GreekRussian (CIS)
Επιστολές Πάυλου - Α' Προς Κορινθίους (Κεφαλαιον 13)
There are no translations available.

Τὸ μεγαλύτερο χάρισμα εἶναι ἡ ἀγάπη

1 Ἐὰν μιλῶ τὰς γλώσσας τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, ἔγινα χαλκὸς ποὺ δίνει ἤχους ἢ κύμβαλον ποὺ βγάζει κρότους.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω χάρισμα προφητείας καὶ γνωρίζω ὅλα τὰ μυστήρια καὶ ὅλην τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω ὅλην τὴν πίστιν, ὥστε νὰ μεταθέτω βουνά, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, δὲν εἶμαι τίποτε.

3 Καὶ ἐὰν μοιράσω σὲ ἐλεημοσύνες ὅλην μου τὴν περιουσίαν, καὶ ἐὰν παραδώσω τὸ σῶμά μου διὰ νὰ καῇ, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, καμμίαν ὠφέλειαν δὲν ἔχω.

4 Ἡ ἀγάπη εἶναι μακρόθυμη, εἶναι γεμάτη ἀπὸ εὐμένειαν, ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι ζηλότυπη, ἡ ἀγάπη δὲν καυχᾶται, δὲν εἶναι ὑπερήφανη,

5 δὲν κάνει ἀσχήμιες, δὲν ζητεῖ τὸ συμφέρον της, δὲν ἐρεθίζεται, δὲν λογαριάζει τὸ κακόν,

6 δὲν χαίρει διὰ τὸ κακόν, ἀλλὰ συγχαίρει εἰς τὴν ἀλήθειαν,

7 ὅλα τὰ ἀνέχεται, ὅλα τὰ πιστεύει, ἐλπίζει γιὰ τὸ κάθε τι, ὑπομένει τὸ κάθε τι.

8 Ἡ ἀγάπη ποτὲ δὲν θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ. Ἐὰν εἶναι προφητεῖαι, θὰ καταργηθοῦν· ἐὰν εἶναι γλῶσσαι, θὰ παύσουν· ἐὰν εἶναι γνῶσις, θὰ καταργηθῇ.

9 Διότι μερικὴν γνῶσιν ἔχομεν καὶ μερικὴν προφητείαν.

10 Ἀλλ’ ὅταν ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ μερικὸν θὰ καταργηθῇ.

11 Ὅταν ἤμουν νήπιον, ἐμιλοῦσα σὰν νήπιον, ἐσκεπτόμουν σὰν νήπιον, ἐσυλλογιζόμουν σὰν νήπιον. Ὅταν ἔγινα ἄνδρας, κατήργησα τοὺς νηπιακοὺς τρόπους.

12 Τώρα βλέπομεν σὰν σὲ καθρέφτη ἀμυδρῶς, τότε ὅμως θὰ βλέπωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Τώρα γνωρίζω μερικῶς, ἀλλὰ τότε θὰ ἔχω πλήρη γνῶσιν, ὅπως εἶναι καὶ ἡ γνῶσις τοῦ Θεοῦ δι’ ἐμέ.

13 Ὥστε αὐτὰ τὰ τρία μένουν: πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη· μεγαλύτερη ὅμως ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ ἀγάπη.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.

3 Καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.

4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,

5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,

6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·

7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

8 Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.

9 Ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν·

10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.

11 Ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.

12 Βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.

13 Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.

Подписаться на еженедельные новости:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Τετάρτη
22
Δεκεμβρίου
Ανατ.: 07.50
Δύση: 17.01
Σελήνη
16 ημερών
Αναστασίας της φαρμακολυτρίας, Χρυσογόνου και Θεοδότης των μαρτ.
1867
Ο οπλαρχηγός Γογονής εξοντώνει την οπισθοφυλακή του Χουσεΐν Αβνή πασά, κοντά στον Φρε Χανίων.
1940
Ο Ελληνικός Στρατός εισέρχεται απελευθερωτής στη Χειμάρρα της Β. Ηπείρου.
Το υποβρύχιο "Παπανικολής" βυθίζει το ιταλικό πετρελαιοφόρο "Αντουανέτα", έξω από τον Αυλώνα.
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Το κήρυγμα του Ευαγγελίου της Κυριακης ΄Ζ Λουκά
Κηρύγματα
There are no translations available.

«Η πίστις  σου σέσωκέ σε, πορεύου εις  ειρήνην»

Αγαπητοί μου αδελφοί,
Στην ευαγγελική περικοπή που ακούσαμε σήμερα βλέπουμε δύο θαύματα τα οποία, χάριν της ζώσης πίστης των πονεμένων εκείνων ανθρώπων, έκαμε ο των όλων Σωτήρ, ο Μέγας ιατρός της ψυχής  και του σώματος.

Η θεραπεία της αιμορροούσης γυναίκας, το πρώτο, και η ανάσταση της κόρης του Ιαείρου, το δεύτερο· και τα δύο αυτά θαύματα, ά εποίησε με τον λόγο Του ο Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού, φανερώνουν ότι ό των όλων Κύριος δεν κάμνει ουδεμία διάκριση, αλλά «πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι  και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν».

Η προς τον Θεό θερμή πίστη κάθε ανθρώπου είναι απαραίτητος προϋπόθεση της σωματικής και πνευματικής σωτηρίας του· «ο πιστεύσας και βαπτισθείς σωθήσεται, ο δε απιστήσας κατακριθήσεται».

Ο «κατ΄ είκονα Θεού» πλασθείς  άνθρωπος  πρέπει να  διακρίνεται  δια την πραγματική και την αληθινή πίστη του, την ζέουσα πίστη του στον Τριαδικό Θεό, και τούτο διότι δια της πίστεως ο άνθρωπος ενώνεται  αγαπητικῶς με τον Θεό, τον Πλάστη και Δημιουργό του, και επιστρέφει στην πατρική εστία, στην πατρική αγκαλιά.
Όμως, εάν ο άνθρωπος έχει πίστη χλιαρή, ψυχρή, τότε εύκολα κλονίζεται από κάθε κακόδοξο διδασκαλία, γίνεται αδύναμος, διαστρέφεται ο νους και η καρδιά του, και προσκολλάται τότε σε εξωτερικά έργα διαφθοράς και αμαρτίας, έργα που τα κινεί ο πανούργος ο Διάβολος, ο οποίος φθονεί σφόδρα  τον βραχύ τι παρά αγγέλους, δόξα  και τιμή  στεφανωμένο παρά του Θεού Πατρός άνθρωπο.
Ο άνθρωπος, ο ευρισκόμενος μακράν της πατρικής αγκαλιάς, δεν αισθάνεται καθόλου εντροπή δια τα αμαρτωλά έργα του  και τις αμαρτωλές πράξεις του, και το φοβερώτερο - δι΄όλα  αυτά αισθάνεται αγαλλίαση και μεγάλη ευχαρίστηση, χωρίς να σκέπτεται τις φοβερές συνέπειες αυτών των πράξεών του που θα έχουν  στο μέλλον του, στην πέρα  του τάφου ζωή.
Η αληθινή, η  θερμή, η ζέουσα πίστη στο Θεό και το «γίνου πιστός άχρι θανάτου και δώσω σοι τον στέφανον της ζωής», κατά το Ιερό βιβλίο της θείας Αποκάλυψης, καθιστά τον άνθρωπο ήρωα, ισχυρό, άγιο, ενάρετο, τέλειο και τον οδηγεί σε μεγάλα κατορθώματα σε μεγάλες χριστιανικές πράξεις και προπάντων τον οδηγεί στην αγκαλιά του Θεού Πατέρα.
Αυτή  τη δύναμη αλλά και αυτή την τελική θεία κατάληξη έχει δια τον κάθε άνθρωπο η θερμή πίστη του στον εν Τριάδι Θεό, όπως ακριβώς διαφαίνεται στην σημερινή ευαγγελική περικοπή, τόσο από τον πονεμένο Πατέρα τον Ιάειρο, που έβλεπε από  στιγμή σε στιγμή  να χάνεται  η  μονάκριβη  κόρη του, όσον  και από την αιμορροούσα  γυναίκα, η οποία τα πάντα  είχε ξοδέψει στους  γιατρούς δια να  ξαναβρεί  την υγεία της.
Ω! πόσο ωφέλιμος και καρποφόρα και σωτήριος δια τον άνθρωπο είναι η πίστη  στον Θεό· και τούτο γιατί κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να περάσει την ζωή αυτή σε αυτό τον κόσμο χωρίς να χύσει ένα δάκρυ πόνου, χωρίς να περάσει κάποια θλίψη, χωρίς κάποια στενοχώρια να  συγκλονίσει το είναι του.
Ο Πολύαθλος Ιώβ μας λέγει: «πειρατήριον εστίν ο βίος του ανθρώπου επί της γης».
Ο άνθρωπος είναι γεγονός ότι σε αυτή την ζωή θα γευθεί πίκρες, λύπες, στενοχώριες, φόβους, αρρώστιες, πείνα, δυστυχίες και άλλα δεινά, και τέλος  θα γευθεί και αυτόν τον σωματικό θάνατο, που είναι ο χωρισμός του σώματος  από την ψυχή.
Και για  όλες  αυτές τις  δοκιμασίες που κάνουν δεινή, φοβερή την ζωή του εδώ  στην γή  ερωτά  ο ταλαίπωρος  άνθρωπος πού θα βρεί την παρηγοριά, την παραμυθία του; Ποίος είναι εκείνος που θα το πονέσει, που θα τον βοηθήσει, που θα γίνει συνοδοιπόρος του, αρωγός του και συνκυρηναίος του  δια να μπορέσει να νικήσει και να ξεπεράσει όλες αυτές τις δοκιμασίες;
Την απάντηση τοῦ την παρέχει η σημερινή ευαγγελική περικοπή: «η πίστις σου σέσωκέ σε, πορεύου εις  ειρήνην» και «μη φοβού, μόνον πίστευε, και σωθήσεται».
Μόνον η πίστη στον Χριστό παρηγορεί και ενισχύει και σώζει τον άνθρωπο και τον βγάζει νικητή από τους κινδύνους, από τις θλίψεις, τις στενοχώριες, τις συμφορές και τις τρικυμίες, τις δοκιμασίες της πρόσκαιρης και μάταιης αυτής ζωής.
Ο Απόστολος Ιάκωβος  μας λέγει: «να έχετε χαρά μεγάλη, αδελφοί μου, όταν πέσετε σε διάφορες δοκιμασίες, διότι πρέπει να ξέρετε ότι η δοκιμασία της πίστης μας παράγει υπομονή, η δε υπομονή κάνει τέλειο έργο, δια να είσθε τέλειοι και ολοκληρωμένοι και να μη υστερείτε σε τίποτε».
Μόνο η χριστιανική πίστη διδάσκει σαφώς και περί της μελλούσης ζωής, η οποία μέλλουσα ζωή είναι ζωή χαράς και ευλογίας Θεού· «ένθα ούκ έστι πόνος ή λύπη ή στεναγμός αλλά ζωή ατελεύτητος», ψάλλει η  Εκκλησία του Εσταυρωμένου και Αναστάντος Ιησού κατά την νεκρώσιμο ακολουθία.
Μόνον η χριστιανική πίστη ενισχύει τον άνθρωπο στην παρούσα ζωή, εξαγιάζει τις θλίψεις του  και βοηθά τον άνθρωπο να νικήσει το κακό, να νικήσει τα του κόσμου τούτου μάταια και ψευδή, να νικήσει την αμαρτία και να τελειοποιηθεί εν Χριστώ Ιησού.
Μόνον η χριστιανική πίστη μεταμορφώνει την ζωή του ανθρώπου στον κόσμο αυτό, του αγιάζει τις θλίψεις και του παρέχει την  ιώβειον  εκείνη υπομονή, αλλά  και  συγχρόνως του δίδει την δύναμη εκείνη να νικήσει το κακό, να νικήσει τα οψώνια  της αμαρτίας, να νικήσει τον θάνατον  και να ξαναβρεί  την ζωή  την αιώνιο, την  βασιλεία των ουρανών.
Η Χριστιανική πίστη δεν είναι  μία απλή γνώση, δεν είναι μία απλή  θεωρία, δεν είναι ένα σύστημα φιλοσοφικό, δοσμένο από ανθρώπους, αλλά είναι θεία δύναμη, είναι θάρρος, είναι φλόγα πού φωτίζει, είναι οργασμός θείος που οδηγεί σε προσωπική ένωση του ανθρώπου  με τον Θεό.
Αδελφοί μου,
Η χριστιανική πίστη ανύψωσε τον άνθρωπο, κατέλυσε τις κοινωνικές ανισότητες, καθιέρωσε την αρχή της φιλανθρωπίας, δημιούργησε τις μεγάλες και θεάρεστες πράξεις και ενεφύτευσε στον άνθρωπο να διαπράττει έργα αγάπης, έργα φιλαλληλίας.
Ο Απόστολος Ιάκωβος λέγει: «η πίστις χωρίς των έργων είναι νεκρά», και, «δείξον μοι την πίστιν σου εκ των έργων σου», και, «η πίστις δια αγάπης ενεργουμένη».
Η πίστη δι΄ έργων ενεργουμένη αποτελεί το μέγα θαύμα της πνευματικής κάθαρσης του ανθρώπου και της ηθικής ανύψωσης αυτού, και σώζει τον άνθρωπο και το οδηγεί στην αιώνιο ζωή.
Δια τούτο ας πιστέψουμε και εμείς ολοψύχως στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό και ας πράττουμε έργα αγάπης και αρετής. Ας είμαστε, παρά τους δύσκολους καιρούς που περνάμε, στερεοί και ακλόνητοι στην πίστη μας και ας μη μας κλονίζουν οι σειρήνες του κόσμου τούτου, μήτε να μας φοβίζουν οι διάφορες δοκιμασίες, αλλά αφού ειρηνεύουμε πρώτα με του εαυτούς μας και ύστερα με  τους αδελφούς μας, να πράττουμε έργα αγάπης, δια να ακούσουμε και εμείς το: «η πίστις σου σέσωκέ σε πορεύου εις ειρήνην». ΑΜΗΝ.
Ο Λ.Κ.Α.Π.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΛΕΡΟΥ, ΚΑΛΥΜΝΟΥ &
ΑΣΤΥΠΑΛΑΙΑΣ
Κάλυμνος Τ.Κ.85200, τηλ.: 22430-23000, fax:22700, e-mail: Этот e-mail адрес защищен от спам-ботов, для его просмотра у Вас должен быть включен Javascript