GreekRussian (CIS)
Επιστολές Πάυλου - Α' Προς Κορινθίους (Κεφαλαιον 13)

Τὸ μεγαλύτερο χάρισμα εἶναι ἡ ἀγάπη

1 Ἐὰν μιλῶ τὰς γλώσσας τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, ἔγινα χαλκὸς ποὺ δίνει ἤχους ἢ κύμβαλον ποὺ βγάζει κρότους.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω χάρισμα προφητείας καὶ γνωρίζω ὅλα τὰ μυστήρια καὶ ὅλην τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω ὅλην τὴν πίστιν, ὥστε νὰ μεταθέτω βουνά, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, δὲν εἶμαι τίποτε.

3 Καὶ ἐὰν μοιράσω σὲ ἐλεημοσύνες ὅλην μου τὴν περιουσίαν, καὶ ἐὰν παραδώσω τὸ σῶμά μου διὰ νὰ καῇ, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, καμμίαν ὠφέλειαν δὲν ἔχω.

4 Ἡ ἀγάπη εἶναι μακρόθυμη, εἶναι γεμάτη ἀπὸ εὐμένειαν, ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι ζηλότυπη, ἡ ἀγάπη δὲν καυχᾶται, δὲν εἶναι ὑπερήφανη,

5 δὲν κάνει ἀσχήμιες, δὲν ζητεῖ τὸ συμφέρον της, δὲν ἐρεθίζεται, δὲν λογαριάζει τὸ κακόν,

6 δὲν χαίρει διὰ τὸ κακόν, ἀλλὰ συγχαίρει εἰς τὴν ἀλήθειαν,

7 ὅλα τὰ ἀνέχεται, ὅλα τὰ πιστεύει, ἐλπίζει γιὰ τὸ κάθε τι, ὑπομένει τὸ κάθε τι.

8 Ἡ ἀγάπη ποτὲ δὲν θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ. Ἐὰν εἶναι προφητεῖαι, θὰ καταργηθοῦν· ἐὰν εἶναι γλῶσσαι, θὰ παύσουν· ἐὰν εἶναι γνῶσις, θὰ καταργηθῇ.

9 Διότι μερικὴν γνῶσιν ἔχομεν καὶ μερικὴν προφητείαν.

10 Ἀλλ’ ὅταν ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ μερικὸν θὰ καταργηθῇ.

11 Ὅταν ἤμουν νήπιον, ἐμιλοῦσα σὰν νήπιον, ἐσκεπτόμουν σὰν νήπιον, ἐσυλλογιζόμουν σὰν νήπιον. Ὅταν ἔγινα ἄνδρας, κατήργησα τοὺς νηπιακοὺς τρόπους.

12 Τώρα βλέπομεν σὰν σὲ καθρέφτη ἀμυδρῶς, τότε ὅμως θὰ βλέπωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Τώρα γνωρίζω μερικῶς, ἀλλὰ τότε θὰ ἔχω πλήρη γνῶσιν, ὅπως εἶναι καὶ ἡ γνῶσις τοῦ Θεοῦ δι’ ἐμέ.

13 Ὥστε αὐτὰ τὰ τρία μένουν: πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη· μεγαλύτερη ὅμως ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ ἀγάπη.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.

3 Καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.

4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,

5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,

6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·

7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

8 Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.

9 Ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν·

10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.

11 Ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.

12 Βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.

13 Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Τετάρτη
22
Δεκεμβρίου
Ανατ.: 07.50
Δύση: 17.01
Σελήνη
16 ημερών
Αναστασίας της φαρμακολυτρίας, Χρυσογόνου και Θεοδότης των μαρτ.
1867
Ο οπλαρχηγός Γογονής εξοντώνει την οπισθοφυλακή του Χουσεΐν Αβνή πασά, κοντά στον Φρε Χανίων.
1940
Ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται απελευθερωτής στη Χειμάρρα της Β. Ηπείρου.
Το υποβρύχιο "Παπανικολής" βυθίζει το ιταλικό πετρελαιοφόρο "Αντουανέτα", έξω από τον Αυλώνα.
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Περί Αμαρτίας
Λόγοι

Τι είναι αμαρτία;      
Η λέξη αμαρτία σημαίνει αστοχία. Επομένως αμαρτία με την πνευματική έννοια είναι κάθε τι που απομακρύνει τον άνθρωπο από το βασικό του στόχο, που είναι η ένωσή του με το Θεό, άρα ότι μας απομακρύνει από την πορεία μας προς το Θεό, είναι αμαρτία.

Ποιες είναι οι συνέπειες τις αμαρτίας;

Ο Θεός είναι η Ζωή κι ότι μας απομακρύνει απ’ Αυτόν μας στερεί τη Ζωή, επομένως η αμαρτία οδηγεί στο θάνατο. Η αμαρτία δεν είναι φυσική κατάσταση για τον άνθρωπο, επειδή ο άνθρωπος πλάστηκε τέλειος χωρίς αμαρτία. Επομένως η αμαρτία είναι πνευματική ασθένεια και χρειάζεται θεραπεία.

Επειδή η αμαρτία δεν είναι φυσική κατάσταση για τον άνθρωπο, δημιουργεί εσωτερική αντίδραση, όπως λέμε, έρχεται σε σύγκρουση με τη συνείδησή μας.

Παρ’ όλα αυτά η παραμονή στην αμαρτία για μεγάλο χρονικό διάστημα, αμβλύνει τις αντιδράσεις της συνείδησης, γι αυτό ο Θεός για να βοηθήσει τους ανθρώπους, να προσδιορίζουν τι είναι αμαρτία και τι όχι, έδωσε τις εντολές, τόσο μέσω του Μωσαϊκού Νόμου, όσο και μέσω της διδασκαλίας του ίδιου του Χριστού.

Όμως οι εντολές μπορεί να προσδιορίζουν την αμαρτία, δεν δίνουν όμως τον τρόπο αντιμετώπισης των συνεπειών της. Γι αυτό ο Υιός και Λόγος του Θεού ήρθε στον κόσμο, προσέλαβε την ανθρώπινη φύση χωρίς αμαρτία κι έχυσε το Αίμα Του πάνω στο Σταυρό, ώστε, όποιος πιστεύει σ’ Αυτόν, να μπορεί δια της μετανοίας να απαλλαγεί από την αμαρτία, και με την Ανάσταση Του ανύψωσε την ανθρώπινη φύση στη Βασιλεία των Ουρανών ανοίγοντας έτσι το δρόμο σ’ όλους του ανθρώπους προς τη θέωση. Επίσης ο Χριστός συνέστησε την Εκκλησία, ώστε μέσα από τα Μυστήριά της ν’ απαλλάσσονται οι πιστοί από το βάρος της αμαρτίας και να ενισχύονται από τη Θεία Χάρη στον καθημερινό τους πνευματικό αγώνα.

Κάθε αμαρτία, που δεν αντιμετωπίζεται, οδηγεί στο θάνατο, μικρή ή μεγάλη. Υπήρξαν προσπάθειες ταξινόμησης των αμαρτιών σε βαριές ή ελαφριές, θανάσιμες ή λιγότερο θανάσιμες. Οι ταξινομήσεις αυτές λαμβάνουν υπόψη τους τις επιπτώσεις κάθε αμαρτίας στην πνευματική κατάσταση του ανθρώπου και τη δυσκολία διόρθωσης της ζημιάς που προκαλεί. Όμως οι ταξινομήσεις αυτές είναι γενικές και δεν εφαρμόζονται πάντοτε και σε κάθε άνθρωπο. Αυτό συμβαίνει, επειδή κάθε άνθρωπος έχει μια μοναδική προσωπικότητα και μπορεί ν’ αντιμετωπίζει με διαφορετική ευκολία ή δυσκολία κάθε κατηγορία πειρασμών. Για παράδειγμα οι περισσότεροι άνθρωποι δυσκολεύονται περισσότερο ν’ αντιμετωπίσουν τους σαρκικούς πειρασμούς, υπάρχουν όμως κάποιοι, που αντιμετωπίζουν μ’ ευκολία τους σαρκικούς πειρασμούς, είναι όμως πιο επιρρεπείς στην υπερηφάνεια ή στην κατάκριση.
 

Το φάρμακο κατά τις αμαρτίας είναι η μετάνοια.

Μετάνοια δε σημαίνει απλά συνειδητοποίηση της αμαρτωλότητας, αλλά αλλαγή πορείας ή επιστροφή στη σωστή πορεία. Ο μετανοών άνθρωπος φροντίζει συνεχώς να επιβεβαιώνει, ποιος είναι ο στόχος του και να συγκρίνει κάθε ενέργειά του με αυτόν. Στην προσπάθειά του αυτή έχει τη βοήθεια του Πνευματικού του, που τον βοηθά, πιο αντικειμενικά και με τη βοήθεια της Θείας Χάριτος της Ιεροσύνης του, να προσδιορίσει, που αποκλίνει από το στόχο και με ποιο τρόπο μπορεί να το διορθώσει.

Στη μάχη κατά της αμαρτίας βοηθούν η συμμετοχή στα Μυστήρια της Εκκλησίας, η προσευχή, η πνευματική μελέτη και η νηστεία (και γενικότερα η άσκηση). Μ’ όλα αυτά μπορεί να μην καταφέρουμε ν’ απαλλαγούμε από την αμαρτία, αφού αυτό δεν είναι ανθρωπίνως δυνατό, μπορούμε όμως να τελειώσουμε την παρούσα ζωή εν μετανοία, ώστε να έχουμε βέβαιη ελπίδα στο Μέγα Έλεος του Θεού.