GreekRussian (CIS)
Επιστολές Πάυλου - Α' Προς Κορινθίους (Κεφαλαιον 13)

Τὸ μεγαλύτερο χάρισμα εἶναι ἡ ἀγάπη

1 Ἐὰν μιλῶ τὰς γλώσσας τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, ἔγινα χαλκὸς ποὺ δίνει ἤχους ἢ κύμβαλον ποὺ βγάζει κρότους.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω χάρισμα προφητείας καὶ γνωρίζω ὅλα τὰ μυστήρια καὶ ὅλην τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω ὅλην τὴν πίστιν, ὥστε νὰ μεταθέτω βουνά, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, δὲν εἶμαι τίποτε.

3 Καὶ ἐὰν μοιράσω σὲ ἐλεημοσύνες ὅλην μου τὴν περιουσίαν, καὶ ἐὰν παραδώσω τὸ σῶμά μου διὰ νὰ καῇ, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, καμμίαν ὠφέλειαν δὲν ἔχω.

4 Ἡ ἀγάπη εἶναι μακρόθυμη, εἶναι γεμάτη ἀπὸ εὐμένειαν, ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι ζηλότυπη, ἡ ἀγάπη δὲν καυχᾶται, δὲν εἶναι ὑπερήφανη,

5 δὲν κάνει ἀσχήμιες, δὲν ζητεῖ τὸ συμφέρον της, δὲν ἐρεθίζεται, δὲν λογαριάζει τὸ κακόν,

6 δὲν χαίρει διὰ τὸ κακόν, ἀλλὰ συγχαίρει εἰς τὴν ἀλήθειαν,

7 ὅλα τὰ ἀνέχεται, ὅλα τὰ πιστεύει, ἐλπίζει γιὰ τὸ κάθε τι, ὑπομένει τὸ κάθε τι.

8 Ἡ ἀγάπη ποτὲ δὲν θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ. Ἐὰν εἶναι προφητεῖαι, θὰ καταργηθοῦν· ἐὰν εἶναι γλῶσσαι, θὰ παύσουν· ἐὰν εἶναι γνῶσις, θὰ καταργηθῇ.

9 Διότι μερικὴν γνῶσιν ἔχομεν καὶ μερικὴν προφητείαν.

10 Ἀλλ’ ὅταν ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ μερικὸν θὰ καταργηθῇ.

11 Ὅταν ἤμουν νήπιον, ἐμιλοῦσα σὰν νήπιον, ἐσκεπτόμουν σὰν νήπιον, ἐσυλλογιζόμουν σὰν νήπιον. Ὅταν ἔγινα ἄνδρας, κατήργησα τοὺς νηπιακοὺς τρόπους.

12 Τώρα βλέπομεν σὰν σὲ καθρέφτη ἀμυδρῶς, τότε ὅμως θὰ βλέπωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Τώρα γνωρίζω μερικῶς, ἀλλὰ τότε θὰ ἔχω πλήρη γνῶσιν, ὅπως εἶναι καὶ ἡ γνῶσις τοῦ Θεοῦ δι’ ἐμέ.

13 Ὥστε αὐτὰ τὰ τρία μένουν: πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη· μεγαλύτερη ὅμως ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ ἀγάπη.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.

3 Καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.

4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,

5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,

6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·

7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

8 Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.

9 Ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν·

10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.

11 Ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.

12 Βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.

13 Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη

Σωτηριολογικά

Αόρατος Πόλεμος
Κλίμαξ
Μέγα Γεροντικόν
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Πρέπει να πολεµά κανείς µε όλες του τις δυνάµεις και παντοτεινά και γενναία. (Κεφ 15)
Αόρατος Πόλεμος Μέρος 1 Κεφάλαιο 15

Εάν θέλης να νικάς τους εχθρούς σου πιό γρήγορα και εύκολα, είναι ανάγκη να πολεµάς, αδελφέ και για πάντα και γενναία, εναντίον όλων σου των  παθών,  περισσότερο  όµως  και  ειδικά  εναντίον  της  φιλαυτίας  σου, δηλαδή της υπερβολικής αγάπης του εαυτού σου, συνηθίζοντας να έχης για φίλους  σου  αγαπητούς  τις  περιφρονήσεις  και  τις  θλίψεις,  που µπορεί ποτέ να σου δώση ο κόσµος·

γιατί, µε το να µη γνωρίζεις κάποιος αυτό τον πόλεµο του εαυτού του και µε το να τον υπολογίζη λίγο, συνέβηκε και συµβαίνει πάντα να είναι οι νίκες δύσκολες, σπάνιες, ατελείς και ανύπαρκτες.

Λοιπόν, αυτός ο πόλεµος πρέπει  να  γίνεται πάντοτε, ασταµάτητα, δηλαδή συνεχώς, ως την ώρα του θανάτου σου και µε γενναία ψυχή, την οποία  εύκολα θα αποκτήσης  εάν  την  ζητήσης από  τον Θεό·  εάν όµως σκεφθής  την µανιασµένη  ορµή  και  το  παντοτεινό µίσος,  που  έχουν εναντίον σου οι εχθροί δαίµονες και το µεγάλο πλήθος των παρατάξεων και στρατευµάτων του, σκέψου όµως απο την άλλη πλευρά και οτι είναι πολύ µεγαλύτερη η δύναµι του Θεού και η αγάπη που σου έχει και οτι πολλοί  περισσότεροι  είναι  οι Αγγελοι  του  ουρανού  και  οι  προσευχές των Αγίων, που πολεµούν κρυφά µε  το µέρος µας, όπως  γράφτηκε  γιά τον Αµαλήκ· «Με µυστικό  και  αόρατο  χέρι  πολεµά  ο Κύριος» (Έξόδ. 17,16).

Γι’ αυτό και απο αυτήν την σκέψι παρακινήθηκαν τόσες γυναίκες και τόσα ανήλικα παιδιά και κατέκτησαν και νίκησαν όλη τη δύναµι και σοφία του κόσµου, όλες τις προσβολές του εχθρού διαβόλου και όλη τη µανία του. Οπότε,  δεν  πρέπει  να  φοβηθής  ποτέ,  αν  και  σου  φαίνεται  ότι  ο πόλεµος των εχθρών είναι δυνατός κατά πολύ, ότι θα παραµείνη για όλη σου  την  ζωή και ας σε φοβερίζη µε πτώσεις από  διάφορα µέρη. Γιατί, κάθε δύναµι και γνώσι των εχθρών µας, βρίσκεται στα χέρια του θείου µας  Αρχιστρατήγου  Ιησού  Χριστού,  για  του  οποίου  την  τιµή πολεµείσαι.  Ο  οποίος,  επειδή µόνος  του  σε  προσκαλεί µε  πίεσι  στον πόλεµο,  είναι  φανερό,  οτι  όχι µόνο  δεν  θα  αφήση  ποτέ  να  υπάρξει  σε βάρους  σου  κάποια  εξουσία  και  νίκη  από  τους  εχθρούς (γιατί  αυτό  το θεωρεί  ως  προσβολή  του)·  αλλά  πολεµώντας  αυτός  για  σένα,  θα  τους δώση  στά  χέρια  σου  νικηµένους,  οταν  του  φανή  ευχάριστο,  όπως γράφτηκε «Ο Κύριος ο Θεός σου πηγαινοέρχεται µέσα στο στρατόπεδό σου για να σε προστατεύση και για να συλλάβη  τους  εχθρούς σου και να τους παραδώση στα χέρια σου». (∆ευτερ. 23,14).

Εάν  όµως  και  αυτός  αργοπορήση µέχρι  την  τελευτία µέρα  της ζωής  σου,  να  κάνης  αυτή  την  νίκη 27,  αυτό  θα  είναιγια µεγαλύτερο κέρδος  σου· µόνον  εσύ,  αυτό  πρέπει  να  κάνης,  το  να  πολεµάς µεγαλόψυχα·  και  αν  πολλές  φορές µείνης  πληγωµένος  στον  πόλεµο, µην  αφήσης  ποτέ  σου  τα  όπλα,  ούτε  να  φύγης·  τέλος  πάντων,  για  να παρακινήσαι  να  πολεµάς  γενναία,  πρέπει  να  γνωρίζης,  οτι  αυτόν  τον πόλεµο  δεν µπορεί  να  τον  αποφύγη  κανένας  άνθρωπος,  είτε  στη  ζωή είτε στο θάνατο· και όποιος  δεν πολεµάει  για  να  νικήση  τα πάθη και τους εχθρούς του, αναγκαστικά πρέπει να συλληφθή απο εδώ ή απο εκεί και να πεθάνη.

Γι  αυτό,  πρέπει  να  πολεµάµε  γενναία  και  πάντα,  γιατί  έχουµε  να κάνουµε µε τέτοιους εχθρούς, οι οποίοι τόσο πολύ µας µισούν, που δεν είναι δυνατόν να ελπίζουµε ποτέ από αυτούς ούτε ειρήνη, ούτε διωρία ή καµµία ανακωχή και κατάπαυσι  του πολέµου. Γιατί καλό ήταν από  την αρχή  να µην  ανοίξουµε  πόρτα  και  να  βάλουµε  τους  εχθρούς  και  τα πάθη µέσα  στην  ψυχή  και  καρδιά µας·  αφού  όµως  τους  βάλαµε µία φορά, δεν µπορούµε πιά να αδιαφορήσουµε, αλλά πρέπει να πολεµάµε για να τους βγάλουµε, επειδή αυτοί είναι αναιδείς και αδιάντροποι, δεν βγαίνουν µε άλλον τρόπο παρά µε τον πόλεµο.28



27 Καθώς o Θεός δεν έξωλόθρευσε όλα τα έθνη απο την γη της επαγγελίας, αλλά άφησε σε αυτή τις  πέντε  περιφέρειες  των  αλλοφύλων  και  τους  Σιδωνίους  και  Εβραίους,  ένα µεν,  γιά  να δοκιµάζη τους Εβραίους, αν φυλάττουν τις εντολές του και σταθερή την πίστι τους σε αυτή. Και άλλο,  για  να  τους µαθαίνη  πάντοτε  τον  πόλεµο,  όπως  γράφτηκε. «Και  αυτά  τα Εθνη  άφησε  ο Κύριος, ώστε πειρασαι εν αυτοίς τον Ισραήλ ....  Γνώναι εισακούσονται τάς εντολάς Κυρίου. Του διδάξαι αυτοίς πόλεµον» (Κριτ.  γ' 13, 14). Κατά αυτό  τον  τρόπο δεν  εξολοθρεύει  όλα  τα  πάθη από µάς, αλλά άφήνει και µερικά να µας πολεµούν µέχρι το θάνατό µας, όχι από αδυναµία, ή αίτία  δική  του,  αλλά  από  αιτία  δική µας,  καθώς  ερµηνεύει  ο  Θεοδώρητος:  Ο  α',  για  να µη πέσωµε  σε  αµέλεια,  αλλά  να  είµαστε  άγρυπνοι,  επιµελείς  και  προσεκτικοί·  ο  β΄,  γιά  να µην
λησµονήσουµε  τον  πόλεµο  και  ξαφνικά µας  πλακώσουν  και µας  νικήσουν  τα  πάθη  και  οι εχθροί· γ', για να προστρέχωµεν πάντα στον Θεό και να ζητούµε θερµότερα την βοήθειά του· ο δ', για να µην υπερηφανευώµαστε, αλλά να είµαστε ταπεινοί στο φρόνηµα· ε', για να µισήσουµε από  την  καρδιά µας  τα  πάθη  και  τους  εχθρούς,  που  τόσο ακούραστα µας πολεµούν·  ς΄,  δια  να δοκιµασθούµε, αν µέχρι  τέλους φυλάξουµε  την  τιµή  του Θεού  και  την  άγάπη  και  την  πίστι·  ζ΄, για  να  παρακινούµεθα  στενώτερα  στο  να  φυλάττουµε  όλες  τις  εντολές  και  να µη παραβαίνουµε ούτε την παραµικρή· η΄, για να µάθουµε µε την δοκιµή πόσο αξίζει η αρετή και ακολούθως  να µη  την  αφίνουµε  και  να  πέφτουµε  στην  αµαρτία,  θ΄,  για  να  γίνεται  και  ο παντοτεινός πόλεµος υπόθεσις µεγαλυτέρων στεφάνων σε µας·  ι', για να δοξάσουµε τον Θεό και
να ντροπιάσουµε περισσότερο  τον διάβολον και  την αµαρτία, µε  την µέχρι  τέλους υποµονή µας και  ια', για να είµαστε γυµνασµένοι απο συνήθεια στον πόλεµο να µην φοβηθούµε την ηµέρα του θανάτου, όταν θα µας γίνη ο πλέον δυνατώτερος πόλεµος.

28 Ό µέγας Βασίλειος στον σχετικά µε την Παρθενία λόγο του, αναφέρει πάνω σε αυτό ένα ώραίο παράδειγµα και λέει. «Καθώς οι βασιλικοί στρατιώτες σε καιρό πολέµου, δέν βάλλουν τα άρµατά τους µέσα σε κλεισµένα σπίτια, αλλά µέσα σε εκείνα που βρίσκουν ανοικτά και αφού τα βάλλουν µίαν  φορά,  τα  άφήνουν µέσα  και  αυτοί  βγαίνουν  έξω  και  περπατούν,  χωρίς  να  φοβούνται  ότι κάποιος  θα  ρίξη  έξω  τα  άρµατά  τους,  κατα  αυτό  τον  τρόπο  και  οι  πονηροί  δαίµονες,  οταν βρίσκουν ανοικτή την πόρτα της καρδιάς µας, βάζουν µέσα σε αυτή τα άρµατά τους, τα οποία είναι οι κακοί λογισµοί και τα πάθη και τα αφήνουν, εάν εµείς δεν αγωνισθούµε να τα πετάξουµε έξω.