GreekRussian (CIS)
Επιστολές Πάυλου - Α' Προς Κορινθίους (Κεφαλαιον 13)

Τὸ μεγαλύτερο χάρισμα εἶναι ἡ ἀγάπη

1 Ἐὰν μιλῶ τὰς γλώσσας τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, ἔγινα χαλκὸς ποὺ δίνει ἤχους ἢ κύμβαλον ποὺ βγάζει κρότους.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω χάρισμα προφητείας καὶ γνωρίζω ὅλα τὰ μυστήρια καὶ ὅλην τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω ὅλην τὴν πίστιν, ὥστε νὰ μεταθέτω βουνά, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, δὲν εἶμαι τίποτε.

3 Καὶ ἐὰν μοιράσω σὲ ἐλεημοσύνες ὅλην μου τὴν περιουσίαν, καὶ ἐὰν παραδώσω τὸ σῶμά μου διὰ νὰ καῇ, ἀλλὰ δὲν ἔχω ἀγάπην, καμμίαν ὠφέλειαν δὲν ἔχω.

4 Ἡ ἀγάπη εἶναι μακρόθυμη, εἶναι γεμάτη ἀπὸ εὐμένειαν, ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι ζηλότυπη, ἡ ἀγάπη δὲν καυχᾶται, δὲν εἶναι ὑπερήφανη,

5 δὲν κάνει ἀσχήμιες, δὲν ζητεῖ τὸ συμφέρον της, δὲν ἐρεθίζεται, δὲν λογαριάζει τὸ κακόν,

6 δὲν χαίρει διὰ τὸ κακόν, ἀλλὰ συγχαίρει εἰς τὴν ἀλήθειαν,

7 ὅλα τὰ ἀνέχεται, ὅλα τὰ πιστεύει, ἐλπίζει γιὰ τὸ κάθε τι, ὑπομένει τὸ κάθε τι.

8 Ἡ ἀγάπη ποτὲ δὲν θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ. Ἐὰν εἶναι προφητεῖαι, θὰ καταργηθοῦν· ἐὰν εἶναι γλῶσσαι, θὰ παύσουν· ἐὰν εἶναι γνῶσις, θὰ καταργηθῇ.

9 Διότι μερικὴν γνῶσιν ἔχομεν καὶ μερικὴν προφητείαν.

10 Ἀλλ’ ὅταν ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ μερικὸν θὰ καταργηθῇ.

11 Ὅταν ἤμουν νήπιον, ἐμιλοῦσα σὰν νήπιον, ἐσκεπτόμουν σὰν νήπιον, ἐσυλλογιζόμουν σὰν νήπιον. Ὅταν ἔγινα ἄνδρας, κατήργησα τοὺς νηπιακοὺς τρόπους.

12 Τώρα βλέπομεν σὰν σὲ καθρέφτη ἀμυδρῶς, τότε ὅμως θὰ βλέπωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Τώρα γνωρίζω μερικῶς, ἀλλὰ τότε θὰ ἔχω πλήρη γνῶσιν, ὅπως εἶναι καὶ ἡ γνῶσις τοῦ Θεοῦ δι’ ἐμέ.

13 Ὥστε αὐτὰ τὰ τρία μένουν: πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη· μεγαλύτερη ὅμως ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ ἀγάπη.

Το αρχαίο κείμενο

1 Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.

2 Καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν, καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν, ὥστε ὄρη μεθιστάνειν, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδέν εἰμι.

3 Καὶ ἐὰν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.

4 Ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, ἡ ἀγάπη οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται,

5 οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν,

6 οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ·

7 πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.

8 Ἡ ἀγάπη οὐδέποτε ἐκπίπτει. εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται.

9 Ἐκ μέρους δὲ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν·

10 ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τότε τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται.

11 Ὅτε ἤμην νήπιος, ὡς νήπιος ἐλάλουν, ὡς νήπιος ἐφρόνουν, ὡς νήπιος ἐλογιζόμην· ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου.

12 Βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾿ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην.

13 Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Τρίτη
21
Δεκεμβρίου
Ανατ.: 07.49
Δύση: 17.01
Πανσέληνος
Ιουλιανής μάρτυρος και των συν αυτή 500 μαρτύρων, Θεμιστοκλέους μάρτυρος
1821
Νικηφόρος μάχη στο Βαρύπετρο Χανίων.
1824
Πολιτικοί και στρατιωτικοί συγκροτούν συνέλευση στο Μεσολόγγι, με αρχηγό τον Μαυροκορδάτο.
1825
Σφοδρός κανονιοβολισμός του Μεσολογγίου από τον Κιουταχή πασά.
1828
Υπογράφεται το διάταγμα της ιδρύσεως της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων από τον Ιωάννη Καποδίστρια.
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
SOS για τον Ελληνισμό εκπέμπουν οι Τουρκικές μεθοδεύσεις και η συμμαχική ανοχή
Απόψεις

ΟΤΑΝ η Ουάσινγκτον αποτείνεται στην Άγκυρα, προκειμένου αυτή να συναινέσει στη φιλοξενία μέρους της «αντιπυραυλικής ασπίδας», όταν η Ευρώπη ζητά επιμόνως από τον Ερντογάν να δώσει διέξοδο σε ό,τι αφορά τη χρήση των ΝΑΤΟϊκών μηχανισμών για την ενεργοποίηση της ενιαίας ευρωπαϊκής ασφάλειας και όταν το ΝΑΤΟ θεωρεί ότι μόνο με την τουρκική συναίνεση (και εμπλοκή) μπορούν να προωθηθούν ευρύτερες περιφερειακές στρατηγικές της συμμαχίας, είναι αυτονόητο πως η τουρκική θέση και οι νεοοθωμανικές στοχοθεσίες και βλέψεις επανοπλίζονται.

Κι ενισχυμένες, μεθοδεύουν το επιπλέον «λαβείν», έναντι του προσδοκώμενου από τους άλλους «δούναι».

Με δυο λόγια, Ερντογάν και Νταβούτογλου ετοιμάζονται να πουλήσουν ακριβά!
Αυτό αφορά πρωτίστως εμάς. Γιατί βασικά ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα διαλαμβάνονται κατά προτεραιότητα στις έκδηλες τουρκικές στοχοθεσίες.
Οι οποίες ήδη -εάν δεν θέλομεν εθελοτυφλούντες να μυωπάζομεν- όσον αφορά τα ζητήματα του Αιγαίου διευκολύνονται από ΝΑΤΟϊκές προσεγγίσεις και θέσεις.

Ακόμη και από την επιτήδεια ουδετερότητα που τόσο κυνικά διετυπώθη από ταγούς της συμμαχίας.
Γιατί ποιον εξυπηρετεί ακριβώς η εκπεφρασμένη θέση «εμείς δεν εμπλεκόμεθα, βρείτε τα μεταξύ σας»; Ασφαλώς την Άγκυρα.

Όταν μάλιστα, πέραν αυτής της «πολιτικής των ίσων αποστάσεων», υπάρχουν και οι έωλες πρακτικές των συμμαχικών στρατηγείων, που προσδιορίζουν ως ουδέτερες περίπου ζώνες μεγάλες περιοχές του ελληνικού πελάγους.

Με μεγάλο αριθμό νησιών να θεωρούνται ως εκτός αμέσου εθνικής κυριαρχίας! Εφόσον αμφισβητείται ακόμη και το δικαίωμα ελληνικών
υπερπτήσεων και προσγειώσεων σ’ αυτά!

Πέραν όμως αυτών -που δεν έχουν ακόμη διασαφηνισθεί ακριβώς- το γεγονός είναι ότι και οι καθημερινές κατά συρροήν τουρκικές παραβιάσεις συνεχίζονται και ο στόχος προαγωγής γεωπολιτικών τετελεσμένων (στη βάση του δόγματος των αμφισβητουμένων ορίων εθνικής κυριαρχίας) προωθείται. «Γκρίζες» δηλαδή ζώνες.

Και βεβαίως είναι σαφές ότι μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, λειτουργούν από πολλού δίαυλοι συνεννοήσεων και προωθούνται διεργασίες, με δυναμικές παρασκηνιακών διαδικασιών, το αποτέλεσμα των οποίων κανένας ακόμη δεν γνωρίζει επακριβώς.

Τεκμαίρονται δε αυτές οι διεργασίες από τις μη διαψευδόμενες τουρκικές δηλώσεις και από υπονοούμενες μάλιστα «θετικές εξελίξεις».
Αυτό βεβαίως μπορεί να είναι απλώς μέρος της τουρκικής επικοινωνιακής τακτικής, η οποία όμως δεν πρέπει να αφήνεται να δημιουργεί απευκταίες εντυπώσεις, γιατί δεν είναι τελικά τόσο ακίνδυνες κι εν πάση περιπτώσει χωρίς κόστος.

Το θέμα είναι όμως ότι δυστυχώς ενώ η Άγκυρα διέρχεται φάση στρατηγικής ανατάξεως (και εντυπωσιακής οικονομικής ανακάμψεως), η Αθήνα βρίσκεται σε ζοφερή φορά κατολισθήσεως.

Η οποία οδηγεί σε απελπιστική αποδόμηση δυνατοτήτων και καταθλιπτική αποδυνάμωση αντιστάσεων.

Με την προσοχή του λαού να περισπάται -και είναι φυσικό και κατανοητό- από εξουθενωτικά προβλήματα καθημερινότητος. Πρέπει όμως αυτοί που θεσμικώς ποδηγετούν τις εθνικές υποθέσεις να μην υποτιμήσουν καθόλου κάποια σήματα κινδύνου που εκπέμπονται για όσα συντελούνται -και δυνάμει επέρχονται- στην άλλη διάσταση του ελληνικού γίγνεσθαι.

Στα εθνικά δηλαδή ζητήματα.
Γιατί, όπως και ο Β. Μαρκεζίνης προειδοποιεί: Τα οικονομικά προβλήματα μπορεί να επιλυθούν. Και θα επιλυθούν αργά ή γρήγορα.
Εάν όμως χαθούν στοιχεία της εθνικής κυριαρχίας, αυτά δεν επανακτώνται. Τουλάχιστον ανωδύνως…

Του Α. ΛΥΚΑΥΓΗ - ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ