GreekRussian (CIS)
Β Προς Κορινθίους Επιστολή 4 (Τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου - Ἡ ἀδυναμία τοῦ ἀποστόλου καὶ ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ - Προσωρινὴ θλῖψις καὶ αἰωνία δόξα)

Τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου

1 Διὰ τοῦτο, ἐπειδὴ ἔχομεν τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν μὲ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, δὲν χάνομε τὸ θάρρος μας,

2 ἀλλ’ ἀπαρνηθήκαμε τὰς πράξεις ποὺ οἱ ἄνθρωποι κρύβουν ἀπὸ ντροπὴ καὶ δὲν φερόμεθα μὲ πανουργίαν οὔτε νοθεύομεν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀλλά, φανερώνοντες τὴν ἀλήθειαν, συσταίνομε τὸν ἑαυτόν μας πρὸς κάθε συνείδησιν ἀνθρώπων ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

3 Ἐὰν εἶναι σκεπασμένο τὸ εὐαγγέλιόν μας, εἶναι σκεπασμένο δι’ ἐκείνους ποὺ χάνονται.

4 Ὁ θεὸς τοῦ κόσμου τούτου ἐτύφλωσε τὸν νοῦν τῶν ἀπίστων, ὥστε νὰ μὴ ἰδοῦν τὸ φῶς τοῦ εὐαγγελίου τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰκὼν τοῦ Θεοῦ.

5 Διότι δὲν κηρύσσομεν τὸν ἑαυτόν μας ἀλλὰ τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν ὡς Κύριον, τοὺς δὲ ἑαυτούς μας δούλους σας πρὸς χάριν τοῦ Ἰησοῦ.

6 Διότι ὁ Θεὸς ποὺ εἶπε νὰ λάμψῃ φῶς ἀπὸ τὸ σκοτάδι, αὐτὸς ἔλαμψε μέσα μας, διὰ νὰ φέρῃ εἰς φῶς τὴν γνῶσιν τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἡ ἀδυναμία τοῦ ἀποστόλου καὶ ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ

7 Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν αὐτὸν μέσα σὲ πήλινα σκεύη, διὰ νὰ φανῇ ὅτι τέτοια ὑπερβολικὴ δύναμις εἶναι τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν προέρχεται ἀπὸ μᾶς.

8 Πιεζόμεθα μὲ κάθε τρόπον, ἀλλὰ δὲν φθάνομεν σὲ ἀδιέξοδον, εὑρισκόμεθα σὲ ἀδυναμίαν ἀλλ’ ὄχι σὲ ἀπελπισίαν, διωκόμεθα ἀλλὰ δὲν ἐγκαταλειπόμεθα,

9 καταβαλλόμεθα ἀλλὰ δὲν χανόμεθα.

10 Πάντοτε φέρομεν εἰς τὸ σῶμά μας τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, διὰ νὰ φανερωθῇ καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ εἰς τὸ σῶμά μας.

11 Διότι ἐνῷ ζῶμεν παραδιδόμεθα πάντοτε εἰς θάνατον χάριν τοῦ Ἰησοῦ, διὰ νὰ φανερωθῇ καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ εἰς τὸ θνητόν μας σῶμα.

12 Ὥστε ὁ μὲν θάνατος συντελεῖται σ’ ἐμᾶς, ἀλλ’ ἡ ζωὴ σ’ ἐσᾶς.

13 Ἀλλ’ ἐπειδὴ ἔχομεν τὸ ἴδιο πνεῦμα τῆς πίστεως σύμφωνα πρὸς ὅ,τι εἶναι γραμμένον, Ἐπίστεψα καὶ διὰ τοῦτο ἐμίλησα, καὶ ἐμεῖς πιστεύομεν, διὰ τοῦτο καὶ μιλᾶμε,

14 διότι γνωρίζομεν ὅτι ἐκεῖνος ποὺ ἀνέστησε τὸν Κύριον Ἰησοῦν θὰ ἀναστήσῃ καὶ ἐμᾶς διὰ τοῦ Ἰησοῦ καὶ θὰ μᾶς στήσῃ μαζὶ μ’ ἐσᾶς ἐνώπιόν του.

15 Ὅλα γίνονται πρὸς χάριν σας, ὥστε καθὼς ἡ χάρις ἐπεκτείνεται εἰς περισσοτέρους, νὰ προκαλέσῃ πλουσίαν τὴν εὐχαριστίαν πρὸς δόξαν τοῦ Θεοῦ.

Προσωρινὴ θλῖψις καὶ αἰωνία δόξα

16 Διὰ τοῦτο δὲν χάνομεν τὸ θάρρος μας, ἀλλὰ ἂν καὶ ὁ ἐξωτερικός μας ἄνθρωπος φθείρεται, ὁ ἐσωτερικὸς ὅμως ἀνακαινίζεται μέρα μὲ τὴν ἡμέρα.

17 Διότι ἡ στιγμιαία ἐλαφρὴ θλῖψίς μας προετοιμάζει γιὰ μᾶς αἰώνιον βάρος δόξης, ποὺ ὑπερβαίνει κάθε μέτρον,

18 ἐπειδὴ τὸ βλέμμα μας προσηλώνεται ὄχι σ’ ἐκεῖνα ποὺ βλέπονται ἀλλὰ σ’ ἐκεῖνα ποὺ δὲν βλέπονται, διότι ἐκεῖνα ποὺ βλέπονται εἶναι πρόσκαιρα· ἐκεῖνα ποὺ δὲν βλέπονται, εἶναι αἰώνια.

Το αρχαίο κείμενο

1 Διὰ τοῦτο, ἔχοντες τὴν διακονίαν ταύτην καθὼς ἠλεήθημεν, οὐκ ἐκκακοῦμεν,

2 ἀλλ' ἀπειπάμεθα τὰ κρυπτὰ τῆς αἰσχύνης, μὴ περιπατοῦντες ἐν πανουργίᾳ μηδὲ δολοῦντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τῇ φανερώσει τῆς ἀληθείας συνιστῶντες ἑαυτοὺς πρὸς πᾶσαν συνείδησιν ἀνθρώπων ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

3 εἰ δὲ καὶ ἔστι κεκαλυμμένον τὸ εὐαγγέλιον ἡμῶν, ἐν τοῖς ἀπολλυμένοις ἐστὶ κεκαλυμμένον,

4 ἐν οἷς ὁ θεὸς τοῦ αἰῶνος τούτου ἐτύφλωσε τὰ νοήματα τῶν ἀπίστων εἰς τὸ μὴ αὐγάσαι αὐτοῖς τὸν φωτισμὸν τοῦ εὐαγγελίου τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ.

5 οὐ γὰρ ἑαυτοὺς κηρύσσομεν, ἀλλὰ Χριστὸν Ἰησοῦν Κύριον, ἑαυτοὺς δὲ δούλους ὑμῶν διὰ Ἰησοῦν.

6 ὅτι ὁ Θεὸς ὁ εἰπὼν ἐκ σκότους φῶς λάμψαι, ὃς ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ἐν προσώπῳ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

7 Ἔχομεν δὲ τὸν θησαυρὸν τοῦτον ἐν ὀστρακίνοις σκεύεσιν, ἵνα ἡ ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως ᾖ τοῦ Θεοῦ καὶ μὴ ἐξ ἡμῶν,

8 ἐν παντὶ θλιβόμενοι ἀλλ' οὐ στενοχωρούμενοι, ἀπορούμενοι ἀλλ' οὐκ ἐξαπορούμενοι,

9 διωκόμενοι ἀλλ' οὐκ ἐγκαταλειπόμενοι, καταβαλλόμενοι ἀλλ' οὐκ ἀπολλύμενοι,

10 πάντοτε τὴν νέκρωσιν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέροντες, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι ἡμῶν φανερωθῇ.

11 ἀεὶ γὰρ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εἰς θάνατον παραδιδόμεθα διὰ Ἰησοῦν, ἵνα καὶ ἡ ζωὴ τοῦ Ἰησοῦ φανερωθῇ ἐν τῇ θνητῇ σαρκὶ ἡμῶν.

12 ὥστε ὁ μὲν θάνατος ἐν ἡμῖν ἐνεργεῖται, ἡ δὲ ζωὴ ἐν ὑμῖν.

13 ἔχοντες δὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς πίστεως κατὰ τὸ γεγραμμένον, ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα, καὶ ἡμεῖς πιστεύομεν, διὸ καὶ λαλοῦμεν,

14 εἰδότες ὅτι ὁ ἐγείρας τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ ἡμᾶς διὰ Ἰησοῦ ἐγερεῖ καὶ παραστήσει σὺν ὑμῖν.

15 τὰ γὰρ πάντα δι' ὑμᾶς, ἵνα ἡ χάρις πλεονάσασα διὰ τῶν πλειόνων τὴν εὐχαριστίαν περισσεύσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ.

16 Διὸ οὐκ ἐκκακοῦμεν, ἀλλ' εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος διαφθείρεται, ἀλλ' ὁ ἔσωθεν ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ.

17 τὸ γὰρ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς θλίψεως ἡμῶν καθ' ὑπερβολὴν εἰς ὑπερβολὴν αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν,

18 μὴ σκοπούντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα, ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα· τὰ γὰρ βλεπόμενα πρόσκαιρα, τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα αἰώνια.

Β Προς Κορινθίους Επιστολή 5 (Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ κίνητρον καὶ δύναμις - Νέα ζωὴ ἐν Χριστῷ)

Κεντρικό μενού

Για εβδομαδιαία ενημέρωση με τα κυριότερα θέματα:

Αγία Γραφή

Καινή Διαθήκη
Παρασκευή
11
Φεβρουαρίου
Ανατ.: 07.30
Δύση: 17.54
Πρώτο Τέταρτο
Βλασίου, Θεοδώρας της Αυγούστης
641
Πεθαίνει ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος.
1825
Ο Ιμπραήμ αποβιβάζεται στην Μεθώνη και κινείται προς την Πύλο.
Πότε πιστεύετε ότι θα εμφανιστεί ο αντίχριστος;
 
Θαύματα
Νέα θαύματα του Αγίου Παρθενίου (7 Φεβρουαρίου)
Θαύματα

Ένας παλαιός άγιος ζωντανός ανάμεσά μας. Νέα θαύματα του Αγίου Παρθενίου.

Από το βιβλίο της Μαρίας Μελετίου-Μακρή, “Ένας παλαιός άγιος ζωντανός ανάμεσά μας”, Αθήνα 2000

Ήρθε ο καιρός που ο Θεός θέλησε να δοξάσει το μεγάλο αυτό άγιό του, τον «μέγαν, και περιβόητον εν θαύμασι», «το της Εκκλησίας, εγκαλώπισμα ιερόν, τον θείον Παρθένιον, Αποστόλων τον ομότροπον» (από στιχηρό προσόμοιο τού Εσπερινού), προικίζοντάς τον και με επιπλέον χαρίσματα που τα έχει ανάγκη η εποχή μας. Έτσι επαύξησε και την ειδική χάρη που είχε να γιατρεύει την επάρατο νόσο, τον καρκίνο, που τόσους και τόσους ανθρώπους καθημερινά βασανίζει και από τόσους στερεί τη ζωή. Και ο σπλαγχνικός Άγιος Παρθένιος τρέχει παντού, στέκεται δίπλα στον πονεμένο άνθρωπο των ημερών μας και τον απαλλάσσει από τη φοβερή αυτή νόσο, φτά­νει και ο ίδιος να τον πλησιάσει και με πίστη να του το ζητήσει.
 

Μια συγκλονιστική μαρτυρία
Σαν πρώτο θαύμα απαλλαγής από τη φοβερή νόσο τού καρκίνου, παραθέτουμε τη γεμάτη περιπέτειες μαρ­τυρία τού κ. Στέφανου Στεφάνου, συνταξιούχου ναυτικού, που κατοικεί στον Πειραιά και κατάγεται από την Άνδρο. Ο ίδιος μας έγραψε την ιστορία του και εμείς την κατα­χωρούμε χωρίς καμμία αλλαγή.
Ποιος άνθρωπος στον κόσμο αυτόν δεν πόνεσε ψυ­χικά και σωματικά; Και ποιος δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να ρωτήσει γιατί ο πόνος στον κόσμο. Ο ουρανός δεν είναι πάντα ξάστερος και το πέλαγος δεν είναι πάντα γαλήνιο. Τον ουρανό τον σκεπάζουν σύννεφα βαρειά και μαύ­ρα και ξεσπούν τρομερές νεροποντές και καταιγίδες. Τα ολόμαυρα σύννεφα τού πόνου και οι καταιγίδες των δακρύων τον κατακλύζουν.

Περισσότερα...
 
Θαυματουργική εμφάνιση του Αγίου Σπυρίδωνος στην Καντάρα Αιγύπτου
Θαύματα
Με τη βοήθεια και τη χάρη του Θεού αλλά και τη συμπαράσταση του χριστιανικού κόσμου, στις 12-12-2010 τελέσθηκαν τα εγκαίνια του ανοικοδομηθέντος Ιερού Ναού Αγίου Σπυρίδωνος Καντάρας, αφού ολοκληρώθηκαν και οι τελευταίες εργασίες ανακατασκευής του. Η ιστορία του Ιερού Ναού ξεκινά το 1925 με την ανέγερσή του επί Πατριάρχου Αλεξανδρείας Φωτίου Β΄, προκειμένου να εξυπηρετεί τις λατρευτικές και λοιπές ανάγκες των Ελλήνων Χριστιανών της Κοινότητος Καντάρας.

Με τον εκπατρισμό των Ελλήνων το 1964, η Κοινότητα διαλύθηκε και συγχωνεύθηκε με την αντίστοιχη Ελληνική του Πορτ Σάιτ γεγονός που είχε άμεσο αντίκτυπο στον Ιερό Ναό, που ουσιαστικά έμεινε απροστάτευτος και λεηλατήθηκε ο εξοπλισμός του. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1967, επήλθε το τελειωτικό ‘χτύπημα’ στον Ναό καθώς κατεστράφη ολοσχερώς από τους βομβαρδισμούς των ισραηλινών αεροσκαφών κατά τη διάρκεια του πολέμου των έξι ημερών μεταξύ αυτών και των Αιγυπτίων.
Επί σαράντα τρία ολόκληρα χρόνια οι αγωνιώδεις προσπάθειες των Θεοφιλεστάτων Επισκόπων για την ανοικοδόμηση του Ναού δεν απέδωσαν καρπούς, καθώς η περιοχή που βρίσκεται αυτός έχει χαρακτηρισθεί ως «στρατιωτική ζώνη» και ως εκ τούτου δε δινόταν η σχετική άδεια από τις αιγυπτιακές αρχές. Επιπλέον είχε αποφασισθεί διά νόμου η διεύρυνση της Διώρυγας του Σουέζ, η οποία απέχει μόλις τριακόσια μέτρα από τον Ναό,

Περισσότερα...
 
Θαῦμα τοῦ ἁγίου Νικολάου σέ μουσουλμάνους.
Θαύματα
Στείρα μουσουλμάνα γυναίκα γεννά μετά από προσευχή στον Αγ. Νικόλαο.

Μια μουσουλμάνα στη Ρωσική Δημοκρατία της Bashkiria, ο οποία είχε αποτύχει στην θεραπεία της υπογονιμότητας εδώ και 14 χρόνια, γέννησε ένα γιο, όταν προσευχήθηκε μπροστά στην εικόνα του Αγίου Νικολάου σε μια ορθόδοξη εκκλησία.
«Είμαι μουσουλμάνα, αλλά για κάποιο λόγο πίστευα ότι ο άγιος , θα με βοηθήσει », όπως λέει η ευτυχισμένη μητέρα είναι εισηγμένες από την έκδοση Ούφα του Komsomolskaya Pravda
Οι φίλοι της την συμβούλευσαν να πάει στην εκκλησία: ο γάμος της είχε σχεδόν αποτύχει και η διάγνωση ακουγόταν ως ετυμηγορία θανάτου στην ευτυχία της οικογένειας – είναι αδύνατο να γεννήσει με τέτοια πίεση.
Ήταν η πρώτη φορά που η γυναίκα ήρθε στην εκκλησία, ήταν λίγο φοβισμένη και δεν ήξερα πώς να προσευχηθεί. Οι ενορίτες της είπαν «Ειλικρινά, από την καρδιά” να ζητήσει βοήθεια από τον Άγιο Νικόλαο.
Τότε επινόησε μια απλή προσευχή: «Νικόλαε Θαυματουργέ βοήθησε με, να μας δώσεις ένα γιο, σε παρακαλώ …” Τέλος, η γυναίκα έβγαλε την αγαπημένη της χρυσή αλυσίδα και την άφησε κοντά στην εικόνα – πιστεύοντας οτι η προσευχή της είναι αποτελεσματική .

Έλαβε είδηση ότι ήταν έγκυος ένα μήνα αργότερα. Ο γιος Tamerlan έκανε τους γονείς του ευτυχής: είναι τόσο χαρούμενος και έξυπνος.
πηγή: Άπαντα Ορθοδοξίας
Περισσότερα...
 
Θαύμα του Πανορμίτη της Σύμης (video 07-11-08)
Θαύματα

Ήταν 7 Νοεμβρίου του 2008, παραμονή της εορτής του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, όταν κατά τη διάρκεια δεήσεως του στις 11 το πρωί στον Πανορμίτη της Σύμης, η Μορφή του Αρχαγγέλου εξαφανίζεται από την Αγία εικόνα του.

Το απόγευμα όταν ξεκίνησε ο Πνηγυρικός εσπερινός η μορφή του Αρχαγγέλου δεν είχε επιστρέψει ακόμη, ο κόσμος και οι ιερείς που παρευρίσκονταν εκεί γνώριζαν το θαύμα με ακλόνητη πίστη και χαρά του Θείου μηνύματος συνέχίζαν την Ιερή ακολουθία του Εσπερινού σε πλήρη κατάνυξη.

Περισσότερα...
 
Θαῦμα Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ στὶς Χωναὶς (6 Σεπτεμβρίου)
Θαύματα

Σὲ κάποιο μέρος τῆς Φρυγίας χτίσθηκε ἕνας ναὸς στὸ ὄνομα τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, ἀπὸ ἕναν χριστιανὸ ποὺ εἶχε γιατρευτεῖ ἡ κόρη του ἀπὸ τὸν Ἀρχάγγελο.

Στὸ ναὸ ζοῦσε ἕνας εὐσεβὴς ἀσκητὴς ὁ Ἄρχιππος, ἐναντίον τοῦ ὁποίου στράφηκαν οἱ εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ ἐκδικηθοῦν γιὰ τὰ θαύματα ποὺ γίνονταν. Ὅρμησαν τότε νὰ καταστρέψουν τὸ ναὸ καὶ νὰ δολοφονήσουν τὸν Ἄρχιππο.

Ἐπενέβη ὅμως ὁ Ἀρχάγγελος, ὁ ὁποῖος ἐξουδετέρωσε τοὺς εἰδωλολάτρες. Αὐτοὶ ὅμως δὲ σταμάτησαν θέλησαν νὰ ἐκτρέψουν ἕνα ποταμὸ νὰ πνίξουν τὸν Ἄρχιππο, καὶ νὰ καταστρέψουν τὸ ναό. Τότε ὁ Ἀρχάγγελος μὲ τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ σταματᾷ τὰ νερὰ καὶ προστάζει νὰ χωνευθοῦν, κατὰ παράδοξο τρόπο ἕως καὶ σήμερα στὸ σημεῖο ἐκεῖνο τὰ νερὰ χωνεύονται καὶ γι’ αὐτὸ τὸ μέρος ὀνομάστηκε Χώναις.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Ὡς νεφέλη ὡράθης ἐπισκιάζουσα, Μιχαὴλ Ταξιάρχα τῷ σῷ ἁγίῳ ναῷ, ὑετίζων δαψιλῶς ὕδωρ ἀθάνατον·

ὅθεν ὡς ἄλλην κιβωτόν, διεφύλαξας αὐτόν, καὶ ῥείθρων τῶν ποταμίων, τὸν ῥοῦν ἠκόντισας πόρρω, πρὸς εὐφροσύνην τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Περισσότερα...
 
Έναρξη Προηγούμενο 1 2 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 1 από 2