GreekRussian (CIS)
Επιστολές Πάυλου - Α' Προς Κορινθίους (Κεφαλαιον 13)
There are no translations available.

Τὸ μεγαλύτερο χάρισμα εἶναι ἡ ἀγάπη

1 Ἐὰν μιλῶ τὰς γλώσσας τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, ἔγινα χαλκὸς ποὺ δίνει ἤχους ἢ κύμβαλον ποὺ βγάζει κρότους.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω χάρισμα προφητείας καὶ γνωρίζω ὅλα τὰ μυστήρια καὶ ὅλην τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω ὅλην τὴν πίστιν, ὥστε νὰ μεταθέτω βουνά, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, δὲν εἶμαι τίποτε.

3 Καὶ ἐὰν μοιράσω σὲ ἐλεημοσύνες ὅλην μου τὴν περιουσίαν, καὶ ἐὰν παραδώσω τὸ σῶμά μου διὰ νὰ καῇ, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, καμμίαν ὠφέλειαν δὲν ἔχω.

4 Ἡ ἀγάπη εἶναι μακρόθυμη, εἶναι γεμάτη ἀπὸ εὐμένειαν, ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι ζηλότυπη, ἡ ἀγάπη δὲν καυχᾶται, δὲν εἶναι ὑπερήφανη,

5 δὲν κάνει ἀσχήμιες, δὲν ζητεῖ τὸ συμφέρον της, δὲν ἐρεθίζεται, δὲν λογαριάζει τὸ κακόν,

6 δὲν χαίρει διὰ τὸ κακόν, ἀλλὰ συγχαίρει εἰς τὴν ἀλήθειαν,

7 ὅλα τὰ ἀνέχεται, ὅλα τὰ πιστεύει, ἐλπίζει γιὰ τὸ κάθε τι, ὑπομένει τὸ κάθε τι.

8 Ἡ ἀγάπη ποτὲ δὲν θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ. Ἐὰν εἶναι προφητεῖαι, θὰ καταργηθοῦν· ἐὰν εἶναι γλῶσσαι, θὰ παύσουν· ἐὰν εἶναι γνῶσις, θὰ καταργηθῇ.

9 Διότι μερικὴν γνῶσιν ἔχομεν καὶ μερικὴν προφητείαν.

10 Ἀλλ’ ὅταν ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ μερικὸν θὰ καταργηθῇ.

11 Ὅταν ἤμουν νήπιον, ἐμιλοῦσα σὰν νήπιον, ἐσκεπτόμουν σὰν νήπιον, ἐσυλλογιζόμουν σὰν νήπιον. Ὅταν ἔγινα ἄνδρας, κατήργησα τοὺς νηπιακοὺς τρόπους.

12 Τώρα βλέπομεν σὰν σὲ καθρέφτη ἀμυδρῶς, τότε ὅμως θὰ βλέπωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Τώρα γνωρίζω μερικῶς, ἀλλὰ τότε θὰ ἔχω πλήρη γνῶσιν, ὅπως εἶναι καὶ ἡ γνῶσις τοῦ Θεοῦ δι’ ἐμέ.

13 Ὥστε αὐτὰ τὰ τρία μένουν: πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη· μεγαλύτερη ὅμως ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ ἀγάπη.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.

3 Καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.

4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,

5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,

6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·

7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

8 Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.

9 Ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν·

10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.

11 Ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.

12 Βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.

13 Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.

Подписаться на еженедельные новости:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Τρίτη
21
Δεκεμβρίου
Ανατ.: 07.49
Δύση: 17.01
Πανσέληνος
Ιουλιανής μάρτυρος και των συν αυτή 500 μαρτύρων, Θεμιστοκλέους μάρτυρος
1821
Νικηφόρος μάχη στο Βαρύπετρο Χανίων.
1824
Πολιτικοί και στρατιωτικοί συγκροτούν συνέλευση στο Μεσολόγγι, με αρχηγό τον Μαυροκορδάτο.
1825
Σφοδρός κανονιοβολισμός του Μεσολογγίου από τον Κιουταχή πασά.
1828
Υπογράφεται το διάταγμα της ιδρύσεως της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων από τον Ιωάννη Καποδίστρια.
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Η «Νύχτα των Κρυστάλλων» για Tους Ρωμιούς της Πόλης (6 Σεπτεμβρίου 1955)
Ιστορία
There are no translations available.

6Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1955: Η ΜΑΥΡΗ ΝΥΧΤΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ ΚΑΙ Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΟΧΛΟΥ.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ

Στις αρχές του 1949 τίποτα δεν προϊδέαζε τον Ελληνισμό της Κωνστα­ντινούπολης για τη μαύρη νύχτα της 6ης προς την 7π Σεπτεμβρίου του 1955, που έμεινε στην ιστορία ως «Νύχτα των Κρυστάλλων» για τους Ρωμιούς της Πόλης.

Βέβαια, πάντα υπήρχε φωλιασμένος ο φό­βος στην ελληνική μειονότητα.

Άλλωστε, κάθε τόσο φρόντιζαν οι Τούρκοι, πότε με αναγκαστική επιστράτευση και πότε με έκτακτη φορολογία, όπως το περίφημο «βαρλίκι», να υπενθυμίζουν ότι η μοίρα των Ελλήνων ήταν σε ξένα χέρια.

Και όσο πρόκοβαν οικονομι­κά οι Ρωμιοί, μονοπωλώντας ου­σιαστικά μαζί με τους Αρμένιους την αστική επιχειρηματική τάξη της Πόλης, τόσο υπέβοσκε ο φθόνος στα καραβάνια των ξυπόλητων από την Ανατολία, που έρχονταν στη Βασιλεύουσα, ευελπιστώντας σε ένα καλύτερο μέλλον.
Η έλευση του Αθηναγόρα

Στην αρχή του Ψυχρού Πολέμου, το 1948, ο Οικουμενικός Πατριάρ­χης Μάξιμος Ε’, έπειτα από πολ­λές πιέσεις, αναγκαζόταν να παραιτηθεί γιατί στην ενθρόνιση του είχε εξ αριστερών του… τον Ρώσο πρόξενο! Υστέρα από έντονο παρα­σκήνιο, στο θρόνο του Αποστόλου Ανδρέα εκλέγεται μια χαρισματική μορφή, που στη συνέχεια διαδρα­μάτισε σημαντικό ρόλο στην έναρ­ξη του διαλόγου με την Καθολική Εκκλησία, συνδέοντας το όνομά του με την άρση των αναθεμάτων της εποχής του σχίσματος, ο τότε Αρχιεπίσκοπος Βορείου και Νοτίου Αμερικής Αθηναγόρας.

Αν και δεν μπορούσε να συμμε­τάσχει στο «τριπρόσωπο». καθώς δεν είχε την τουρκική υπηκοότητα, όπως αξιώνει η τουρκική νομοθε­σία, ο Αθηναγόρας, χάρη στη φιλία του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν, έγινε αποδεκτός από τους Τούρκους. Μάλιστα, προσγει­ώθηκε στο αεροδρόμιο της Κων­σταντινούπολης με το προσωπικό αεροπλάνο του Τρούμαν. Ο Αθηναγόρας έγινε δεκτός με τιμές από τους Τούρκους. Και πίστεψε ότι η στράτευση Ελλάδας και Τουρκίας στο άρμα της Αμερικής διασφαλίζει και τα συμφέροντα της ελληνικής μειονότητας στην Πόλη.

Ο ρόλος των Άγγλων

Το 1949, βεβαίως, δεν είχε υπο­δαυλιστεί το ενδιαφέρον των Τούρκων για την Κύπρο. Φρόντισαν γι’ αυτό οι Άγγλοι, όταν φούντω­σε στη μαρτυρική Μεγαλόνησο ο ένοπλος απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ, απειλώντας την κυριαρ­χία της Μεγάλης Βρετανίας, που επιστράτευσε την παλιά γνώριμη τακτική τού «διαίρει και βασίλευε». Έτσι, στην Τουρκία άρχισαν να δη­μοσιεύονται άρθρα στον Τύπο για τους «αδελφούς Τουρκοκύπριους» και να οργανώνονται συλλαλητή­ρια με σύνθημα «η Κύπρος είναι τουρκική».

Πρωτοστάτης στο ανθελληνικό παραλήρημα η νέο εκδοθείσα εφη­μερίδα «Hiirriyet» (Ελευθερία) του καταγόμενου από τη Θεσσαλονίκη εξισλαμισθέντος (donme) Εβραί­ου δημοσιογράφου Sedat Simavi. Αναμοχλεύοντας το μίσος κατά των Ελλήνων, εκτόξευσε τις πωλήσεις της εφημερίδας του από 11.000 σε 200.000 φύλλα.

Η ελληνική μειονότητα και το Φανάρι, που τελούσαν ουσιαστικά υπό καθεστώς ομηρίας, χρησιμο­ποιούνταν πάντα ως μοχλός πίεσης από την τουρκική πλευρά. Το Κυ­πριακό. λοιπόν, πρόσφερε άλλοθι στην ολοκλήρωση της πολιτικής εθνοκάθαρσης, που ξεκίνησε με το κίνημα των Νεοτούρκων το 1908 και στόχευε, υπό την καθοδήγηση των Γερμανών, στη μετατροπή της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρα­τορίας σε έθνος-κράτος, στο οποίο θέση είχαν μόνο οι Τούρκοι.
Πεντακόσια χρόνια μετά την Άλωση του 1453, έπρεπε να εξα­φανιστεί η ενοχλητική παρουσία των Ρωμιών, που θύμιζε ποιοι ήταν κύριοι αυτής της πόλης. Δεν είναι τυχαίο ότι στα Σεπτεμβριανά στην Πόλη και αργότερα στην κατεχόμε­νη Βόρεια Κύπρο, αλλά και παλαιότερα στη Μικρά Ασία και τον Πό­ντο, ο τουρκικός όχλος στράφηκε ακόμα και ενάντια στα κοιμητήρια, βεβηλώνοντας και ασχημονώντας με τα οστά των νεκρών.

Η προβοκάτσια

Προκαλεί δέος σε κάθε δημοκρατι­κό πολίτη η αποκάλυψη ότι τα Σε­πτεμβριανά οργανώθηκαν από το επίσημο τουρκικό κράτος και τον πρωθυπουργό Αντνάν Μεντερές. Τα γεγονότα είναι σήμερα γνωστά:
Ένας μειονοτικός μουσουλμάνος φοιτητής από την Κομοτηνή, ο Oktay Engin, λειτουργώντας ως πράκτορας των Τούρκων, τοποθετεί εκρηκτικό μηχανισμό στον αύλειο χώρο του τουρκικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη, όπου υπάρχει και το σπίτι που γεννήθηκε ο Κε­μάλ Ατατούρκ.

Τούρκοι και Κούρδοι συναντιούνται στην πλατεία Ταξίμ για να επιδοθούν σε καταστροφές και λεηλασίες.

Πριν καλά καλά εκραγεί ο μηχανισμός, που δεν προξενεί ζημιές στο κτίριο, στην Πόλη έχει κυκλο­φορήσει με πηχυαίους τίτλους η είδηση σε έκτακτη έκδοση της εφημερίδας «Istanbul Ekspres» του βουλευτή του Δημοκρατικού Κόμματος Mithat Perin
Από διάφορα μέρη της Πόλης προσυγκεντρωμένοι Τούρκοι και Κούρδοι, μεταφερόμενοι με λεω­φορεία από τα βάθη της Ανατολής, συναντιούνται στην πλατεία του Ταξίμ. Εκεί θα τους δοθούν λοστοί για να επιδοθούν στο… θεάρεστο έργο τους, καταστρέφοντας και λεηλατώντας τα καταστήματα των Ρωμιών που είχαν από την προηγού­μενη μαρκάρει Ο απολογισμός είναι τρομακτικός.
Στα χέρια του όχλου».

Σύμφωνα με τις επίσημες καταγραφές, την αποφράδα εκείνη νύχια, 16 ομογενείς έχασαν τη ζωή τους, ανάμεσά τους και ο υπέργηρος, πάνω των 90 ετών, αρχιμανδρίτης της Μονής Μπαλουκλή Χρύσανθος Μαντάς, που βρήκε μαρτυρικό θάνα­το. Στους 32 ανήλθαν οι βαριά τραυ­ματισμένοι, ενώ αδιευκρίνιστος είναι ο αριθμός των θυμάτων βιασμού, κα­θώς πολλοί, φοβούμενοι το διασυρ­μό, δεν κατήγγειλαν το γεγονός.

Ο διευθυντής των νοσοκομείων του Μπουλουκλή υποστηρίζει ότι 60 κορίτσια από διάφορα μέρη της Πόλης έπεσαν θύματα της τουρκικής θηριωδίας.

Οι ιερείς που βρέθηκαν στα χέρια του όχλου υπέστησαν τα πάνδεινα Άλλους τους έκαναν περιτομή και πέ­θαναν από αιμορραγία και άλλους τους έκοψαν τα γένια. Σε επίπεδο υλικών ζημιών, 4.348 καταστήμα­τα, 1.004 κατοικίες, 73 ορθόδοξες εκκλησίες με ανεκτίμητα κειμήλια, 2 μονές, 8 αγιάσματα, 110 ξενοδο­χεία και εστιατόρια, 27 φαρμακεία, 21 εργοστάσια, 26 ελληνικά σχολεία, 5 αθλητικοί σύλλογοι και μαζί τα γραφεία των 5 εκ των 7 ελληνικών εφημερίδων καταστρέφονται.

Ενδεικτική, τέλος, της μανίας του όχλου είναι η σύληση των τάφων. 0 γενικός πρόξενος της Αγγλίας στην Κωνσταντινούπολη Michael Stuart τηλεγραφούσε στις 7.9.1955 ότι π κατάσταση «στο Βαλουκλί είναι αδύ­νατον να περιγραφεί. Ανοίχτηκαν οι τάφοι των Πατριαρχών και διασκορ­πίστηκαν τα οστά τους, αποτεφρώ­θηκαν εντελώς η εκκλησία και το μοναστήρι».

Η Αθήνα με τον στρατάρχη Παπάγο ετοιμοθάνατο, περιορίστηκε σε ασθενή διπλωματικά διαβήματα
Ασθενική αντίδραση της Ελλάδας.

Την επομένη, η κυβέρνηση Μεντερές κήρυξε στρατιωτικό νόμο ενοχοποι­ώντας τους κομμουνιστές ως υπαίτι­ους των γεγονότων. Προς απόδειξη τούτου έγιναν πολλές συλλήψεις αριστερών, ακόμα και διανοουμένων, όπως ο Aziz Nesin. Η Άγκυρα, επι­βάλλοντας καθεστώς λογοκρισίας, ήλπιζε ότι τα γεγονότα δεν θα γίνουν, στην έκτασή τους, γνωστά στον έξω κόσμο. Ωστόσο, χάρη στην αυταπάρ­νηση του φωτογράφου Δημήτρη Καλούμενου, οι φρικαλεότητες των Τούρκων έγιναν γνωστές στην Ελλά­δα και τον υπόλοιπο κόσμο.

Η Αθήνα, ζώντας μια ιδιότυπη ακυ­βερνησία, με το στρατάρχη Παπάγο ετοιμοθάνατο, βαριά άρρωστο για μήνες στην οικία του, περιορίστηκε σε ασθενή διπλωματικά διαβήματα Στις 18 Σεπτεμβρίου, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ John Foster Dulles, εξομοιώνοντας θύτες και θύ­ματα, απέστειλε ταυτόσημες επιστο­λές σε Αθήνα και Άγκυρα, καλώντας τες να τα βρουν «για το συμφέρον του ελεύθερου κόσμου». Ο πράκτο­ρας Oktay Engin, που δραπέτευσε στη γείτονα, επιβραβεύτηκε για τη δράση του, τοποθετούμενος στη θέση του νομάρχη Νέβσεχιρ στην Καππαδοκία.

Η «τρίτη άλωση».

Με τα Σεπτεμβριανά, οι Ρωμιοί συ­νειδητοποίησαν ότι δεν έχουν μέλλον στη γενέτειρά τους. Ακολούθησαν οι απελάσεις του 1964 και η εισβολή στην Κύπρο, και η μειονότητα χρό­νο με το χρόνο φυλλορροούσε. Σε συνέδριο που έγινε το 2006 στην Κωνσταντινούπολη, οι Ρωμιοί με­τρήθηκαν και βρέθηκαν μαζί με τους αραβόφωνους λίγο πάνω από 5.000 ψυχές σε μια Πόλη που ξεπερνά τα 15 εκατομμύρια αλλά έχει χάσει από καιρό τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της.

Από το 33% του πληθυσμού της Πόλης του 1922, σήμερα οι Έλληνες είναι μόλις το 0,03%. Κι όμως, και αυτοί «οι λίγοι αλλά και αμέτρητοι», όπως έλεγε στας δυσμάς του βίου του ο μεγάλος Αθηναγόρας, παρα­μένουν αγκάθι για ένα κομμάτι της σύγχρονης Τουρκίας, όπως είναι οι «Γκρίζοι Λύκοι».

Είναι ενθαρρυντικό, βεβαίως, το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα νέοι επιστήμονες ασχολούνται με την αποκάλυψη όλων των πτυχών των γεγονότων του 1955, προσπαθώντας να αποτινάξουν την ντροπή για το οργανωμένο έγκλημα κατά των Ελ­λήνων της Πόλης.
Η πραγματικότητα είναι πάντως ότι μετά τα Σεπτεμβρι­ανά, που εύστοχα χαρακτηρίστηκαν ως «τρίτη άλωση», η κοσμοπολίτικη Κωνσταντινούπολη μεταμορφώθηκε σταδιακά σε ανατολίτικη Ιστανμπούλ, που προσπαθεί με την ισλαμική της μαντίλα να καλύψει ό, τι θυμίζει το ένδοξο υπερχιλιετές βυζαντινό πα­ρελθόν της.

ΠΗΓΗ: Ελεύθερος Τύπος σελίδα 12 & 13
ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού ΝΔ, βουλευτής Λάρισας και ιστορικός ερευνητής

Διαβάστε επίσης

''Το πεπρωμένο μας είναι να δίνουμε μαθήματα στους Έλληνες''