Βρίσκεστε εδώ:

Κηρύγματα

  • Κήρυγμα Κυριακής α' Λουκά

     

    «Επί δε τω ρήματί σου χαλάσω το δίκτυον»

    Ο Πέτρος και ο Ανδρέας ψαρεύουν όλη τη νύκτα χωρίς να πιάσουν στα δίχτυα τους έστω και ένα ψάρι. Το πρωί απλώνουν τα δίχτυα και ετοιμάζονται για το άλλο βράδυ. Εκεί τους βρήκε ο Χριστός όταν τους ζήτησε να χρησιμοποιήσει το πλοίο ως εξέδρα για να μιλήσει στα πλήθη των ανθρώπων που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στη παραλία. Οι άνθρωποι δε θέλουν μόνο να ακούνε αλλά και να βλέπουν το Χριστό. Όταν τελειώνει την ομιλία του ο Χριστός την οποία παρακολουθούν και οι ψαράδες, γυρίζει προς τον Πέτρο και του λέει: «Επανάγαγε εις το βάθος και χαλάσατε τα δίκτυα ημών εις άγραν». Η απάντηση του Πέτρου, «δι’ όλης της νυκτός κοπιάσαντες ουδέν ελάβομεν, επί δε τω ρήματι σου χαλάσω το δίκτυον. Το αποτέλεσμα. Πολλά ψάρια. Μεγάλη σοδειά. Πλούσια τα ελέη του Θεού.

    Εμείς να σταθούμε μια στιγμή σε αυτή τη συμπεριφορά του Πέτρου. «Για το χατήρι σου θα χαλάσω το δίκτυον».

    Ο Πέτρος δεν ακούει μόνο το Χριστό, υπακούει και ανταποκρίνεται άμεσα στο λόγο του, την προτροπή Του. Καμιά πρόφαση όπως θα μπορούσε να ισχυρισθεί ένεκα της άκαρπης κούρασης της προηγούμενης νύκτας και την ανάγκη ξεκούρασης, ύπνου. Επιστάτα, αφέντη, αρχηγέ. Αναγνώριση απόλυτης κυριότητας στο πρόσωπο του Ιησού. Ο Πέτρος δεν άκουσε μόνο, γνώρισε καλά το Χριστό ως αυτό που είναι, Θεός εκ Θεού αληθινού. Ο Πέτρος γνωρίζει ποιον έχει απέναντί του και κυριολεκτικά υποκλίνεται. Ότι πεις. Και η κούραση και το ξενύχτι χαλάλι σου. Ο λόγος του Θεού είναι επιμονή προσπάθεια. Όπου αστοχήσεις γύρισε. Το άγιο ευαγγέλιο είναι λόγος Χριστού Θεού ζώντος. Ακούμε το ευαγγέλιο, σημαίνει ότι γνωρίζουμε το Χριστό. Δεν αντιλέμε. Υπακούμε. Ότι πεις Κύριε. Στοιχείο που δείχνει την ερωτική σχέση που πρέπει να υπάρχει μεταξύ πιστού και Χριστού. Αφοσίωση, δυναμική αγαπητική σχέση. Αληθινά ερωτευμένοι. Ζουν ο ένας για τον άλλο.

    Ο Πέτρος εξομολογείται δημόσια στο Χριστό: «έξελθε απ’ εμού Κύριε ότι ανήρ αμαρτωλός ειμί».

    Βλέπετε, οι αμαρτίες μας δεν εμποδίζουν να επικοινωνούμε με τον Ιησού Χριστό. Για τους αμαρτωλούς ήλθε ο Χριστός στον κόσμο και «ου θελήσει το θάνατο του αμαρτωλού ως το επιστρέψαι και ζειν αυτόν».

    Όσο αλόγιστο και παράλογο κι αν φαίνεται ότι λέει ο Χριστός, είναι πάντοτε ο λόγος του φιλανθρωπικός. Είναι πάντοτε υπέρ εμάς. Η αποτυχία της νύκτας γίνεται επιτυχία της ημέρας. Η κούραση και η απόγνωση της νύκτας γίνονται η χαρά της ημέρας. Με το Χριστό η ζωή είναι χρόνος χαράς και ευχαρίστησης. Χωρίς το Χριστό η ζωή μας είναι νύκτα απόγνωσης, απελπισίας και θανάτου. Αυτό δε το λέμε εμείς. Είναι διαπίστωση και εμπειρία των αγίων αποστόλων. Είναι ένα μήνυμα του αγίου ευαγγελίου προς όλους εμάς που παλεύουμε την καθημερινότητα για να επιβιώσουμε. Είναι ακόμα ένας λόγος ουράνιος, αισιοδοξίας και ζωής, που και για τούτο είναι λόγος του άμβωνα, ο οποίος για τούτο βρίσκεται στο ψηλότερο μέρος του Ναού. Ακριβώς για να δείχνει την ουράνια αποστολή του και να εμπνέει πίστη και αισιοδοξία στη ζωή. Χαίρουμε και συγχαίρουμε γι’ αυτή την ευλογία, για αυτή τη δωρεά, γι’ αυτό το ζωντανό αντίδωρο της Εκκλησίας μας. Αυτό αποκαλύπτει ο άμβωνας, να καθιστά το λόγο του Θεού κατανοητό, να αφήνει πάντοτε ανοικτή τη πρόσκληση του Θεού σε μετάνοια, σε σωτηρία, σε αγιασμό, σε θέωση. Στην Εκκλησία πάμε να πάρουμε την ευλογία και το έλεος του Θεού τίποτα άλλο. Μην ανάψουμε κερί. Μη δώσουμε τίποτα. Ο Θεός δε θέλει τίποτα. Θέλει εμάς. Να λυτρώσει και να σώσει. «Οι εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελλαττωθήσονται παντός αγαθού». Οι καταβολές μας είναι οι ίδιες με του Πέτρου και των άλλων μαθητών του Χριστού και πάντων των Αγίων.

    Γιατί και εμείς να μην έχουμε τις ίδιες απολαβές; Γιατί και το δικό μας δίκτυο να μην είναι μεστό ιχθύων πολλών;

    πρωτ. Στυλιανός Θεοδωρογλάκης

    Κήρυγμα Κυριακής Α' Λουκά (25/9/2011): Οι γονείς απέναντι στην μοναχική κλίση των παιδιών τους