Follow @pistosgr

Βρίσκεστε εδώ:

Λατρεία

  • Μέγας Ἁγιασμός

    Στίς 5 Ἰανουαρίου, τελεῖται στούς ὀρθοδόξους ἱερούς ναούς ἡ ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ καί ἐν συνεχείᾳ οἱ ἱερεῖς θά ἁγιάσουν τά σπίτια ὅσων χριστιανῶν τό ἐπιθυμοῦν καί τό ζητήσουν.

    Ἡ ἴδια Ἀκολουθία θά τελεσθεῖ καί αὔριο, ἑορτή τῶν Θεοφανείων, κατά τήν ὁποία ἑορτή πανηγυρίζουμε μέ τό γεγονός τῆς Φανερώσεως ἐπί τῆς γῆς τοῦ
    Χριστοῦ ὡς Μονογενοῦς Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ Πατρός. Ταυτοχρόνως ἑορτάζουμε καί τή φανέρωση τῆς Ἁγίας Τριάδος, καθ' ὅτι, ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας «Τριάδος ἡ φανέρωσις ἐν Ἰορδάνῃ γέγονεν».

    Ὁ ἁγιασμός καί τῶν δύο ἡμερῶν, 5ης καί 6ης Ἰανουαρίου, εἶναι ἵδιος. Δηλαδή ἔχει τήν ἵδια ἁγιαστική δύναμη.

    Μερικοί, ὅμως, παρασυρόμενοι ἀπό τό γεγονός ὅτι τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων παραλείπεται ἡ ἀνάγνωση τῆς πρώτης μεγάλης Εὐχῆς ἰσχυρίζονται ὅτι, ἕνεκα αὐτῆς τῆς ἐλλείψεως, ὁ ἁγιασμός τῆς 6ης Ἰανουαρίου εἶναι μεγαλυτέρας ἁγιαστικῆς Χάριτος.

    Οἱ ὑποστηρικτές αὐτῆς τῆς ἀπόψεως δέν ἔχουν δίκιο, διότι ἡ παραλειπομένη εὐχή δέν εἶναι ἁγιαστική, ἀλλά κηρυκτική. Ἀναλύει θεολογικά τό νόημα τῆς ἑορτῆς, χωρίς ὅμως νά περιέχει ἐπίκληση τῆς ἁγιαστικῆς θείας Χάριτος.

    Ὁ Μέγας Ἁγιασμός εἶναι τό σπουδαιότερο φάρμακο τῆς Ἐκκλησίας μας μετά τή Θ. Κοινωνία καί γι' αὐτό μεταλαμβάνουμε τοῦ ἁγιασμοῦ πρίν νά λάβουμε τό ἀντίδωρο, ἐνῶ, ἀντιθέτως, ὁΜικρός Ἁγιασμός, ὡς τέταρτος κατά σειράν δυνάμεως, λαμβάνεται μετά τό ἀντίδωρο. Μέγα Ἁγιασμό λαμβάνουν καί ὅσοι δέν ἔχουν τίς προϋποθέσεις καί τήν ἀνάλογη προετοιμασία γιά τή Θ. Μετάληψη.

    ὉΜέγας Ἁγιασμός συνδέεται ἄμεσα μέ τό μυστήριο τῆς Μετανοίας καί τήν Ἐξομολόγηση, καθ᾽ ὅτι ἡ ἀρχή του ἀνάγεται στό βάπτισμα μετανοίας τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, τό ὁποῖο ἐνεργοποιήθηκε καί ὁλοκληρώθηκε μέ τήν Παρουσία καί τήν Βάπτιση τοῦ Κυρίου μας στόν Ἰορδάνη ποταμό.

    Ἡ σύνδεση τοῦ Μ. Ἁγιασμοῦ μέ τό μυστήριο τῆς Μετανοίας ἐπιτάσσει νά προηγεῖται τῆς μεταλήψεως τοῦ Μεγ. Ἁγιασμοῦ νηστεία ἄνευ ἐλαίου, δεδομένου ὅτι ἡ νηστεία εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένη μέ τή μετάνοια... Ἐξαίρεση στήν ἀνέλαιο νηστεία γίνεται ἄν συμπέσει ἡ παραμονή τῶν Θεοφανείων, ἡμέρα Σάββατο ἤ Κυριακή, ὁπότε γίνεται κατάλυση ἐλαίου, διότι ποτέ δέν νηστεύουμε τό λάδι τά Σάββατα καί τίς Κυριακές, παρεκτός μόνο τό Μέγα Σάββατο.

    Οἱ ἁγιαστικές εὐχές καθιστοῦν τό νερό τοῦ Μ. Ἁγιασμοῦ ἰσοδύναμο μέ τό νερό τῆς βαπτίσεως καί γι' αὐτό ὁΜ. Ἁγιασμός χρησιμοποιεῖται γιά τήν βάπτιση
    βρεφῶν, πού εἶναι ἑτοιμοθάνατα, ἤ βαρειά ἄρρωστα πρός συντόμευση τῆς ἀκολουθίας τῆς Βαπτίσεως.

    Ἐπίσης, ἐάν τελεσθεῖ βάπτιση τήν ἡμέρα τῶν Θεοφανείων χρησιμοποιεῖται στήν κολυμβήθραΜέγας Ἁγιασμός, χωρίς νά ἀναγνωσθεῖ ἡ εὐχή τοῦ Ἁγιασμοῦ τοῦ ὕδατος ἀλλά μόνον τά λόγια, πού ἀφοροῦν στόν βαπτιζόμενο. ὉΜικρός Ἁγιασμός ρίπτεται καί ραντίζεται στό ἔδαφος καθ' ὅλο τό ἔτος ἐν ἀντιθέσει μέ τόν Μεγάλο Ἁγιασμό, ὁ ὁποῖος, ὅπως μαρτυρεῖται στούς χειρογράφους κώδικες, «οὐ ρίπτεται τό σύνολον» (κώδ. 979 τοῦ Σινᾶ) κατά τίς λοιπές ἡμέρες, πλήν τῶν ἡμερῶν τῆς παραμονῆς καί τῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων.

    Ὁ Μέγας Ἁγιασμός φυλάσσεται καθ' ὅλο τό ἔτος στό ἱερό βῆμα τοῦ ναοῦ καί χρησιμοποιεῖται ἀπό τούς ἱερεῖς στίς περιπτώσεις πού προαναφέραμε, ἀλλά καί σέ ἄλλες περιστάσεις. Συνεπῶς δέν συντρέχει λόγος νά φυλάσσεται καί στά σπίτια τῶν χριστιανῶν. Ἐξ ἄλλου ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι τό «ταμεῖον τῆς Θ. Χάριτος» καί φυσικά δέν θά ἀρνηθεῖ ποτέ νά μᾶς χορηγήσει τόν Μεγάλο Ἁγιασμό ὅταν ἡ περίσταση τό καλέσει καί ὁ Πνευματικός κρίνει, ὅτι θά ἀποβεῖ «πρός ὡφέλειαν ἐπιτήδειος».

    τοῦ Πρωτοπρ. π. Βασιλείου Βολουδάκη από το περιοδικό της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου ''ΟΔΟΣ''


Δημοφιλη αρθρα

Λογοι