GreekRussian (CIS)
Προς Γαλάτας επιστολή 3 (Ἡ πίστις καὶ ὄχι ὁ νόμος εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεόν - Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου - Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πίστεως)

Ἡ πίστις καὶ ὄχι ὁ νόμος εἶναι ἡ βάσις τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν Θεόν

1 Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, ποιός σᾶς ἐβάσκανε, νὰ μὴ πείθεσθε εἰς τὴν ἀλήθειαν, σεῖς ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τῶν ὁποίων ἐζωγραφήθηκε ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς σταυρωμένος;

2 Τοῦτο μόνον θέλω νὰ μάθω ἀπὸ σᾶς: διὰ τῶν ἔργων τοῦ νόμου ἐλάβατε τὸ Πνεῦμα ἢ διὰ τῆς πίστεως εἰς ὅ,τι ἀκούσατε;

3 Τόσον ἀνόητοι εἶσθε; Ἀφοῦ ἀρχίσατε διὰ τοῦ Πνεύματος, θέλετε τώρα νὰ τελειώσετε μὲ τὴν σάρκα;

4 Τόσα ποὺ ἐδοκιμάσατε ἐκ πείρας, ἀπέβησαν μάταια; Ἐὰν μόνον μάταια!

5 Ἐκεῖνος λοιπόν, ὁ ὁποῖος σᾶς δίνει τὸ Πνεῦμα καὶ κάνει θαύματα μεταξύ σας, τὰ κάνει ἐπειδὴ τηρεῖτε τὸν νόμον ἢ ἐπειδὴ ἐπιστέψατε εἰς ὅ,τι ἀκούσατε;

6 Καθώς, Ὁ Ἀβραὰμ ἐπίστεψε εἰς τὸν Θεὸν καὶ αὐτὸ τοῦ λογαριάσθηκε πρὸς δικαίωσιν.

7 Βλέπετε λοιπόν, ὅτι ὅσοι εἶναι ἄνθρωποι πίστεως, αὐτοὶ εἶναι παιδιὰ τοῦ Ἀβραάμ.

8 Καὶ ἡ γραφή, ἐπειδὴ προεῖδε ὅτι ὁ Θεὸς ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πίστεως δικαιώνει τοὺς ἐθνικούς, προανήγγειλε εἰς τὸν Ἀβραὰμ τὸ χαρμόσυνον ἄγγελμα: Διὰ σοῦ θὰ εὐλογηθοῦν ὅλα τὰ ἔθνη.

9 Ὥστε, ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ἄνθρωποι πίστεως εὐλογοῦνται μαζὶ μὲ τὸν πιστὸν Ἀβραάμ.

10 Ὅσοι βασίζονται εἰς τὰ ἔργα τοῦ νόμου, αὐτοὶ εἶναι ὑπὸ κατάραν, διότι εἶναι γραμμένον, Καταραμένος εἶναι ὅποιος δὲν μένει σταθερῶς εἰς ὅλα τὰ γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τοῦ νόμου διὰ νὰ τὰ ἐκτελῇ.

11 Ὅτι δὲ διὰ τοῦ νόμου κανεὶς δὲν δικαιώνεται ἀπὸ τὸν Θεόν, εἶναι φανερόν, διότι, Ἐκεῖνος ποὺ δικαιώνεται διὰ τῆς πίστεως θὰ ζήσῃ.

12 Ὁ νόμος ὅμως δὲν στηρίζεται εἰς τὴν πίστιν, ἀλλὰ λέγει, Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θὰ ἐκτελέσῃ αὐτά, θὰ ζήσῃ διὰ τῆς ἐκτελέσεως αὐτῶν.

13 Ὁ Χριστὸς μᾶς ἐξηγόρασε ἀπὸ τὴν κατάραν τοῦ νόμου, μὲ τὸ νὰ γίνῃ ὁ ἴδιος πρὸς χάριν μας κατάρα, – διότι εἶναι γραμμένον, Καταραμένος εἶναι ὅποιος κρεμᾶται εἰς τὸ ξύλον,

14 – διὰ νὰ ἔλθῃ ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραὰμ εἰς τοὺς ἐθνικοὺς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ λάβωμεν τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Πνεύματος διὰ τῆς πίστεως.

15 Ἀδελφοί, θὰ σᾶς μιλήσω μὲ ἕνα ἀνθρώπινον παράδειγμα. Μίαν ἐπικυρωμένην διαθήκην ἑνὸς ἀνθρώπου κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ ἀκυρώσῃ ἢ νὰ προσθέσῃ κάτι.

16 Εἰς τὴν περίπτωσιν τοῦ Ἀβραάμ, αἱ ὑποσχέσεις ἐγένοντο εἰς αὐτὸν καὶ εἰς τὸν ἀπόγονόν του. Δὲν λέγει, «καὶ εἰς τοὺς ἀπογόνους» σὰν νὰ ἐπρόκειτο περὶ πολλῶς ἀλλὰ περὶ ἑνός· «Καὶ εἰς τὸν ἀπόγονόν σου», ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Χριστός.

17 Ἐννοῶ δὲ τὸ ἑξῆς: Ὁ νόμος ὁ ὁποῖος ἦλθε μετὰ τετρακόσια τριάντα ἔτη δὲν μπορεῖ νὰ ἀκυρώσῃ μία διαθήκην, ἡ ὁποῖα εἶχε ἐπικυρωθῆ προηγουμένως ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἀναφέρεται εἰς τὸν Χριστόν, ὥστε νὰ καταργήσῃ τὴν ὑπόσχεσιν.

18 Διότι ἐὰν ἡ κληρονομία βασίζεται εἰς τὴν τήρησιν τοῦ νόμου, τότε δὲν δίδεται βάσει ὑποσχέσεως. Εἰς τὸν Ἀβραὰμ ὅμως ὁ Θεὸς τὴν ἐχάρισε δι’ ὑποσχέσεως.

Ὁ σκοπὸς τοῦ νόμου

19 Ποιόν σκοπὸν λοιπὸν ἔχει ὁ νόμος; Προσετέθη ἕνεκα τῶν παραβάσεων, ἕως ὅτου ἔλθῃ ὁ ἀπόγονος εἰς τὸν ὁποῖον ἔγινε ἡ ὑπόσχεσις· διετάχθη δὲ ὁ νόμος δι’ ἀγγέλων καὶ μὲ τὴν μεσολάβησιν μεσίτου.

20 Ἀλλ’ ὁ μεσίτης δὲν εἶναι ἑνὸς, ὁ Θεὸς ὅμως εἶναι ἕνας.

21 Ὁ νόμος λοιπὸν εἶναι ἐναντίον τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θεοῦ; Μὴ γένοιτο! Διότι ἐὰν ἐδίδετο νόμος, ὁ ὁποῖος νὰ μποροῦσε νὰ ζωοποιήσῃ, τότε πραγματικὰ θὰ προήρχετο ἐκ τοῦ νόμου ἡ δικαίωσις.

22 Ἡ γραφὴ ὅμως περιέκλεισε τὰ πάντα κάτω ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν, διὰ νὰ δοθῇ εἰς τοὺς πιστεύοντας ἡ ὑπόσχεσις βάσει τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

23 Προτοῦ ἔλθῃ ἡ πίστις, ἐφρουρούμεθα κλεισμένοι κάτω ἀπὸ τὸν νόμον, μέχρις ὅτου ἀποκαλυφθῇ ἡ πίστις.

24 Ὥστε ὁ νόμος ἦτο παιδαγωγός μας ἕως ὅτου ἔλθη ὁ Χριστός, διὰ νὰ δικαιωθοῦμε διὰ τῆς πίστεως.

Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πίστεως

25 Τώρα δέ, ποὺ ἦλθεν ἡ πίστις, δὲν εἴμεθα πλέον ὑπὂ παιδαγωγόν,

26 διότι διὰ τῆς πίστεως εἶσθε ὅλοι υἱοὶ Θεοῦ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,

27 διότι ὅσοι ἐβαπτισθήκατε εἰς τὸν Χριστόν, ἔχετε ἐνδυθῆ τὸν Χριστόν.

28 Δὲν ὑπάρχει Ἰουδαῖος οὔτε Ἕλλην, δὲν ὑπάρχει δοῦλος οὔτε ἐλεύθερος, δὲν ὑπάρχει ἄρρεν καὶ θῆλυ, διότι ὅλοι σεῖς εἶσθε ἕνας ἄνθρωπος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

29 Ἐὰν δὲ, εἶσθε τοῦ Χριστοῦ, ἄρα εἶσθε ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ, καὶ κληρονόμοι βάσει ὑποσχέσεως.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, τίς ὑμᾶς ἐβάσκανε τῇ ἀληθείᾳ μὴ πείθεσθαι, οἷς κατ' ὀφθαλμοὺς Ἰησοῦς Χριστὸς προεγράφη ἐν ὑμῖν ἐσταυρωμένος;

2 τοῦτο μόνον θέλω μαθεῖν ἀφ ὑμῶν· ἐξ ἔργων νόμου τὸ Πνεῦμα ἐλάβετε ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως;

3 οὕτως ἀνόητοί ἐστε; ἐναρξάμενοι Πνεύματι νῦν σαρκὶ ἐπιτελεῖσθε;

4 τοσαῦτα ἐπάθετε εἰκῆ; εἴ γε καὶ εἰκῆ.

5 ὁ οὖν ἐπιχορηγῶν ὑμῖν τὸ Πνεῦμα καὶ ἐνεργῶν δυνάμεις ἐν ὑμῖν, ἐξ ἔργων νόμου ἢ ἐξ ἀκοῆς πίστεως;

6 καθὼς Ἀβραὰμ ἐπίστευσε τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.

7 Γινώσκετε ἄρα ὅτι οἱ ἐκ πίστεως, οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Ἀβραάμ.

8 προϊδοῦσα δὲ ἡ γραφὴ ὅτι ἐκ πίστεως δικαιοῖ τὰ ἔθνη ὁ Θεὸς, προευηγγελίσατο τῷ Ἀβραὰμ ὅτι ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πάντα τὰ ἔθνη.

9 ὥστε οἱ ἐκ πίστεως εὐλογοῦνται σὺν τῷ πιστῷ Ἀβραάμ.

10 Ὅσοι γὰρ ἐξ ἔργων νόμου εἰσὶν, ὑπὸ κατάραν εἰσί· γέγραπται γάρ· ἐπικατάρατος πᾶς ὃς οὐκ ἐμμένει ἐν πᾶσι τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου τοῦ ποιῆσαι αὐτά.

11 ὅτι δὲ ἐν νόμῳ οὐδεὶς δικαιοῦται παρὰ τῷ Θεῷ δῆλον· ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται.

12 ὁ δὲ νόμος οὐκ ἔστιν ἐκ πίστεως, ἀλλ' ὁ ποιήσας αὐτὰ ἄνθρωπος ζήσεται ἐν αὐτοῖς.

13 Χριστὸς ἡμᾶς ἐξηγόρασεν ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα· γέγραπται γάρ· ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου·

14 ἵνα εἰς τὰ ἔθνη ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραὰμ γένηται ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πνεύματος λάβωμεν διὰ τῆς πίστεως.

15 Ἀδελφοί, κατὰ ἄνθρωπον λέγω· ὅμως ἀνθρώπου κεκυρωμένην διαθήκην οὐδεὶς ἀθετεῖ ἢ ἐπιδιατάσσεται.

16 τῷ δὲ Ἀβραὰμ ἐρρέθησαν αἱ ἐπαγγελίαι καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ· οὐ λέγει, καὶ τοῖς σπέρμασιν, ὡς ἐπὶ πολλῶν, ἀλλ' ὡς ἐφ' ἑνός, καὶ τῷ σπέρματί σου, ὅς ἐστι Χριστός.

17 τοῦτο δὲ λέγω· διαθήκην προκεκυρωμένην ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς Χριστὸν ὁ μετὰ ἔτη τετρακόσια καὶ τριάκοντα γεγονὼς νόμος οὐκ ἀκυροῖ, εἰς τὸ καταργῆσαι τὴν ἐπαγγελίαν.

18 εἰ γὰρ ἐκ νόμου ἡ κληρονομία, οὐκέτι ἐξ ἐπαγγελίας· τῷ δὲ Ἀβραὰμ δι' ἐπαγγελίας κεχάρισται ὁ Θεός.

19 Τί οὖν ὁ νόμος; τῶν παραβάσεων χάριν προσετέθη, ἄχρις οὗ ἔλθῃ τὸ σπέρμα ᾧ ἐπήγγελται, διαταγεὶς δι' ἀγγέλων ἐν χειρὶ μεσίτου.

20 ὁ δὲ μεσίτης ἑνὸς οὐκ ἔστιν, ὁ δὲ Θεὸς εἷς ἐστιν.

21 ὁ οὖν νόμος κατὰ τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ; μὴ γένοιτο· εἰ γὰρ ἐδόθη νόμος ὁ δυνάμενος ζῳοποιῆσαι, ὄντως ἂν ἐκ νόμου ἦν ἡ δικαιοσύνη·

22 ἀλλὰ συνέκλεισεν ἡ γραφὴ τὰ πάντα ὑπὸ ἁμαρτίαν, ἵνα ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ δοθῇ τοῖς πιστεύουσι.

23 Πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκλεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι.

24 ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν·

25 ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν.

26 πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·

27 ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε.

28 οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

29 εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ' ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.

Προς Γαλάτας επιστολή 4 (Θεία υἱοθεσία διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστόν - Ὁ Παῦλος προτρέπει τοὺς πιστοὺς νὰ μὴ ἐπιστρέφουν πρὸς τὰ ὀπίσω - Παράδειγμα ἀπὸ τὴν Παλαιὰν Διαθήκην)

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος, Όταν ο ευγενής αποκαλύπτεται ως αγενής και άσχετος με τη Γραφή
Θρησκευτικά
ΟΤΑΝ Ο ΕΥΓΕΝΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΩΣ ΑΓΕΝΗΣ ΚΑΙ ΑΣΧΕΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΓΡΑΦΗ
Εδώ Κόνιτσα.
Και πάλι μαζί φίλοι μας, για να δούμε αυτή τη φορά τα παθήματα των «Πεντηκοστιανών», οι οποίοι προφανώς δεν είχαν μάθει για το ρεζίλεμα που υπέστησαν οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά», και έτσι δοκίμασαν και οι ίδιοι μέσα στο κατακαλόκαιρο την ζωντανή παρουσία της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας στην περιοχή.
Αλλ’ ας ξεκινήσουμε από την αρχή.
Σάββατο μεσημέρι 18 Ιουνίου.
Ένα αυτοκίνητο σταματά στην κεντρική πλατεία Κονίτσης και αποβιβάζονται τρεις κύριοι και δύο κυρίες. Μέχρις εδώ, όλα απολύτως φυσιολογικά και ουδέν σχόλιον...

Άλλωστε τόσος κόσμος είχε έρθει στην μικρή μας πολιτεία την ημέρα αυτή και για τον λόγο ότι στην αίθουσα του δημαρχιακού μεγάρου επραγματοποιείτο η σύναξη των μελών, απ’ όλη την Ελλάδα, του Συλλόγου «Ενωμένη Ρωμιοσύνη» (ΕΡΩ).

(Μέρα που βρήκαν να έρθουν και οι «αφιλότιμοι»... Άρα βάσει της θεωρίας των πιθανοτήτων, πόσες πιθανότητες είχαν να έρθουν στην Κόνιτσα για «κήρυγμα», και να πέσουν επάνω α) στη σύναξη του ΕΡΩ και β) στην προετοιμασία της Ιεράς Μητροπόλεως για το συλλαλητήριο περί της «Κάρτας του Πολίτη» που πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία την άλλη μέρα; Θα χρειαστεί προφανώς μεγάλο κομπιούτερ για να βρούμε άκρη στον μαθηματικό προβληματισμό. Και όμως, οι ταλαίπωροι έπεσαν ακριβώς επάνω στην περίσταση. Όλη η Κόνιτσα επί ποδός πολέμου και οι «πράοι» Πεντηκοστιανοί, ως «μαϊντανός», για να αγρεύσουν θύματα! Εδώ ισχύει ο λόγος: «Πού πας ρε φίλε, πού πας; Καλά δεν ήξερες, δεν ρώταγες, όμως, για να μάθεις πριν ξεκινήσεις;».

Η πενταμελής λοιπόν αυτή ομάδα, έβγαλε από το πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου τις εφημερίδες, χωρίστηκε σε δύο ομάδες και ξεκίνησε για το έργο του «ευαγγελισμού».

Ξεκίνησαν να κηρύξουν, όπως έλεγαν, τον Χριστό στην Κόνιτσα. (Βλέπετε στην Κόνιτσα υπάρχει η κελτική λατρεία και οι πιστοί λατρεύουν το δωδεκάθεο, και είχαν ανάγκη να γνωρίσουν ότι υπάρχει και η Χριστιανική Πίστη).

Το τι έγινε;

Α) Άναψαν τα τηλέφωνα, ειδοποιώντας οι πιστοί τους υπευθύνους κληρικούς, με το ειδικό σύνθημα γι’ αυτές τις περιπτώσεις «λύκοι στα πρόβατα».

Β) Οι περισσότεροι πιστοί όταν έρχονται πρόσωπο προς πρόσωπο με τους αυτόκλητους «ιεραποστόλους», τους έλεγαν και με μια δόση αστειότητας ότι χάνουν τον χρόνο τους, τα καύσιμα και τα χρήματά τους, και ότι δεν είναι τώρα καιροί για σπατάλες... Σοβαρά όμως τους παρακαλούσαν να φύγουν από την πλάνη και να επιστρέψουν και να γνωρίσουν καλά την Ορθοδοξία από την οποία κι έφυγαν.

Γ) Δεν έλειψαν βέβαια και αρκετοί που κράτησαν την εφημερίδα που τους πρόσφεραν τα ταλαίπωρα θύματα και ό,τι σχετικό έντυπο. Θα ρωτήσετε τώρα, και με το δίκιο σας, για ποιο λόγο δέχτηκαν να τα κρατήσουν;

Θα εκπλαγείτε όταν ακούσετε την απάντηση, όπως εξεπλάγημεν κι εμείς.

Προ καιρού έχει ξεκινήσει και στην Κόνιτσα ειδική εκστρατεία για την ανακύκλωση του χαρτιού.

Επειδή όμως οι κάτοικοι δέχτηκαν παρατηρήσεις από τους υπευθύνους για την σχετική αδιαφορία τους επί του θέματος, τώρα βρήκαν και αυτοί την ευκαιρία να δείξουν ότι έγιναν καλοί μαθητές και ότι απέκτησαν «οικολογική συνείδηση». Έτσι λοιπόν, όλες οι εφημερίδες και ό,τι σχετικό, έλαβαν την «άγουσαν» για το ροκάνισμα της ανακυκλώσεως. (Μεταξύ μας, οι κάτοικοι φάνηκαν καλοί μαθητές διότι είναι καλοκαίρι. Αν αυτό συνέβαινε τον χειμώνα, τα έντυπα θα ήταν ό,τι έπρεπε για προσανάμματα. Όπως ακριβώς είχε συμβεί με τα έντυπα «Σκοπιά» και «Ξύπνα» των «Μ.τ.Ι». Τι να κάνουμε φίλοι μου, κάποιες φορές οι περιστάσεις μας αναδεικνύουν και οικολόγους... Όχι παίζουμε).
Μια άλλη φαιδρή σκηνή που σημειώθηκε είναι η εξής: Σε κάποιο εστιατόριο της γραφικής μας πόλεως, κάποιοι σύνεδροι του ΕΡΩ, γευμάτιζαν. (Ήταν νομικοί, ιατροί, καθηγητές κ.λπ.). Ε λοιπόν, θεώρησαν οι «απόστολοι της πεντηκοστής» να πάνε σ’ αυτούς για να τους κάνουν «κατήχηση». Φυσικά οι άνθρωποι δεν ήθελαν να χαλάσουν την όμορφη ατμόσφαιρα της παρέας τους και δεν έδιναν σημασία. Οι κύριοι της «πεντηκοστής» επέμεναν. Έως ότου ένας από την παρέα τους λέει: «Ρε παιδιά, πρώτη φορά ήρθα για ν’ απολαύσω την Κόνιτσα, και θα μου το βγάλετε ξινό; Δεν μας ενδιαφέρει. Ή μάλλον, ελάτε σε λίγο στο συνέδριο κι εκεί να τα πούμε ξεκάθαρα»... Για το πότε εξαφανίστηκαν, ούτε και οι ίδιοι κατάλαβαν.

Εν τω μεταξύ κατέφτασαν και οι υπεύθυνοι κληρικοί επί των αιρέσεων. Το τι έγινε; Για να μη σας κουράζουμε, σας παραπέμπουμε να διαβάσετε το τι συνέβη με την επίσκεψη των «Μ.τ.Ι». Περίπου στο ίδιο μοτίβο βρίσκονται οι διάλογοι και οι σπαρταριστές απαντήσεις των θυμάτων.

Τα δε θεμελιώδη ερωτήματα που έθεταν οι Ορθόδοξοι, έμεναν αναπάντητα.

Οι ταλαίπωροι προσπαθούσαν να αλλάζουν θέματα, αλλά το μόνο που κατόρθωναν ήταν να γίνονται καταγέλαστοι...

Εκεί δε που «έπεφτε τό γέλιο», είναι το εξής: Στην αρχή, οι Πεντηκοστιανοί φαίνονταν ευγενέστατοι και μελιστάλακτοι και την κάθε φράση τους την έκλειναν, κατά την συνήθειά τους, με το «αμήν» και το «αλληλούια». Όταν όμως άρχισαν να πέφτουν βροχή τα ερωτήματα από τους Ορθοδόξους και τα θύματα κατάπιναν τη γλώσσα τους, τότε ως δικός τους αντίλαλος ακουγόταν τώρα από την πλευρά των Κονιτσιωτών που είχαν συγκεντρωθεί. «Αμήν και αλληλούια».

Φυσικά δεν άντεξαν οι καημένοι οι άνθρωποι. Και ξαφνικά έγιναν τα φοβερά αποκαλυπτήρια! Οι μέχρι τη στιγμή εκείνη, ευγενείς και πράοι και ησύχιοι, άρχισαν να ωρίονται, να τα χάνουν, να μη μπορούν να συγκρατήσουν τη γλώσσα τους (κυρίως ο υπεύθυνος), σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που ένας εξ αυτών πραγματικά αιφνιδιάστηκε με το κατάντημα του αδελφού του, που όπως ισχυριζόταν πριν έρθει στην Κόνιτσα, είχε λάβει το «βάπτισμα του πνεύματος» και μάλιστα το χάρισμα της «προφητείας» και ιδίως της «πραότητας».

Έφτασε μάλιστα στο σημείο (ο πράος) να κάνει δήθεν με το κινητό ότι καλεί την αστυνομία για παρεμπόδιση «κηρύγματος» (όντως ο τύπος αυτός έβγαζε πολύ γέλιο).

Όταν όμως οι κληρικοί του είπαν ότι θέλουν να έρθει όχι μόνο η αστυνομία, αλλά θα κληθούν και οι δημοσιογράφοι με τις κάμερες που παρεβρίσκονταν για την κάλυψη των εκδηλώσεων, ότι θα έρθουν και νομικοί και ότι θα ανέβουν όλες οι σκηνές στο You Tube, τότε πραγματικά υπέστησαν πανωλεθρία. Κόντεψαν να μαλώσουν μεταξύ τους και μέσα στη σύγχυση και τον πανικό έψαχναν να βρουν το αυτοκίνητο για «άτακτη φυγή», πράγμα φυσικά που έγινε.

Στην ερώτηση των πιστών, μα που πάτε; Εσείς οι ίδιοι δεν καλέσατε την αστυνομία; Οι απαντήσεις θύμιζαν ανθρώπους, έχοντες προσφέρει «σπονδή στον Βάκχο». (Δηλαδή άνθρωποι όχι του Πνεύματος, αλλά του οινοπνεύματος).

Το δε χειρότερο για την ομάδα ήταν το ότι καθώς έφευγαν, ο αρχηγός τους, ο μέχρι πριν λίγη ώρα «αμήν και αλληλούια», με κατασκότεινο πρόσωπο, από την οργή λόγω του ρεζιλέματος, άφησε την αχαλίνωτη γλώσσα του να υβρίζει. Να υβρίζει χυδαία, βγάζοντας όντως μέσα από την καρδιά του το «πνεύμα του Πείθωνος» που τον είχε κυριεύσει...

Αυτά φίλοι μου, συνοπτικώ τω τρόπω για τους Πεντηκοστιανούς που έκαναν και αυτοί το λάθος να έρθουν στην Κόνιτσα. Και οπωσδήποτε θα το θυμούνται καλά το ωραίο μάθημα που πήραν.
Υ.Γ.: Μετά το πέρας του επεισοδίου, οι κληρικοί προέτρεψαν τους πιστούς να γίνει θερμή προσευχή για τα θύματα και αυτής της αιρέσεως, και ταυτοχρόνως επεσήμαναν το τι θα πει στην πράξη να φύγει κανείς από την μοναδική κιβωτό της σωτηρίας που είναι η Εκκλησία μας. Επίσης, κλήρος και λαός, για μια ακόμη φορά θαύμασαν την αξία της Ορθοδόξου Πίστεώς μας αλλά και την ποιμαντική μέριμνα της Εκκλησίας μας.

Περισσότερα...