ ἐπιστέψατε εἰς ὅ,τι ἀκούσατε;

6 Καθώς, Ὁ Ἀβραὰμ ἐπίστεψε εἰς τὸν Θεὸν καὶ αὐτὸ τοῦ λογαριάσθηκε πρὸς δικαίωσιν.

7 Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ὅσοι εἶναι ἄνθρωποι πίστεως, αὐτοὶ εἶναι παιδιὰ τοῦ Ἀβραάμ.

8 Καὶ ἡ γραφή, ἐπειδὴ προεῖδε ὅτι ὁ Θεὸς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πίστεως δικαιώνει τοὺς ἐθνικούς, προανήγγειλε εἰς τὸν Ἀβραὰμ τὸ χαρμόσυνον ἄγγελμα: Διὰ σοῦ θὰ εὐλογηθοῦν ὅλα τὰ ἔθνη.

9 Ὥστε, ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἄνθρωποι πίστεως εὐλογοῦνται μαζὶ μὲ τὸν πιστὸν Ἀβραάμ.

10 Ὅσοι βασίζονται εἰς τὰ ἔργα τοῦ νόμου, αὐτοὶ εἶναι ὑπὸ κατάραν, διότι εἶναι γραμμένον, Καταραμένος εἶναι ὅποιος δὲν μένει σταθερῶς εἰς ὅλα τὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τοῦ νόμου διὰ νὰ τὰ ἐκτελῇ.

11 Ὅτι δὲ διὰ τοῦ νόμου κανεὶς δὲν δικαιώνεται ἀπὸ τὸν Θεόν, εἶναι φανερόν, διότι, Ἐκεῖνος ποὺ δικαιώνεται διὰ τῆς πίστεως θὰ ζήσῃ.

12 Ὁ νόμος ὅμως δὲν στηρίζεται εἰς τὴν πίστιν, ἀλλὰ λέγει, Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἐκτελέσῃ αὐτά, θὰ ζήσῃ διὰ τῆς ἐκτελέσεως αὐτῶν.

13 Ὁ Χριστὸς μᾶς ἐξηγόρασε ἀπὸ τὴν κατάραν τοῦ νόμου, μὲ τὸ νὰ γίνῃ ὁ ἴδιος πρὸς χάριν μας κατάρα, – διότι εἶναι γραμμένον, Καταραμένος εἶναι ὅποιος κρεμᾶται εἰς τὸ ξύλον,

14 – διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραὰμ εἰς τοὺς ἐθνικοὺς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ λάβωμεν τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Πνεύματος διὰ τῆς πίστεως.

15 Ἀδελφοί, θὰ σᾶς μιλήσω μὲ ἕνα ἀνθρώπινον παράδειγμα. Μίαν ἐπικυρωμένην διαθήκην ἑνὸς ἀνθρώπου κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀκυρώσῃ ἢ νὰ προσθέσῃ κάτι.

16 Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἀβραάμ, αἱ ὑποσχέσεις ἐγένοντο εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὸν ἀπόγονόν του. Δὲν λέγει, «καὶ εἰς τοὺς ἀπογόνους» σὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ πολλῶς ἀλλὰ περὶ ἑνός· «Καὶ εἰς τὸν ἀπόγονόν σου», ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Χριστός.

17 Ἐννοῶ δὲ τὸ ἑξῆς: Ὁ νόμος ὁ ὁποῖος ἦλθε μετὰ τετρακόσια τριάντα ἔτη δὲν μπορεῖ νὰ ἀκυρώσῃ μία διαθήκην, ἡ ὁποῖα εἶχε ἐπικυρωθῆ προηγουμένως ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἀναφέρεται εἰς τὸν Χριστόν, ὥστε νὰ καταργήσῃ τὴν ὑπόσχεσιν.

18 Διότι ἐὰν ἡ κληρονομία βασίζεται εἰς τὴν τήρησιν τοῦ νόμου, τότε δὲν δίδεται βάσει ὑποσχέσεως. Εἰς τὸν Ἀβραὰμ ὅμως ὁ Θεὸς τὴν ἐχάρισε δι’ ὑποσχέσεως.

Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου

19 Ποιόν σκοπὸν λοιπὸν ἔχει ὁ νόμος; Προσετέθη ἕνεκα τῶν παραβάσεων, ἕως ὅτου ἔλθῃ ὁ ἀπόγονος εἰς τὸν ὁποῖον ἔγινε ἡ ὑπόσχεσις· διετάχθη δὲ ὁ νόμος δι’ ἀγγέλων καὶ μὲ τὴν μεσολάβησιν μεσίτου.

20 Ἀλλ’ ὁ μεσίτης δὲν εἶναι ἑνὸς, ὁ Θεὸς ὅμως εἶναι ἕνας.

21 Ὁ νόμος λοιπὸν εἶναι ἐναντίον τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θεοῦ; Μὴ γένοιτο! Διότι ἐὰν ἐδίδετο νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ μποροῦσε νὰ ζωοποιήσῃ, τότε πραγματικὰ θὰ προήρχετο ἐκ τοῦ νόμου ἡ δικαίωσις.

22 Ἡ γραφὴ ὅμως περιέκλεισε τὰ πάντα κάτω ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν, διὰ νὰ δοθῇ εἰς τοὺς πιστεύοντας ἡ ὑπόσχεσις βάσει τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

23 Προτοῦ ἔλθῃ ἡ πίστις, ἐφρουρούμεθα κλεισμένοι κάτω ἀπὸ τὸν νόμον, μέχρις ὅτου ἀποκαλυφθῇ ἡ πίστις.

24 Ὥστε ὁ νόμος ἦτο παιδαγωγός μας ἕως ὅτου ἔλθη ὁ Χριστός, διὰ νὰ δικαιωθοῦμε διὰ τῆς πίστεως.

Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πίστεως

25 Τώρα δέ, ποὺ ἦλθεν ἡ πίστις, δὲν εἴμεθα πλέον ὑπὂ παιδαγωγόν,

26 διότι διὰ τῆς πίστεως εἶσθε ὅλοι υἱοὶ Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,

27 διότι ὅσοι ἐβαπτισθήκατε εἰς τὸν Χριστόν, ἔχετε ἐνδυθῆ τὸν Χριστόν.

28 Δὲν ὑπάρχει Ἰουδαῖος οὔτε Ἕλλην, δὲν ὑπάρχει δοῦλος οὔτε ἐλεύθερος, δὲν ὑπάρχει ἄρρεν καὶ θῆλυ, διότι ὅλοι σεῖς εἶσθε ἕνας ἄνθρωπος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

29 Ἐὰν δὲ, εἶσθε τοῦ Χριστοῦ, ἄρα εἶσθε ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ, καὶ κληρονόμοι βάσει ὑποσχέσεως.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, τίς ὑμᾶς ἐβάσκανε τῇ ἀληθείᾳ μὴ πείθεσθαι, οἷς κατ' ὀφθαλμοὺς Ἰησοῦς Χριστὸς προεγράφη ἐν ὑμῖν ἐσταυρωμένος;

2 τοῦτο μόνον θέλω μαθεῖν ἀφ ὑμῶν· ἐξ ἔργων νόμου τὸ Πνεῦμα ἐλάβετε ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως;

3 οὕτως ἀνόητοί ἐστε; ἐναρξάμενοι Πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε;

4 τοσαῦτα ἐπάθετε εἰκῆ; εἴ γε καὶ εἰκῆ.

5 ὁ οὖν ἐπιχορηγῶν ὑμῖν τὸ Πνεῦμα καὶ ἐνεργῶν δυνάμεις ἐν ὑμῖν, ἐξ ἔργων νόμου ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως;

6 καθὼς Ἀβραὰμ ἐπίστευσε τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.

7 Γινώσκετε ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως, οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Ἀβραάμ.

8 προϊδοῦσα δὲ ἡ γραφὴ ὅτι ἐκ πίστεως δικαιοῖ τὰ ἔθνη ὁ Θεὸς, προευηγγελίσατο τῷ Ἀβραὰμ ὅτι ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πάντα τὰ ἔθνη.

9 ὥστε οἱ ἐκ πίστεως εὐλογοῦνται σὺν τῷ πιστῷ Ἀβραάμ.

10 Ὅσοι γὰρ ἐξ ἔργων νόμου εἰσὶν, ὑπὸ κατάραν εἰσί· γέγραπται γάρ· ἐπικατάρατος πᾶς ὃς οὐκ ἐμμένει ἐν πᾶσι τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τοῦ ποιῆσαι αὐτά.

11 ὅτι δὲ ἐν νόμῳ οὐδεὶς δικαιοῦται παρὰ τῷ Θεῷ δῆλον· ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται.

12 ὁ δὲ νόμος οὐκ ἔστιν ἐκ πίστεως, ἀλλ' ὁ ποιήσας αὐτὰ ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς.

13 Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα· γέγραπται γάρ· ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου·

14 ἵνα εἰς τὰ ἔθνη ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραὰμ γένηται ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πνεύματος λάβωμεν διὰ τῆς πίστεως.

15 Ἀδελφοί, κατὰ ἄνθρωπον λέγω· ὅμως ἀνθρώπου κεκυρωμένην διαθήκην οὐδεὶς ἀθετεῖ ἢ ἐπιδιατάσσεται.

16 τῷ δὲ Ἀβραὰμ ἐρρέθησαν αἱ ἐπαγγελίαι καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ· οὐ λέγει, καὶ τοῖς σπέρμασιν, ὡς ἐπὶ πολλῶν, ἀλλ' ὡς ἐφ' ἑνός, καὶ τῷ σπέρματί σου, ὅς ἐστι Χριστός.

17 τοῦτο δὲ λέγω· διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς Χριστὸν ὁ μετὰ ἔτη τετρακόσια καὶ τριάκοντα γεγονὼς νόμος οὐκ ἀκυροῖ, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν.

18 εἰ γὰρ ἐκ νόμου ἡ κληρονομία, οὐκέτι ἐξ ἐπαγγελίας· τῷ δὲ Ἀβραὰμ δι' ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ Θεός.

19 Τί οὖν ὁ νόμος; τῶν παραβάσεων χάριν προσετέθη, ἄχρις οὗ ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται, διαταγεὶς δι' ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου.

20 ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν, ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν.

21 ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ; μὴ γένοιτο· εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζῳοποιῆσαι, ὄντως ἂν ἐκ νόμου ἦν ἡ δικαιοσύνη·

22 ἀλλὰ συνέκλεισεν ἡ γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ ἁμαρτίαν, ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσι.

23 Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκλεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι.

24 ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν·

25 ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν.

26 πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·

27 ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε.

28 οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

29 εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ' ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.

Προς Γαλάτας επιστολή 4 (Θεία υἱοθεσία διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστόν - Ὁ Παῦλος προτρέπει τοὺς πιστοὺς νὰ μὴ ἐπιστρέφουν πρὸς τὰ ὀπίσω - Παράδειγμα ἀπὸ τὴν Παλαιὰν Διαθήκην)

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Μητροπολίτης Γόρτυνος Ἰερεμίας, «Τό αἱρετικό παπικό πνεῦμα ἔχει ἐπηρεάσει καί ὀρθόδοξους κληρικούς, οἱ ὁποῖοι πρέπει να εἶναι οἱ φρουροί τῆς Ὀρθοδοξίας»
Θρησκευτικά
πηγή: Ορθόδοξος Τύπος, 3/6/2011
Σεβ. Μητροπολίτης Γόρτυνος κ. Ἰερεμίας:
ΤΟ ΑΙΡΕΤΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΠΙΣΜΟΥ ΕΧΕΙ ΕΠΗΡΕΑΣΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΜΑΣ
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ. Ἰερεμίας ἀφιέρωσε τό κήρυγμα, τό ὁποῖον ἔκαμε κατά τήν Κυριακήν 22αν Μαΐου εἰς τόν νεομάρτυρα ἅγιον τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν Ἅγιον Παῦλον τόν Πελοποννήσιον, ὁ ὁποῖος ἀπεκεφαλίσθη κατά τήν Τουρκοκρατίαν. Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης κατά τήν διάρκειαν τοῦ κηρύγματός του ἐτόνισεν ὅτι ἡ καθαρά ὀρθόδοξος ἀτμόσφαιρα, ἡ ὁποία ὑπῆρχε ἄλλοτε εἰς τήν πατρίδα μας ἔχει καταστραφῆ, διότι τό αἱρετικόν παπικόν πνεῦμα ἔχει εἰσχωρήσει «εἰς τον χῶρον μας» καί ἔχει ἐπηρεάσει καί τούς φρουρούς τῆς Ὀρθοδοξίας, τους Ὀρθοδόξους κληρικούς. Ἐπισημαίνει, ἐπίσης, ὅτι ἡ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων παραθεωρεῖται εἰς τό ὄνομα τῆς «μοντέρνας ἐποχῆς», ἐνῶ ἡ πνευματική ζωή τῆς προσευχῆς καί τῶν δακρύων ἀντικαθίσταται ὑπό μίας πολιτιστικῆς ζωῆς καί μίας δράσεως διά καλά κοινωνικά ἔργα. Τό πλῆρες κείμενον τοῦ κηρύγματος ἔχει ὡς ἀκολούθως:
≪1. Τήν σημερινή ἡμέρα, ἀδελφοί μου χριστιανοί..., 22 τοῦ μηνός Μαΐου, ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει ἕνα νεομάρτυρα, πού δέν πρέπει, ἐμεῖς τοὐλάχιστον, νά μή τόν γνωρίζουμε, γιατί καταγόταν ἀπό τήν Πελοπόννησο, ἀπό τήν ἐπαρχία τῶν Καλαβρύτων. Πάντοτε, ἀγαπητοί μου, ἡ Ἐκκλησία ἔχει μάρτυρες, γιατί πάντοτε ἡ Ἐκκλησία διώκεται. Καί γιά να σᾶς τό πῶ καθαρά, ὅταν διώκεται ἡ Ἐκκλησία γίνεται ἡρωική, καί, ὅταν παύει νά διώκεται, χάνει κάτι ἀπό τήν δόξα Της. Γι᾽ αὐτό καί, ὅταν σταμάτησαν τά μαρτύρια στήν ἐποχή τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, ἡ Ἐκκλησία βρῆκε ἄλλο τρόπο μαρτυρίου, τήν ἄσκηση. Οἱ μάρτυρες ἔχυναν τό αἷμα τους γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ καί οἱ Μοναχοί χύνουν τόν ἀσκητικό τους ἱδρώτα καί τά δάκρυα τῆς ἀγάπης τους γιά τόν Χριστό! Ὁ μάρτυρας, γιά τόν ὁποῖο θά σᾶς μιλήσω σήμερα μέ λίγα λόγια, λέγεται Παῦλος ὁ Πελοποννήσιος καί μαρτύρησε στά χρόνια τῆς Τουρκοκρατίας τό ἔτος 1818. Ἡ ἐποχή αὐτή, ἀδελφοί, παρά τό ὅτι σ᾽ αὐτήν εἴχαμε μαύρη σκλαβιά καί δουλεία, ὅμως ἔβγαλε ἁγίους καί μάρτυρες και ἐκράτησε καθαρή τήν ὀρθόδοξη παράδοσή μας. Ἐνῶ ἐμεῖς σήμερα, στην ἐλεύθερη πατρίδα, χαλάσαμε την ὀρθόδοξη ἀτμόσφαιρα καί οἱ χριστιανοί μας δέν ἔχουν πόθο μαρτυρίου. Πάθαμε ζημιά. Αὐτό ἔκανε τόν εὐλαβέστατο συλλειτουργό ἀδελφό καί δυνατό θεολόγο πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό νά πεῖ κάποτε σέ ἕνα δυνατό του κήρυγμα, μιλώντας γιά τούς Βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς: “Ἄν πρόκειται αὐτοί νά ἐλευθερωθοῦν καί νά πάθουν τήν ζημιά, τό νά χάσουν το γνήσιο ὀρθόδοξο φρόνημα πού ἔχουν, ζημιά πού πάθαμε ἐμεῖς σαν ἐλεύθερο κράτος, καλύτερα να μείνουν ἐκεῖ πού εἶναι”!

2. Ὁ ἅγιος Παῦλος ὁ Πελοποννήσιος καταγόταν ἀπό τό χωριό Σοπωτό τῶν Καλαβρύτων• γεννήθηκε σέ ἐνάρετη χριστιανική οἰκογένεια καί ἀνατράφηκε μέ εὐσέβεια. Ἀλλά ὅταν μεγάλωσε καί ἔμαθε τέχνη γιά νά ζεῖ, ὁ πονηρός τον περιέπλεξε σέ ἀντιδικία μέ τον ἰδιοκτήτη τοῦ ἐργαστηρίου του και αὐτό τόν ἔκανε νά ἀλλαξοπιστήσει. Ἡ ψυχή του ὅμως ἦταν ποτισμένη μέ τήν γνήσια εὐσέβεια τῆς οἰκογένειάς του καί γι᾽ αὐτό ἦταν ὅλο σέ πόνο καί σέ ταραχή γι᾽ αὐτό πού ἔκανε. Ἔτσι πῆγε σέ πνευματικό πατέρα καί ἐξομολογήθηκε τό μεγάλο του ἁμάρτημα τῆς ἀλλαξοπιστίας. Καί δέν ἀρκέστηκε μόνο σ᾽ αὐτό. Δέν τοῦ ἔφτανε ἡ ἁπλῆ ἐξομολόγηση, γιά νά σβήσει τήν ἁμαρτία του. Ἤθελε νά δηλώσει καθαρά στό τουρκικό δικαστήριο την μετάνοιά του γιά τήν ἀλλαξοπιστία του, ἤθελε νά ὑβρίσει τόν Μωάμεθ καί νά δηλώσει φανερά τήν πίστη του στόν Χριστό. Ἤθελε νά χύσει τό αἷμα του γιά τόν Χριστό, γιά να ξεπλύνειμέ αὐτό τήν ἁμαρτία τῆς προδοσίας του. Γι᾽ αὐτό κατέφυγε στό Ἅγιον Ὄρος καί βρῆκε ἐκεῖ ἔμπειρο πνευματικό πατέρα καί τοῦ ἐξομολογήθηκε τόν πόθο του. Ὁ πνευματικός ὅμως δέν τόν προέτρεψε ἀμέσως γιά τό μαρτύριο, γιατί ἤθελε νά τόν προετοιμάσει πρῶτα μέ κατάλληλη ἄσκηση, ὥστε νά ἀποκτήσει πλούσια τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ καί νά ἀντέξει τό μαρτύριο.

3. Τό νά ἀντέξει κανείς, ἀδελφοί χριστιανοί, στό μαρτύριο δέν εἶναι θέμα ἀνθρώπινης παλληκαριᾶς, ἀλλά εἶναι θέμα Χάριτος Θεοῦ, ἡ ὁποία ἱκανώνει αὐτόν πού τήν ἔχει νά κατανικᾶ τά φυσικά, γιατί ζεῖ την παρουσία τοῦ ὑπερφυσικοῦ. Ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ὅμως ἔρχεται σ᾽ αὐτόν πού ἔχει καθαρή τήν καρδιά. Γι᾽ αὐτό πάντοτε, ἀλλά ἰδιαίτερα τήν ἐποχή ἐκείνη τῆς Τουρκοκρατίας, ὑπῆρχαν στό Ἅγιον Ὄρος ἐπιστήμονες πνευματικοί, οἱ ὁποῖοι ἐγνώριζαν τήν τέχνη πῶς νά ἐκπαιδεύσουν τόν ὑποψήφιο μάρτυρα, γιά νά γίνει ἱκανός νά ἀντέξει το μαρτύριο. Καί ἡ τέχνη αὐτή ἦταν ἡ προσευχή καί ἡ ἄσκηση γιά τόν καθαρμό τῆς ψυχῆς καί γιά τόν ἐρχομό λοιπόν σ᾽ αὐτήν τῆς πλούσιας Χάρης τοῦ Θεοῦ. Αὐτό ἔγινε και στόν ἅγιό μας, τόν ὁσιομάρτυρα Παῦλο. Ὁ πνευματικός τοῦ εἶπε να προσεύχεται στήν Παναγία καί τοῦ ἔδωσε κανόνα ἀσκήσεως. Αὐτά τά δύο, πού μέ πιστότητα τά ἐφήρμοσε ὁ μοναχός Παῦλος, τόν ἔκαναν νά ποθήσει ἀκόμη περισσότερο το μαρτύριο, δεῖγμα αὐτό ὅτι ἐκαθάρθη ἡ ψυχή του καί τοῦ ἦλθε πλούσια ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ. Μάλιστα εἶδε τήν Κυρία Θεοτόκο σέ θεοπτία, ἀλλά καί ὁ ἴδιος πάλι σέ κάποιον ἀδελφό, ὁ ὁποῖος τόν ἐμπόδιζε να μαρτυρήσει, τοῦ ἐμφανίστηκε κρατώντας ἕνα ποτήρι αἷμα καί τοῦ εἶπε: “Ἀδελφέ, πιέ, εἶναι γλυκό, εἶναι πολύ γλυκό! Γιατί μέ ἐμποδίζεις νά μαρτυρήσω;”!

4. Εἶναι πολύ συγκινητικός και πολύ διδακτικός ὅλος ὁ βίος τοῦ ὁσιομάρτυρα Παύλου, πού ἑορτάζουμε σήμερα, ἀδελφοί χριστιανοί. Ἰδιαίτερα μᾶς κάνει ἐντύπωση ἡ μετάνοιά του γιά τήν ἀλλαξοπιστία του, ὁ πόθος του γιά τό μαρτύριο καί ἡ παρρησία του στόν Τοῦρκο δικαστή, ὑβρίζοντας τόν Μωάμεθ καί ἀποκαλώντας τον ψεύτη. Στον δέ Τοῦρκο δήμιο, γιά νά τόν προκαλέσει νά προχωρήσει γιά την σφαγή του, τοῦ εἶπε τολμηρά: “Τώρα θά δῶ ἄν εἶσαι γενναῖος, ὅπως τό καυχᾶσαι”! Ὁ ἅγιος ἀποκεφαλίστηκε καί οἱ ἀκάθαρτοι ὑπηρέτες τοῦ ἀντίχριστου Μωάμεθ πέταξαν τό λείψανό του σέ βρωμερό τόπο, ἀλλά δυό φίλοι τοῦ μάρτυρος το ἀπέσυραν ἀπό ᾽κεῖ καί τό ἐνταφίασαν μέ τιμή.

5. Θά ἤθελα, ἀδελφοί μου χριστιανοί, τώρα στό τέλος τοῦ κηρύγματός μου νά σᾶς πῶ λίγα λόγια, μέ ἀφορμή τόν νεομάρτυρα γιά τόν ὁποῖο μιλήσαμε, τόν ἅγιο Παῦλο τόν Πελοποννήσιο.

(α) Ὄχι μόνο τότε, ἀλλά καί σήμερα πολλά πράγματα μᾶς καλοῦν γιά διωγμό καί γιά μαρτύριο. Ἡ καθαρή ὀρθόδοξη ἀτμόσφαιρα, πού ὑπῆρχε ἄλλοτε στήν γλυκύτατη πατρίδα μας τήν Ἑλλάδα, ἔχει τώρα χαλάσει. Τό αἱρετικό παπικό πνεῦμα ἔχει εἰσχωρήσει στόν χῶρο μας καί ἔχει μάλιστα ἐπηρεάσει, φεῦ!..., καί ὀρθόδοξους κληρικούς, οἱ ὁποῖοι, αὐτοί κυρίως, πρέπει να εἶναι οἱ φρουροί τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἡ γνήσια πνευματικότητα, ὅπως τήν δίδαξαν οἱ ἅγιοι Πατέρες, ἔχει ἀλλοιωθεῖ σοβαρά στόν τόπο μας. Ἡ διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων παραθεωρεῖται καί ἀντ᾽ αὐτῆς ἔρχεται μία ἄλλη λογική θρησκευτική διδασκαλία, συμβιβαζομένη με τά μοντέρνα τῆς ἐποχῆς. Ἡ πνευματική ζωή τῆς προσευχῆς καί τῶν δακρύων σάν νά γίνεται σήμερα μιά πολιτιστική ζωή καί μία δράση γιά καλά κοινωνικά ἔργα. Μέ ὕπουλα πράγματα θέλουν νά μᾶς ἐγκλωβίσουν – νά μᾶς “φακελλώσουν” θέλω νά πῶ – καί νά μᾶς αἰχμαλωτίσουν σέ δικτατορικό καθεστώς. Καί περισσότερο ἀπ᾽ ὅλα αὐτά ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, πού, κατά τόν μακαριστό Γέροντα τῆς Φλώρινας π. Αὐγουστῖνο, εἶναι “ἕνα παπούτσι πού χωράει σ᾽ ὅλα τά πόδια”!

(β) Ὅποιος τώρα θίξει αὐτήν την κατάσταση, θά πρέπει πρῶτα νά πάρει τήν ἀπόφαση ὅτι θά γίνει μάρτυρας. Γιατί θά περιφρονηθεῖ ὡς καθυστερημένος, θά ὑβριστεῖ και θά διωχθεῖ. Ἀλλά γι᾽ αὐτό τό μαρτύριο τῆς περιφρονήσεως καί τῆς διώξεως πρέπει νά ἑτοιμαζόμαστε ὅλοι καί ἰδιαίτερα ἐμεῖς οἱ κληρικοί, ἄν φορᾶμε συνειδητά τό τίμιο μαῦρο ράσο καί ἄν θέλουμε να εἴμαστε γνήσια τέκνα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Πρέπει νά ἑτοιμαζόμαστε γιά μαρτύριο, πρέπει να βλέπουμε τούς ἑαυτούς μας ὡς “ὑποψήφιους μάρτυρες”, ἔλεγε πάλι ὁ ἀγωνιστής πατήρ Αὐγουστῖνος.

(γ) Ὅμως, ἀπό τόν βίο τοῦ σημερινοῦ ἁγίου, τοῦ ὁσιομάρτυρος Παύλου τοῦ Πελοποννησίου, μαθαίνουμε ὅτι ὁ πόθος μαρτυρίου καί ἡ ἀντοχή σ᾽ αὐτό δίνεται μέ την προσευχή στήν Παναγία καί μέ την ἀσκητική ζωή. Μ᾽ αὐτά τά δύο πρέπει νά ἑτοιμάζονται οἱ χριστιανοί γιά τό μαρτύριο. Ἀλλά τό κακό σήμερα εἶναι ὅτι τά πράγματα καλοῦν τόν λαό μας σέ μαρτύριο, χωρίς ὅμως ἐμεῖς οἱ κληρικοί νά τον ἔχουμε προετοιμάσει γι᾽ αὐτό. Ἀδελφοί χριστιανοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως! Νά τηρεῖτε τίς ἀσκητικές ἐντολές τῆς Ἐκκλησίας μας, την ἐγκράτεια καί τίς νηστεῖες, καί να προσεύχεσθε στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο λέγοντας σ᾽ Αὐτήν: “Παναγία μου, ἔχε με κάτω ἀπό τήν Σκέπη Σου καί μή ἀρνηθῶ ποτέ τήν πίστη μου καί τήν ἀγάπη μου στον Ἰησοῦ Χριστό
”.

Μέ πολλές εὐχές

†Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας»

Περισσότερα...