Follow @pistosgr

Βρίσκεστε εδώ:

Απόψεις

  • Παπαπαόκι στη σέντρα...Η ''Εκκλησία'' στην Εξέδρα(video)

    Γράφει ο Λοϊζος Λοϊζος
    Κυκλοφορεί σε διαδίκτυο και τηλεόραση με χιουμοριστική αλλά και ειρωνική διάθεση η παρακάτω είδηση:

    Καθησυχάζει η μητρόπολη Κασσανδρείας τους οπαδούς του ΠΑΟΚ για τον ιερέα- φίλαθλο της ομάδας που με την παρουσία του έχει δώσει ξεχωριστό χρώμα στο σύλλογο και έχει γίνει ο αγαπημένος της κερκίδας...

    ...«Ο παπα -Χρήστος ούτε εφημέριος έχει πάψει να είναι ούτε έχει καθαιρεθεί. Ο μητροπολίτης Κασσανδρείας, Νικόδημος, αποφάσισε να τον αντικαταστήσει από τη θέση του προέδρου του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου της ενορίας του και αυτή η απόφαση σε καμία περίπτωση δεν έχει να κάνει με τα φίλαθλα αισθήματά του».

    Χωρίς να θέλω να κατακρίνω τον συγκεκριμένο Ιερέα πέφτοντας σε ''Ιεροκατάκριση'' θα προσπαθήσω να παραθέσω κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς για την περίπτωση αυτή και την σωστή πνευματική αντιμετώπιση της σε επίπεδο απλού πιστού.

    Όλοι έχουμε βρεθεί σε γήπεδο ποδοσφαίρου και έχουμε ακούσει τι ύβρεις από τους οπαδούς στις εξέδρες. Βρίζουν από τους παίχτες και τους διαιτητές μέχρι και τα Ιερά και τα Όσια μη σεβόμενοι οι -περισσότεροι τουλάχιστο- ακόμη και την ύπαρξη μικρών παιδιών τριγύρω τους. Βρίζουν μαζικά με συνθήματα ακόμη και πόλεις και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί ένα άρρωστο και γεμάτο θολούρα από το "φίλαθλο" πάθος μυαλό.

    Ένα άλλο συστατικό που δεν λείπει από τα γήπεδα τη σημερινή εποχή είναι η βία, ξυλοδαρμοί κτλ...

    Όλα αυτά φυσικά και βάσει των λόγων των πατέρων της εκκλησίας μας είναι προϊόντα φιλονικίας και άλλων παθών που ταλανίζουν την κοινωνία μας αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα.

    Το ερώτημα που γεννάται από τα παραπάνω είναι, αν είναι σωστό ένας πνευματικός άνθρωπος να παραβρίσκεται σε τέτοιους χώρους.

    Η απάντηση είναι απλή και μας τη δίνει ο ίδιος ο Αρχηγός της Εκκλησίας με τον τρόπο δράσης του...Βεβαίως και πρέπει ένας πνευματικός άνθρωπος να πηγαίνει εκεί που υπάρχει "αρρώστια", και στην προκειμένη περίπτωση στο γήπεδο, όχι όμως για να συμμετέχει στα πάθη, τις αδυναμίες και τις αμαρτίες, νομιμοποιώντας τες με την παρουσία του, αλλά για την θεραπεία των μολυσμών και των πνευματικών ασθενειών αυτών που πάσχουν.

    Κάτι τέτοιο βεβαία θα αποτελούσε αυτοθυσία και δείγμα αγιότητας αφού ο άνθρωπος που θα τα έβαζε με οργισμένους οπαδούς υπερασπιζόμενος τα ιδανικά, θα βρισκόταν στην καλύτερη των περιπτώσεων στο νοσοκομείο...

    Ίσως ο συγκεκριμμένος Ιερέας να είχε τον τρόπο του ίσως και όχι -ο Θεός θα κρίνει και όχι εμείς- σε γενικές γραμμές όμως για αρκετούς Ιερείς σήμερα αλλά για τους περισσότερους πιστούς αυτά φαντάζουν ψιλά γράμματα, αρκούνται σε αυτό που αρέσκονται ικανοποιώντας τις επιθυμίες τους, γι' αυτό οι αξίες και τα ιδανικά έχουν αλλοιωθεί.

    Ο ιερέας όμως έχει μεγαλύτερη πνευματική ευθύνη από έναν λαϊκό και οφείλει να σέβεται το ένδυμα που φοράει καθώς συμβολίζει το πένθος... Αν δεν είναι σε θέση να το βιώσει, τον συμφέρει να το βγάλει παρά να διασύρει αυτό που πρεσβεύει απογοητεύοντας και σκανδαλίζοντας κάποιους πιστούς.


Δημοφιλη αρθρα

Λογοι