GreekRussian (CIS)
Επιστολές Πάυλου - Α' Προς Κορινθίους (Κεφαλαιον 13)

Τὸ μεγαλύτερο χάρισμα εἶναι ἡ ἀγάπη

1 Ἐὰν μιλῶ τὰς γλώσσας τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, ἔγινα χαλκὸς ποὺ δίνει ἤχους ἢ κύμβαλον ποὺ βγάζει κρότους.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω χάρισμα προφητείας καὶ γνωρίζω ὅλα τὰ μυστήρια καὶ ὅλην τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω ὅλην τὴν πίστιν, ὥστε νὰ μεταθέτω βουνά, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, δὲν εἶμαι τίποτε.

3 Καὶ ἐὰν μοιράσω σὲ ἐλεημοσύνες ὅλην μου τὴν περιουσίαν, καὶ ἐὰν παραδώσω τὸ σῶμά μου διὰ νὰ καῇ, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, καμμίαν ὠφέλειαν δὲν ἔχω.

4 Ἡ ἀγάπη εἶναι μακρόθυμη, εἶναι γεμάτη ἀπὸ εὐμένειαν, ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι ζηλότυπη, ἡ ἀγάπη δὲν καυχᾶται, δὲν εἶναι ὑπερήφανη,

5 δὲν κάνει ἀσχήμιες, δὲν ζητεῖ τὸ συμφέρον της, δὲν ἐρεθίζεται, δὲν λογαριάζει τὸ κακόν,

6 δὲν χαίρει διὰ τὸ κακόν, ἀλλὰ συγχαίρει εἰς τὴν ἀλήθειαν,

7 ὅλα τὰ ἀνέχεται, ὅλα τὰ πιστεύει, ἐλπίζει γιὰ τὸ κάθε τι, ὑπομένει τὸ κάθε τι.

8 Ἡ ἀγάπη ποτὲ δὲν θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ. Ἐὰν εἶναι προφητεῖαι, θὰ καταργηθοῦν· ἐὰν εἶναι γλῶσσαι, θὰ παύσουν· ἐὰν εἶναι γνῶσις, θὰ καταργηθῇ.

9 Διότι μερικὴν γνῶσιν ἔχομεν καὶ μερικὴν προφητείαν.

10 Ἀλλ’ ὅταν ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ μερικὸν θὰ καταργηθῇ.

11 Ὅταν ἤμουν νήπιον, ἐμιλοῦσα σὰν νήπιον, ἐσκεπτόμουν σὰν νήπιον, ἐσυλλογιζόμουν σὰν νήπιον. Ὅταν ἔγινα ἄνδρας, κατήργησα τοὺς νηπιακοὺς τρόπους.

12 Τώρα βλέπομεν σὰν σὲ καθρέφτη ἀμυδρῶς, τότε ὅμως θὰ βλέπωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Τώρα γνωρίζω μερικῶς, ἀλλὰ τότε θὰ ἔχω πλήρη γνῶσιν, ὅπως εἶναι καὶ ἡ γνῶσις τοῦ Θεοῦ δι’ ἐμέ.

13 Ὥστε αὐτὰ τὰ τρία μένουν: πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη· μεγαλύτερη ὅμως ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ ἀγάπη.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.

3 Καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.

4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,

5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,

6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·

7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

8 Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.

9 Ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν·

10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.

11 Ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.

12 Βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.

13 Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Τετάρτη
22
Δεκεμβρίου
Ανατ.: 07.50
Δύση: 17.01
Σελήνη
16 ημερών
Αναστασίας της φαρμακολυτρίας, Χρυσογόνου και Θεοδότης των μαρτ.
1867
Ο οπλαρχηγός Γογονής εξοντώνει την οπισθοφυλακή του Χουσεΐν Αβνή πασά, κοντά στον Φρε Χανίων.
1940
Ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται απελευθερωτής στη Χειμάρρα της Β. Ηπείρου.
Το υποβρύχιο "Παπανικολής" βυθίζει το ιταλικό πετρελαιοφόρο "Αντουανέτα", έξω από τον Αυλώνα.
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Στά βαθύτερα αίτια τής Οικονομικής κρίσης
Λόγοι

ΘΕΙΑ  ΔΙΚΗ - ΘΕΙΑ ΚΡΙΣΗ...

Απάντηση γιά τά βαθύτερα αίτια τής Οικονομικής κρίσης δίνει το παρακάτω, προφητικό για τούς καιρούς μας κείμενο, τού Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς.

"....ΜΕ ΡΩΤΑΣ, άνθρωπε τού Θεού, άπό που προέρχεται ή σημερινή κρίση, και τί σημαίνει αυτή. Ποιός είμαι έγώ γιά νά μέ ρωτάς για ένα τόσο μεγάλο μυστικό;

«Μίλα, όταν έχεις κάτι καλύτερο άπό τή σιωπή», λέει ό άγιος Γρηγόριος ό θεολόγος. Όμως παρόλο πού θεωρώ, ότι ή σιωπή είναι τώρα καλύτερη άπό κάθε ομιλία, και όμως λόγω αγάπης προς εσένα, θά σοΰ εκθέσω έκεϊνα πού σκέπτομαι, περί αύτοΰ πού ρώτησες...

Ή κρίση είναι Ελληνική λέξη, και σημαίνει δίκη.

Στην Αγία Γραφή αυτή ή λέξη χρησιμοποιείται πολλές φορές. Έτσι ό ψαλμωδός λέει: «διό τούτο ούκ αναστήσονται ασεβείς έν κρίσει» (Ψαλμ. 1, 5). Σέ άλλο μέρος πάλι λέει: "έλεος και κρίσιν άσομαι σοι, Κύριε» (Ψαλμ. 100, 1).Ό σοφός Σολομώντας γράφει, ότι «παρά δέ Κυρίου πάντα τά δίκαια» (Παρ. Σολ. 16, 33).

Ό Ίδιος ό Σωτήρας είπε, «άλλα τήν κρίσιν πάσαν δέδωκε τω υίώ» (Ίωάν. 5, 22), ένώ λίγο πιό κάτω λέγει πάλι «νΰν κρίσις εστί τοΰ κόσμου τούτου» (Ίωάν. 12, 31). Ό απόστολος Πέτρος γράφει «ότι ό καιρός τοΰ άρξασθαι τό κρϊμα άπό τοΰ οίκου τοΰ Θεοΰ» (Α' Πετρ.4,17).

Αντικατάστησε τή λέξη «κρίση» μέ τή λέξη «δίκη» και διάβασε:

«Διό τοΰτο ούκ αναστήσονται ασεβείς έν δίκη» ή «άλλα τήν δίκην πάσαν δέδωκε τω υίώ» ή «νΰν δίκη έστ'ι τοΰ κόσμου τούτου» ή ότι «άποδώσουσι λόγον τω έτοίμως έχοντι δικάσαι ζώντας κα'ι νεκρούς».

Έως τώρα οι Ευρωπαϊκοί λαοί χρησιμοποιούσαν τήν λέξη «δίκη», αντί γιά τήν λέξη «κρίση», όποτε και νά τους έβρισκε κάποια συμφορά. Τώρα ή καινούργια λέξη αντικατέστησε τήν παλιά, και τό κατανοητό έγινε ακατανόητο.

"Οταν γινόταν ξηρασία, πλημμύρα,πόλεμος ή έπεφτε επιδημία, όταν έρριχνε χαλάζι, γίνονταν σεισμοί, πνιγμοί και άλλες συμφορές, λέγανε: «θεία δίκη!»

Και αυτό σημαίνει: κρίση μέσα άπό ξηρασίες, κρίση μέσα άπό πλημμύρες, μέσα άπό πολέμους, μέσα άπό επιδημίες κ.λπ.

Και τή σημερινή χρηματοοικονομική δυσκολία ό λαός την θεωρεί ώς Θεία Δίκη, όμως δέν λέει "ή δίκη", άλλα "ή κρίση". Έτσι ώστε ή δυσκολία νά πολλαπλασιάζεται μέ τό νά γίνεται ακατανόητη! Εφόσον όσο ονομαζόταν μέ τήν κατανοητή λέξη «δίκη», ήταν γνωστή και ή αιτία, λόγω της όποιας ήρθε ή δυσκολία, ήταν γνωστός και ό Δικαστής, ό

Όποιος επέτρεψε τήν δυσκολία, ήταν γνωστός κα'ι ό σκοπός της έπιτρεπο μένης δυσκολίας. Μόλις όμως χρησιμοποιήθηκε ή λέξη «κρίση», λέξη ακαταλαβίστικη σέ όλους, κανείς δέν ξέρει πιά νά εξηγήσει ούτε γιά ποιο λόγο, ούτε άπό Ποιόν, ούτε ώς προς τι.

Μόνο σ' αυτό διαφέρει ή τωρινή κρίση άπό τίς κρίσεις πού προέρχονται άπό τήν ξηρασία ή τήν πλημμύρα ή τόν πόλεμο ή τήν επιδημία ή τους πνιγμούς ή κάποιους άλλους πειρασμούς...

Μέ ρωτάς γιά τήν αιτία της τωρινής κρίσης, ή της τωρινής θείας δίκης!

Ή αιτία είναι πάντα ή Ίδια. Ή αίτια γιά τις ξηρασίες, τίς πλημμύρες, τις επιδημίες και άλλα μαστιγώματα της γενιάς των ανθρώπων, είναι ή αίτια κα'ι γιά τήν τωρινή κρίση.

Ή αποστασία των ανθρώπων άπό τόν Θεό. Μέ τήν αμαρτία της θεοάποστασίας, οι άνθρωποι προκάλεσαν αυτή τήν κρίση, κα'ι ό Θεός τήν επέτρεψε, ώστε νά ξυπνήσει τους ανθρώπους, νά τους κάνει ενσυνείδητους, πνευματικούς και να τους γυρίσει προς Εκείνον.

Στις μοντέρνες άμαρτίες-μοντέρνα κα'ι ή κρίση.

Κα'ι όντως ό Θεός χρησιμοποίησε μοντέρνα μέσα ώστε νά τό συνειδητοποιήσουν οι μοντέρνοι άνθρωποι: χτύπησε τ'ις τράπεζες, τά χρηματιστήρια, τίς οικονομίες, τό συνάλλαγμα τών χρημάτων.

Ανακάτωσε τά τραπέζια στις συναλλαγές σ' όλο τόν κόσμο, όπως κάποτε στό ναό τών Ιεροσολύμων. Προξένησε πρωτόγνωρο πανικό μεταξύ έμπορων και αυτών πού ανταλλάσσουν τό χρήμα. Προκάλεσε σύγχυση και φόβο. Όλα αυτά τά έκανε γιά νά ξυπνήσουν τά υπερήφανα κεφαλάκια τών σοφών της Ευρώπης κα'ι της Αμερικής, γιά νά έλθουν εις εαυτούς κα'ι νά πνευματικοποιηθουν.

Κα'ι άπό τήν άνεση κα'ι τό άγκυροβόλημα στά λιμάνια τής υλικής σιγουριάς, νά θυμηθούμε τις ψυχές μας, νά αναγνωρίσουμε τίς ανομίες μας και νά προσκυνήσουμε τόν Ύψιστο Θεό, τόν ζωντανό Θεό.

Μέχρι πότε θά διαρκέσει ή κρίση;

Όσο τό πνεύμα τών ανθρώπων παραμείνει δίχως αλλαγή. Ώσπου οι υπερήφανοι υπαίτιοι αυτής τής κρίσης νά παραιτηθούν μπροστά στον Παντοδύναμο. Ώσπου οι άνθρωποι κα'ι οι λαοί νά θυμηθούν, τήν ακαταλαβίστικη λέξη «κρίση», νά τήν μεταφράσουν στή γλώσσα τους, ώστε μέ αναστεναγμό κα'ι μετάνοια νά φωνάξουν: «ή θεία δίκη»!

Πές κα'ι έσύ, τίμιε πατέρα, ή θεία δίκη, αντί ή κρίση, κα'ι όλα θά σοΰ γίνουν ξεκάθαρα. Χαιρετισμούς και ειρήνη! (Από πού προέρχεται ή σημερινή κρίση; - Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς -- 1956).

Τό κείμενο γράφθηκε πριν 80 σχεδόν χρόνια1. Τότε πού ή Αμερική και ό κόσμος όλος συγκλονιζόταν άπό τό οικονομικό κραχ του 1929.

Τό κείμενο του Σέρβου τότε Ίεράρχου, Μητροπολίτου Άχρίδος, του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, είναι σάν νά γράφηκε σήμερα.

(Τό κείμενο προέρχεται άπό τό βιβλίο του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Δρόμος δίχως Θεό δέν αντέχεται...», Ιεραποστολικές επιστολές Α ', έκδ. «Έν πλω», Αθήνα 2008, σσ. 33-36. Ό τίτλος του πρωτοτύπου είναι: «Στον παπα-Κάραν γιά τήν κρίση του κόσμου»)

( Πηγή: «ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ», τ. 62)